Το πολιτικό μου ημερολόγιο...

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥ: «ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΤΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΩΝ ΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ;»

2011-05-16T01:17:00.000-07:00

Ο αναπληρωτής πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού παρέστη σήμερα και μίλησε στην εκδήλωση «Αμμόχωστος χθες και σήμερα» που οργάνωσε η Γυναικεία Οργάνωση του Ευρωπαϊκού Κόμματος (ΓΟΕΚ) στη Λάρνακα. Ο κ. Κουτσού έκανε αναδρομή στις παραβιάσεις συμφωνηθέντων στις οποίες προέβη η Τουρκία λέγοντας: «Παραβίασε τα ψηφίσματα 550 και 789 του ΣΑ των ΗΕ για την Αμμόχωστο. Παραβίασε τη συμφωνία Κυπριανού – Ντενκτάς για προτεραιότητα στην επανεγκατάσταση στα Βαρώσια. Γιατί συνεχίζουμε να τα αποδεχόμαστε όλα αυτά χωρίς να αντιδρούμε;»;

Ο κ. Κουτσού τάχθηκε υπέρ της ανάληψης διεθνούς εκστρατείας καταγγελίας της Τουρκίας για όλες τις παραβιάσεις στις οποίες προέβη και εξακολουθεί να προβαίνει. «Μόνο με μαχητική διπλωματία και διεθνή δραστηριοποίηση θα ασκηθούν πιέσεις στην Τουρκία. Αυτό επιβάλλεται να γίνει ιδιαίτερα εντός των θεσμικών οργάνων της ΕΕ», τόνισε.

Ο κ. Κουτσού κάλεσε όλους να υπερψηφίσουν το Ευρωπαϊκό Κόμμα: «Βοηθώντας το Ευρωπαϊκό Κόμμα, ενισχύετε τη φωνή της συνέπειας και της αξιοπιστίας στο Κυπριακό. Ενισχύετε τη σταθερή στάση που τήρησε απέναντι στην παρούσα διακυβέρνηση και τις τολμηρές προτάσεις που κατέθεσε για την κοινωνία και την οικονομία».

Την εκδήλωση προσφώνησε η Πρόεδρος της ΓΟΕΚ Μαρίνα Δημητρίου. Κύρια ομιλήτρια ήταν η κα Κλαίρη Αγγελίδου.

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΑ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ

2011-05-08T09:28:00.000-07:00

Η τουρκική αδιαλλαξία, ο αρνητικός ρόλος των Άγγλων, τα οικονομικά συμφέροντα των Αμερικανών και άλλων χωρών αποτελούν μόνιμες σταθερές στη διαχείριση του κυπριακού προβλήματος. Και θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνονται υπόψη, όχι όμως για να μειώνουν τις δικές μας ευθύνες για λάθη και παραλείψεις που κάναμε. Ευθύνες που βαραίνουν, ασφαλώς, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ως το συνομιλητή της πλευράς μας. Αλλά και που δεν περιορίζονται σ’ αυτόν.

Στα σκηνικό της διολίσθησης του Κυπριακού θα πρέπει κανείς να αξιολογήσει και το ρόλο που διαδραματίζουν οι πολιτικές δυνάμεις. Το ΔΗΚΟ είναι, για 3 και πλέον χρόνια, ο κύριος στυλοβάτης του Προέδρου Χριστόφια. Διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν το ΔΗΚΟ έμενε εκτός κυβέρνησης. Οι ευθύνες, σε ένα βαθμό, βαραίνουν και την ΕΔΕΚ, που μπορεί να αποχώρησε από την κυβέρνηση, αλλά όφειλε από πριν να κάνει τις σωστές εκτιμήσεις για τις εξελίξεις. Όφειλε να αποφύγει να στηρίξει τον κ. Χριστόφια στο 2^ο γύρο των προεδρικών και να μην συγκυβερνήσει στην κρίσιμη εκείνη περίοδο που έγιναν και τα περισσότερα λάθη.

Καταλυτική, όμως, ήταν και η στήριξη του ΔΗΣΥ, η ηγεσία του οποίου έσπρωχνε τον Πρόεδρο προς την κατεύθυνση τη αποδοχής μιας διευθέτησης που η ίδια είχε επίσημα αποδεχθεί το 2004. Ο ρόλος του ΔΗΣΥ την πρώτη εκείνη περίοδο των λανθασμένων χειρισμών Χριστόφια ήταν πέρα για πέρα αρνητικός. Υπήρξαν, μάλιστα, φορές, που ασκούσε κριτική γιατί ο Πρόεδρος κωλυσιεργούσε και δεν εκινείτο όσο γρήγορα θα έπρεπε για το κλείσιμο του Κυπριακού με το δήθεν διαλλακτικό Ταλάτ, προτού αναλάβει ο Έρογλου!

Αν στη διακυβέρνηση Χριστόφια συμμετείχε από την αρχή μόνο το ΑΚΕΛ, αν ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ ανήκαν από την πρώτη στιγμή στην αντιπολίτευση, αν ο ΔΗΣΥ ασκούσε αντιπολίτευση με διαφορετικές θέσεις επί της ουσίας του Κυπριακού, τότε είναι πολύ πιθανόν ο Πρόεδρος Χριστόφιας να μην προέβαινε στις αρνητικές παραχωρήσεις και οι εξελίξεις να μην ήταν τόσο αρνητικές.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ξεχώρισε και ξεχωρίζει το Ευρωπαϊκό Κόμμα που είχε από την αρχή προβεί σε ορθές εκτιμήσεις και είχε μείνει έξω από το αλισβερίσι του 2^ου γύρου των προεδρικών. Γιατί γνώριζε ότι, όσοι θα στήριζαν τον κ. Χριστόφια, θα τον ενίσχυαν στους αρνητικούς χειρισμούς που ήταν προδιαγεγραμμένο να γίνουν με βάση τη φιλοσοφία του. Φιλοσοφία που, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ απέρριπταν ασυζητητί μέχρι το Φεβρουάριο του 2008. Το Ευρωπαϊκό Κόμμα ούτε στη συμπολίτευση εντάχθηκε, όπως το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, αλλά ούτε και σε συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση μετατράπηκε, όπως ο ΔΗΣΥ.

Ήταν, ουσιαστικά, η μόνη δύναμη που λειτούργησε ως θεσμική αντιπολίτευση από την πρώτη ημέρα της διακυβέρνησης Χριστόφια, και πρόβαλε καθαρές θέσεις απέναντι στους χειρισμούς Χριστόφια. Αυτή η καθαρότητα βοήθησε στην ανάδειξη των λαθών και στην κατανόηση των προβλημάτων από τους πολίτες. Είτε αυτοί ήσαν ψηφοφόροι του Ευρωπαϊκού Κόμματος ή όχι. Γιατί ενημερώνονταν για τις εξελίξεις στο Κυπριακό μακριά από παλινδρομικές θέσεις πού τα συγκυβερνώντα κόμματα ήταν υποχρεωμένα να προβάλλουν. Γιατί άκουγαν συγκεκριμένες προτάσεις, πολύ διαφορετικές από τις γκρίζες θέσεις της ηγεσίας του ΔΗΣΥ που δεν έπαυσε να προσεγγίζει το Κυπριακό με τη γνωστή φιλοσοφία της οριακής διαφοροποίησης του Σχεδίου Ανάν.

Αυτά, γιατί έρχονται και εκλογές, και οι πολίτες καλό είναι να θυμούνται.

Νίκος Κουτσού

Αναπληρωτής Πρόεδρος – Ευρωπαϊκό Κόμμα

5 Μαΐου 2011

ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

2011-05-04T22:24:00.000-07:00

Αμέσως μετά την εκλογή του, ο Πρόεδρος Χριστόφιας διέπραττε τα πρώτα σοβαρά λάθη στο Κυπριακό, δρομολογώντας ουσιαστικά την ίδια διαδικασία που είχε λίγα χρόνια πριν οδηγήσει στο Σχέδιο Ανάν: Ποδηγέτηση από τα Ηνωμένα Έθνη, με το νέο Ειδικό Σύμβουλο του ΓΓ του ΟΗΕ κ. Ντάουνερ να αναλαμβάνει απλώς τη συνέχιση του έργου του προκατόχου του κ. Ντε Σότο. Με τους Άγγλους να κινούν και πάλι τα νήματα, αφού και η πρώτη επίσκεψη του Προέδρου στο εξωτερικό γίνεται – αρκούντως σημειολογικά – στο Λονδίνο. Καμιά προσπάθεια θεσμικής εμπλοκής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε καν των ισχυρών χωρών Γερμανίας και Γαλλίας. Απουσία με νόημα, ιδιαίτερα για την τελευταία που είναι και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας. Μαζί με τη Γαλλία μένουν επίσης στο περιθώριο των διεργασιών τα άλλα 2 μόνιμα μέλη που διάκεινται φιλικά προς την υπόθεσή μας, Ρωσία και Κίνα. Τους οποίους ο Πρόεδρος θυμήθηκε μόνον όταν έπρεπε να αποτραπεί τον Ιούνιο του 2008 η υιοθέτηση στο ψήφισμα 1818 του ΣΑ δυσμενών για την πλευρά μας θέσεων, αυτών δηλ. που ο ίδιος είχε συμφωνήσει με τον Ταλάτ στις 23 Μαΐου!

Αποδόμησε δηλ. όλα όσα είχε επιτύχει ο προκάτοχός του Τάσσος Παπαδόπουλος: Απεμπλοκή από το Σχέδιο Ανάν. Συμμετοχή στη διαδικασία και των 3 άλλων μονίμων μελών του ΣΑ, πέραν των Αγγλοαμερικανών. Προεργασία σε τεχνικές επιτροπές στις οποίες θα έπρεπε να καταδειχθεί σύγκλιση πριν να συνεχιστούν οι συνομιλίες. Συνομιλίες που δεν θα μας παγίδευαν στη δρομολόγηση διεθνούς διάσκεψης ή έμμεσης επιδιαιτησίας.

Όλα αυτά τα ακύρωσε χάριν της δημιουργίας μιας θετικής διεθνώς εικόνας του διαλλακτικού συνομιλητή, ο οποίος θα τα έβρισκε με τον ομοϊδεάτη του και σύντροφο Ταλάτ. Στα πλαίσια αυτά πρόσφερε και τα γνωστά δώρα της εκ περιτροπής προεδρίας, της σταθμισμένης ψήφου, της αναγνώρισης των εποίκων, του περιουσιακού. Ποιο ήταν το αντίκρισμα όλης αυτής της προσπάθειας; Δυστυχώς κανένα θετικό. Μόνο το αρνητικό ροκάνισμα του χρόνου και το επίσης αρνητικό τσιμέντωμα των δώρων, που ακόμη και τώρα ο Πρόεδρος αρνείται να αποσύρει.

Αυτό που αναδεικνύουν οι λανθασμένοι χειρισμοί στο Κυπριακό είναι η έλλειψη μιας εναλλακτικής, ολοκληρωμένης στρατηγικής που θα μας απεγκλωβίζει από τα γρανάζια της αποτυχίας των 37 χρόνων. Θα πρέπει να υπάρξει, πρώτιστα, καθορισμός του ορθού περιεχομένου της λύσης. Επιδίωξη δεν μπορεί παρά να είναι η ευρωπαϊκή λύση που, εξ’ ορισμού, συνεπάγεται και την οριστική απομάκρυνση από τα κύρια αρνητικά συστατικά της αποτυχημένης λύσης, δηλ. διζωνικότητα – δικοινοτικότητα – εθνοτικά βέτο – εκ περιτροπής προεδρία – τουρκικές εγγυήσεις.

Το περιεχόμενο αυτό θα πρέπει να γίνει γνωστό και κατανοητό στη διεθνή κοινότητα μέσα από μια διεθνή εκστρατεία η οποία θα είναι, ταυτόχρονα, και καταγγελτική της Τουρκίας. Η πρόσφατη επιστολή που απέστειλε ο Πρόεδρος Χριστόφιας στους 26 αρχηγούς των χωρών της ΕΕ είναι μια σωστή ενέργεια. Φοβάμαι, όμως, ότι ούτε αρκετή είναι, ούτε εντάσσεται στη λογική που ανέφερα . Θα πρέπει να καταδειχθεί το ανέφικτο μιας λύσης με αρνητικά στοιχεία όπως οι εγγυήσεις και ο ρατσιστικός διαχωρισμός.

Σε μια τέτοια προσπάθεια, μπορεί και πρέπει να συνεισφέρει η Ελλάδα, παρ’ όλα τα προβλήματα που περνά. Χρειάζεται, πρώτα, να πείσουμε την ελληνική κυβέρνηση ότι κακή λύση στο Κυπριακό θα έχει αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις και στην ίδια την ελλαδική επικράτεια. Το ελληνοαμερικανικό λόμπυ έχει πεδίο πρόσφορο να δράσει μετά τον αμφισβητούμενο από τους Αμερικανούς ρόλο που ο Νταβούτογλου θέλει να δώσει στη χώρα του αλλά και τις αλλαγές στις σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας. Στους κόλπους της ΕΕ, η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει πλεύση. Καλωσορίζουμε τη χθεσινή δήλωση Δρούτσα στο Φιλελεύθερο ότι «είμαστε έτοιμοι, εάν χρειαστεί, να αναπροσαρμόσουμε την πολιτική και στρατηγική μας». Αλλά εμείς λέμε ότι η αλλαγή αυτή είναι αδήριτη ανάγκη να γίνει τώρα, όχι αύριο. Γιατί η υπό δήθεν προϋποθέσεις στήριξη της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ από Ελλάδα και Κύπρο απέτυχε. Γιατί καταλήγει να προωθεί την άνευ όρων ένταξη της Τουρκίας, συμπλέοντας έτσι με τον «ατλαντικό» άξονα εντός της ΕΕ, που έχει ως κύριο εκφραστή την Αγγλία.

Θέμα βάσεων πρέπει να θέσουμε και σε οικονομικό (οφειλόμενα ποσά) και σε πολιτικό επίπεδο (απομάκρυνση): Για να τεθεί ταφόπλακα στην αγγλική προσπάθεια να περάσει η κυριαρχία μέσα από τη μελλοντική λύση, όπως είχαν επιδιώξει με το Σχέδιο Ανάν. Για να ασκήσουμε μοχλό πίεσης σε μια χώρα που συστηματικά απεργάζεται τη διάλυση μας και το διαχωρισμό.

Ο γαλλογερμανικός άξονας είναι ο μόνος που προσφέρει προοπτική για την αντιμετώπιση της Τουρκίας. Θα πρέπει να προωθήσουμε στρατιωτική συνεργασία με τις χώρες αυτές. Αλλά και σε γεωστρατηγικό επίπεδο, τα κοιτάσματα που διαθέτουμε μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν σε μια λογική αμοιβαία επωφελούς οικονομικής συνεργασίας που να έχει, όμως, σαφή προέκταση στο κυπριακό πρόβλημα.

Στα θεσμικά όργανα της ΕΕ οφείλουμε, τέλος, να θέσουμε επίσημα την πολιτική θέση για απόσυρση στρατευμάτων και εποίκων.

Μέρες επετείου του Όχι στο Σχέδιο Ανάν, αυτές είναι ορισμένες από τις πολιτικές που θα δημιουργήσουν την προοπτική μιας λύσης που θα εξασφαλίζει όσα εκείνο το Σχέδιο μας στερούσε.

Νίκος Κουτσού -

Αναπληρωτής Πρόεδρος – Ευρωπαϊκό Κόμμα

24 Απριλίου 2011

Συνέντευξη Αναπληρωτή Προέδρου Ευρωπαϊκού Κόμματος - Εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ, Κυριακή, 24 Οκτ. 2010

2010-10-24T01:23:00.000-07:00

Συνέντευξη του Νίκου Κουτσού στην Κυριακάτικη «ΑΛΗΘΕΙΑ», 24 Οκτ. 2010 – Με την δημοσιογράφο Κατερίνα Ηλιάδη

- Το ΕΥΡΩΚΟ ξεκαθάρισε στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη ότι απορρίπτει την ΔΔΟμοσπονδία. Γιατί τότε στήριζε την πολιτική του Τάσσου Παπαδοπουλου, ο οποίος επαναλάμβανε συχνά πυκνά ότι προσπαθεί για την επίτευξη λύσης ΔΔΟ;

Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος ούτε ήταν αλάθητος, ούτε είμαστε απολογητές της πολιτικής του. Η ευρωπαϊκή λύση στο Ευρωπαϊκό Κόμμα καθιερώθηκε από πολύ πιο πριν και ως Νέοι Ορίζοντες. Δεν πρέπει και ούτε ζούμε εκτός πραγματικότητας. Η Κύπρος έχει το τελευταίο της χαρτί και πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το τι θέλει ο κόσμος και η πλειοψηφία και να σεβόμαστε την αρχή της Δημοκρατίας. Εμείς την σεβαστήκαμε. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει εξηγηθεί στον κόσμο η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία την οποία θέλουν να εφαρμόσουν στον τόπο μας. Όταν αυτό επιχειρήθηκε μέσω του σχεδίου Ανάν, το 76% του λαού το απέρριψε. Εμείς αγωνιζόμαστε για να αποδείξουμε ότι η διζωνική και η διχοτόμηση είναι ένα και το αυτό. Βέβαια, στην διχοτόμηση δεν οδηγεί μόνο η λύση της διζωνικής αλλά μπορεί να οδηγήσει και η μορφή οποιασδήποτε άλλης λύσης η οποία δεν θα εδράζεται στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και η οποία δεν θα σέβεται τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα. Για παράδειγμα στην Ευρώπη, που ενώ έχει τόσες ομοσπονδίες, πουθενά δεν έχει διζωνική. Εξαίρεση αποτελεί η σταδιακή εφαρμογή διζωνικής στο Βέλγιο με τα γνωστά κακά αποτελέσματα και στην Βοσνία – Ερζεγοβίνη όπου η παραμονή των στρατευμάτων των Ηνωμένων Εθνών δεν επιτρέπουν προς το παρόν την σύρραξη.

- Επίσης, αφού το ΕΥΡΩΚΟ απορρίπτει τη ΔΔΟ, γιατί έκανε σημαία του την συμφωνία της 8ης του Ιούλη που μιλά για ΔΔΟ με πολιτική ισότητα;

H 8η Ιουλίου δεν περιέχει μόνο την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Ο Μακάριος, για παράδειγμα συνομιλούσε τότε για ομοσπονδία και όχι για διζωνικότητα. Η έννοια της διζωνικής εμφανίζεται στο Κυπριακό από το ’81 και μετά. Από τότε, όλοι οι Πρόεδροι συζητούσαν πάνω στην βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Εκείνος που τοποθέτησε ξεκάθαρα το περιεχόμενο της διζωνικής ήταν ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος. Ας μην ξεχνάμε ότι η συμφωνία της 8ης Ιουλίου υπεγράφη στο τέλος της θητείας του Τάσσου Παπαδόπουλου και η ουσία της ήταν ότι η Τουρκία ανελάμβανε να δώσει προτάσεις για λύση του Κυπριακού, δέσμευση την οποία τελικά δεν υλοποίησε. Τουναντίον, επιδίωξε την έξωση του Παπαδόπουλου – δηλαδή να χάσει τις εκλογές – και σε αυτό συνέβαλαν με τον τρόπο τους και οι Άγγλοι.

- Δεν θα ήταν καταστροφικό, εν μέσω της εν εξελίξει διαδικασία των απευθείας συνομιλιών να αλλάξουμε στρατηγική στο Κυπριακό;

Μα η πρόταση για ευρωπαϊκή λύση δεν προτάθηκε προς το τέλος των συνομιλιών αλλά επιδιώχθηκε από εμάς πολύ πιο πριν.

- Δηλώνετε πίστη στην ευρωπαϊκή λύση του Κυπριακού; Δηλαδή; Πως εννοείτε την ευρωπαϊκή λύση;

Ευρωπαϊκή λύση όπως ακριβώς εφαρμόζεται στην υπόλοιπη επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξού άλλωστε και την ονομάζουμε ευρωπαϊκή, αφού δεν διχοτομεί τα ανθρώπινα και τα πολιτικά δικαιώματα και ούτε διχάζει ή διαιρεί το κράτος και ούτε εγκλωβίζει τους πολίτες του σε μια περιοχή με διαφορετική υπηκοότητα.

- Επιμένετε στην ευρωπαϊκή λύση του Κυπριακού, ωστόσο δεν φαίνεται να πείθετε πολλούς με τις απόψεις σας. Τα ποσοστά του κόμματος σας είναι πολύ χαμηλά. Γιατί, κατά τη γνώμη σας, ο κόσμος δεν δίνει την ψήφο του στο ΕΥΡΩΚΟ;

Το Ευρωπαϊκό Κόμμα άρχισε από μηδενική βάση και σήμερα έχει ένα ποσοστό της τάξεως του 6% το οποίο δεν είναι ευκαταφρόνητο. Αγωνιζόμαστε και θα γίνουμε πλειοψηφία όταν ο κόσμος αντιληφθεί τι σημαίνει διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών δεν ερμηνεύουν τι σημαίνει διζωνικότητα αλλά μόνο τον όρο της πολιτικής ισότητας αλλά και εκείνο με την αρνητική του έννοια. Τα Ηνωμένα Έθνη έδωσαν τον ορισμό του τι δεν είναι διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, απόδειξη η δυσκολία που αντιμετωπίζουν στο να καθορίσουν μέχρι σήμερα τι σημαίνει διζωνική. Καλούμε τους εκφραστές της διζωνικής να καθορίσουν με ακρίβεια τι σημαίνει για να γνωρίζουν οι πολίτες.

- Κάποιοι λένε ότι ο κ. Συλλούρης δεν σας θέλει μέσα στα πόδια του και ότι δεν ευνοεί επανεκλογή σας. Θα είστε υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου;

Το έχω πει και δημόσια και το επαναλαμβάνω: Εάν η υγεία μου παραμείνει στην σημερινή της κατάσταση, εάν μου το επιτρέψουν οι γιατροί και εάν η πλειοψηφία του Κόμματος με αποδέχεται τότε θα είμαι υποψήφιος και μάλιστα στην Αμμόχωστο, όπως συνέβη και στις προηγούμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις τόσο με τους Νέους Ορίζοντες όσο και με το Ευρωπαϊκό Κόμμα. Δεν νοιώθω ότι ο Συλλούρης κυνηγά την υποψηφιότητά μου. Όσοι θέλουν μπορούν να ρωτήσουν τον ίδιο.

- Ο πρόεδρος Χριστόφιας αναφέρεται συχνά στο δίλημμα, «λύση η διχοτόμηση». Ποια η δική σας άποψη; Εάν δεν λυθεί το Κυπριακό επί προεδρίας Χριστόφια, θα έρθει η διχοτόμηση; Θα πρέπει να ξεχάσουμε το Κυπριακό έτσι όπως το ξέρουμε σήμερα; Θα αλλάξουν τα πράγματα;

Έδωσα την απάντηση μου πιο πάνω. Δεν γνωρίζω ποια θα είναι τα συμφέροντα των μεγάλων ούτως ώστε να επιβάλουν την γραμμή λύσης που ευνοεί αυτά τα συμφέροντα. Γι’ αυτό η μεγάλη μας προσδοκία είναι η συμφωνία με την Ελλάδα στο τι θα κάνουμε σε περίπτωση που η Τουρκία ξεπεράσει τα όρια στο Κυπριακό. Δυστυχώς η θέση του Προέδρου Χριστόφια ότι και οι δύο εισέβαλαν στην Κύπρο, βοηθά στην ιστορική απενεχοποίηση της Τουρκίας και στην αυτοενεχοποίηση του κυπριακού λαού. Η χούντα παραβίασε τις συνθήκες εγγυήσεως, όχι μόνο με το πραξικόπημα, αλλά και σε άλλες ενέργειες που ήταν αντίθετες με το Σύνταγμα του 1960.

- Ποια η πρόβλεψη/εκτίμησή σας για το τέλος των συνομιλιών; (Πότε, πως, ποιος θα ευθύνεται κλπ)

Και οι δύο πλευρές αποφεύγουν να αναλάβουν την ευθύνη της διακοπής των συνομιλιών, πράγμα που ευνοεί την Τουρκία η οποία θα πρέπει να διαλέξει είτε την παράνομη κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους, είτε την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μπορεί να τα έχει και τα δύο. Δυστυχώς εμείς παρουσιαζόμαστε θύτες αντί θύματα.

- Πιστεύετε ότι μπορούμε να πετύχουμε μια καλύτερη λύση από το σχέδιο Ανάν ή καλύτερα να μείνουμε όπως είμαστε σήμερα, παρά μια λύση τύπου Ανάν;

Σίγουρα μπορούμε να πετύχουμε καλύτερη λύση από αυτή που προέβλεπε το σχέδιο Ανάν εάν αλλάξουμε την πολιτική και την στρατηγική μας. Εάν συνεχίσουμε την πολιτική μου εφαρμόζει ο Πρόεδρος Χριστόφιας τίποτε δεν μπορούμε καλύτερο να πετύχουμε. Ο Κυπριακός λαός πρέπει να καταλάβει ότι εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι για να αυξήσει τους φόρους, αλλά για να εφαρμοστούν οι ευρωπαϊκές αρχές και αξίες στο Κυπριακό.

- Είναι καλός πρόεδρος ο Δημήτρης Χριστόφιας; Πως κρίνετε τον τρόπο που κυβερνά μέχρι σήμερα;

Από τα πιο πάνω προκύπτει που είναι καλός ή κακός. Ας μην ξεχνάμε ότι παρουσιάστηκε ως Πρόεδρος της λύσης.

Ανακοίνωση Νίκου Κουτσού - Σήμερα, Τρίτη 19 Οκτ.

2010-10-18T21:52:00.000-07:00

"Την περασμένη Κυριακή απορρίψαμε συλλογικά την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία τόσο ως έννοια όσο και ως ερμηνεία."

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Το Ευρωπαϊκό Κόμμα επιβεβαίωσε στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψή του την περασμένη Κυριακή τον σεβασμό του στην περιφρούρηση της ιδρυτικής διακήρυξης του Κόμματος η οποία προτείνει την ευρωπαϊκή λύση και όχι την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, η οποία αντιβαίνει τις ίδιες τις ευρωπαϊκές αξίες και αρχές. Την περασμένη Κυριακή απορρίψαμε συλλογικά την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία τόσο ως έννοια όσο και ως ερμηνεία. Αν το πολιτειακό σύστημα της Κύπρου θα βασισθεί σε Σύνταγμα που θα καταγράφει και θα ενσωματώνει τις εξωτερικές στρατηγικές και στρατιωτικές ισορροπίες στο εσωτερικό, τότε θα τις νομιμοποιήσει και θα τις μετατρέψει σε καθοριστικούς πυλώνες της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης της κοινωνίας.

Για την ενότητα, εάν πραγματικά τη θέλει ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν έχει παρά να ακολουθήσει αυτό που του υπέδειξε η πλειοψηφία του κυπριακού λαού και η ΕΕ. Να αποτελέσει δηλαδή στόχο μας η ευρωπαϊκή λύση. Όσον αφορά τις προχθεσινές δηλώσεις του Κυβερνητικού Εκπροσώπου περί «ψευδοπατριωτικών κορόνων», περί «πραξικοπήματος και ΕΟΚΑ Β», αυτές αποτελούν συνέχεια της αυτομαστίγωσης μας και των δηλώσεων του Προέδρου Χριστόφια στα Ηνωμένα Έθνη για την «εισβολή των μητέρων πατρίδων στην Κύπρο». Εάν έχουν τη βούληση μπορούν να συλλάβουν και να φέρουν ενώπιον της δικαιοσύνης τους πραξικοπηματίες και όχι να ανασκαλίζουν την ιστορία με ανακρίβειες.

Ως Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος καλώ τα μέλη και τους φίλους του Κόμματος να δώσουν βροντερό παρών στον επερχόμενο και καθοριστικό προεκλογικό αγώνα. Θα πρέπει να αντιληφθούμε πλέον ότι ένας σωστός πολίτης δεν μπορεί από τη μια να ψηφίζει σε ποσοστό 76% κατά του σχεδίου Ανάν και από την άλλη να ακολουθεί τον διπολισμό εκείνο που στήριξε αυτό το σχέδιο. Στόχος θα πρέπει να παραμείνει η αύξηση των ποσοστών του Ευρωπαϊκού Κόμματος διότι αύξηση ποσοστών σημαίνει αύξηση της επιρροής των ιδεών και των αρχών που πρεσβεύει το Κόμμα.

Συνέντευξη Νίκου Κουτσού - "Φιλελεύθερος", Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

2010-10-03T23:16:00.000-07:00

1.Ζητήσατε να τεθεί τέρμα στην αναφορά σε διζωνική λύση. Αυτό σημαίνει ότι ζητάτε επανατοποθέτηση του στόχου για λύση;

Σαφώς. Όσοι επιμένουν στην λογική της ενοποιητικής διαδικασίας θεωρώντας ότι η χαλαρή διζωνικότητα ως αφετηρία της λύσης του Κυπριακού θα λειτουργήσει ενοποιητικά και ότι θα προσφέρει μελλοντικά μια άλλη μορφή στην κρατική δομή, θεωρώ ότι προσεγγιστικά είναι λανθασμένοι. Αμφιβάλλω εάν αυτό μπορεί να γίνει. Δεν υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα διαζυγίου που επανήλθαν και είχαν καλύτερο γάμο. Όταν υπάρξει η αποδόμηση ενός συστήματος είναι πάρα πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να επανέλθει σε αυτή την διαδικασία. Άρα επανατοποθέτηση του στόχου για λύση σημαίνει από την μια απομάκρυνση από τον στόχο της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και από την άλλη σημαίνει την καλλιέργεια πολιτικής κουλτούρας προς την ορθόδοξη ομοσπονδία η οποία θα στηρίζεται στις βασικές Αρχές και αξίες της Ενωμένης Ευρώπης. Δηλαδή σεβασμός στα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, στην αποστρατικοποίηση και σεβασμός της περιουσίας. Κανένας δεν μπορεί να στερηθεί της ιδιοκτησίας του. Κάθε πρόσωπο δικαιούται να είναι κύριος των νομίμως κτηθέντων αγαθών του, να τα χρησιμοποιεί, να τα διαθέτει και να τα κληροδοτεί.

2.Μια τέτοια διαφοροποίηση αντιλαμβάνεστε ότι δύσκολα θα μπορεί να γίνει κατανοητή στο εξωτερικό πόσο μάλλον να τύχει ανάλογης στήριξης. Οπότε μόνη η Λευκωσία πώς μπορεί να αναθεωρήσει μια συμφωνημένη βάση;

Θεωρώ τις λογικές αυτές ως λογικές αποπροσανατολισμού από την ορθή και δίκαιη λύση και ως δικαιολογίες για να καλύψουμε τους λάθους χειρισμούς που έγιναν μέχρι σήμερα στο Κυπριακό. Θα πρέπει να αντιληφθεί η Κύπρος και η Ελλάδα ότι μαζί μπορούμε να διαπραγματευτούμε μια ορθή και κοινή εξωτερική πολιτική. Βέβαια, όσο οι στόχοι της Τουρκίας παραμένουν και στόχοι του ψευδοκράτους τότε δυστυχώς τα πράγματα παραμένουν δύσκολα.

3.Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μέσω του πακέτου του, επιχειρεί να διασυνδέσει το θέμα της Αμμοχώστου με το ξεπάγωμα τουρκικών, ενταξιακών κεφαλαίων. Κρίνετε αυτή την προσέγγιση σωστή;

Οι Τούρκοι τι θέλουν; Θέλουν να ανοίξει η Αμμόχωστος χωρίς όμως να αλλάξει το καθεστώς, δηλαδή να ανοίξει υπό τουρκική διοίκηση και εποπτεία. Αυτή την προσέγγιση δεν την αποδεχόμαστε ως Ευρωπαϊκό Κόμμα. Θα πρέπει σαφώς να καταστήσουμε ξεκάθαρα προς την Τουρκία την υποχρέωσή της να σεβαστεί και να εφαρμόσει πλήρως τα ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας τηρώντας όμως όχι μόνο το πλαίσιο τους αλλά και το περιεχόμενό τους, δηλαδή την ουσία τους χωρίς οποιεσδήποτε άλλες παραχωρήσεις ή ανταλλαγές. Τα ψηφίσματα αυτά θεωρούν τις απόπειρες εποικισμού οποιουδήποτε τμήματος των Βαρωσίων από άτομα άλλα από τους κατοίκους του ως απαράδεκτες. Το έχω τονίσει αρκετές φορές: ότι θα πρέπει να προχωρήσουμε σε άμεση καταγγελία της Τουρκίας, εάν αρνηθεί να εφαρμόσει τα ψηφίσματα. Να υπενθυμίσω ακόμα και την συμφωνία Κυπριανού – Ντενκτάς και συγκεκριμένα στο σημείο που προέβλεπε «επιστροφή της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της, με την επανέναρξη των συνομιλιών». Αυτά υποτίθεται ότι είναι συμφωνηθέντα και η δική μας πλευρά θα πρέπει επιτέλους να τα διεκδικήσει.

4.Καταγράψατε την παρέμβασή σας στα εσωκομματικά με ζητούμενη την ενότητα. Να αντιληφθούμε ότι είναι πολύ σοβαρά τα προβλήματα για να απευθύνετε μηνύματα που αφορούν τη δική σας πολιτική παρουσία αλλά και την κομματική ενότητα;

Ναι, είναι σοβαρά τα ζητήματα και έχουν την σημασία τους και αν δεν επιλυθούν άμεσα μπορεί να οδηγήσουν σε άλλες ατραπούς και θα διαιωνίσουν κάποιες εκκρεμότητες. Μπορούμε να απαλλαγούμε από τα προβλήματα εάν ακολουθήσουμε όλοι την ιδρυτική διακήρυξη και την διακήρυξη Αρχών. Φυσικά δεν υπάρχει κόμμα που να μην έχει εσωτερικά ζητήματα. Πόσο μάλλον όταν αυτές οι διαφωνίες αφορούν Αρχές στην διαχείριση του Κυπριακού. Ευτυχώς η τάση και η θέληση είναι να συστρατευθούμε όλοι γύρω από την ιδρυτική διακήρυξη. Θέλω να απευθύνω έκκληση σε όλα τα στελέχη και μέλη του Κόμματος σε ενότητα και η μπαντιέρα τους να είναι η ιδρυτική διακήρυξη του Κόμματος και όχι πρόσωπα.

5.Το εσωτερικό μέτωπο παρουσιάζεται κατακερματισμένο σε μια φάση που απαιτεί ενότητα δυνάμεων και στόχων. Πώς μπορεί να υπάρξουν συγκλίσεις;

Ανέκαθεν απαιτείτο ενότητα δυνάμεων, πολιτικής και στόχων. Προσωπικά, εδώ και χρόνια προσπαθώ για την συνένωση του κεντρώου χώρου και προωθώ την ιδέα της συνένωσης ομοϊδεατών πολιτικών συνασπισμών. Θεωρούσα πάντοτε ότι υπάρχει συναντίληψη μεταξύ κάποιων κομμάτων ή κινημάτων όσο αφορά τις εξελίξεις στο Κυπριακό και αυτή η συναντίληψη - πέραν των όποιων μικρών διαφοροποιήσεων που θα μπορούσαν να ξεπεραστούν – θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή αναχαίτισης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Δυστυχώς, η ιδέα της ενίσχυσης του ευρύτερου χώρου δεν καρποφόρησε μέχρι σήμερα και μείναμε στάσιμοι στο επίπεδο ανταλλαγής απόψεων για την λειτουργικότητά του. Βέβαια πάντοτε υπάρχει αυτή η δυναμική και θα πρέπει να υλοποιηθεί σύντομα για το καλό του τόπου. Θεωρώ ότι είναι καιρός να αναδειχθούν νέες ηγεσίες και πολιτικές γραμμές.

6.Η οικονομική κρίση δείχνει ακόμη τα δόντια της στη χώρα μας. Ούτε και σε αυτό το κεφάλαιο έγινε κατορθωτό να προηγηθεί ένας διάλογος και να συμβάλουν όλοι στο βαθμό που μπορούν για την αντιμετώπιση του δεύτερου εθνικού προβλήματος. Ποιες οι απόψεις σας;

Όπως και στο θέμα του κυπριακού, έτσι και στην οικονομία η λάθος διαχείριση οδήγησε την κατάσταση σε εκτροχιασμό και σε μια σειρά από αλυσιδωτά κοινωνικά προβλήματα. Πριν ένα χρόνο περίπου προειδοποίησα ότι ο ρυθμός αύξησης της ανεργίας ανήλθε στο 12% και κατέθεσα τα σχετικά στοιχεία στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Οικονομικών. Είχα τονίσει θυμάμαι ότι η ανεργία, ως συνέπεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης θα πλήξει καίρια τον κοινωνικό ιστό της Κύπρου. Αντί δράσης, κρύψαμε το πρόβλημα ως σκόνη κάτω από το χαλί. Εισηγήθηκα μάλιστα την επέκταση του μέτρου της παροχής χαμηλότοκων και μακροπρόθεσμων δανείων για στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας, των υπηρεσιών υγείας και υπηρεσιών παιδείας. Δυστυχώς, η πραγματική διάσταση της οικονομίας αντικατοπτρίζεται πλέον πάνω στην ίδια την κοινωνία.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ - ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΣΕΠ.

2010-09-19T06:40:00.000-07:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

Λόγω των δημοσιευμάτων των τελευταίων ημερών περί διάστασης απόψεων στο Ευρωπαϊκό Κόμμα, νιώθω την ανάγκη να τοποθετηθώ και δημόσια για να ξεκαθαρίσω τα πράγματα.

Η πάγια ιδεολογική μου θέση ήταν και παραμένει η ίδια: Δεν αποδέχομαι την διζωνική ούτε ως έννοια, ούτε ως περιεχόμενο. Άλλωστε η διζωνική ως έννοια ερμηνεύει και το καθαυτό περιεχόμενο της το οποίο δεν εξασφαλίζει το μέγιστο αγαθό που είναι η ασφάλεια και η ενότητα μιας ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας. Η λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας αντιβαίνει στις ίδιες της ευρωπαϊκές αρχές. Η Κύπρος δεν προσφέρεται σε λογικές του τύπου «έδαφος αντί ειρήνη» ή «συνταγματικές παραχωρήσεις» έναντι «επιστροφής εδάφους». Άρα θα πρέπει να απομακρυνθούμε από τον στόχο της διζωνικής ως βάση επίλυσης του Κυπριακού και να τοποθετήσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θέλω να είμαι σαφής και ξεκάθαρος: Οι οποιεσδήποτε διαφωνίες υπάρχουν είναι διαφωνίες αρχών και όχι διαφωνίες προσώπων. Οι συναινετικές διεργασίες που ακολουθήσαμε συλλογικά στην εκλογή αξιωματούχων του Κόμματος δεν συνεπάγονται και εν λευκώ διαχείριση στην λήψη των αποφάσεων, είτε αυτές αφορούν στο Κυπριακό είτε στις εσωκομματικές διαδικασίες.

Σε ό,τι αφορά την δική μου συμμετοχή στην παραπέρα πορεία του Κόμματος, περιλαμβανομένης της υποψηφιότητάς μου στις προσεχής Βουλευτικές εκλογές, θέλω να τονίσω ότι: αυτή θα πραγματοποιηθεί υπό τον όρο της αποδοχής μου από τα στελέχη και μέλη του Ευρωπαϊκού Κόμματος και από κανέναν άλλο.

Τέλος, δεν θα επιτρέψω σε καμιά περίπτωση την θυματοποίηση στελεχών - είτε αυτά προέρχονται από τους Νέους Ορίζοντες είτε από οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Στόχος μου παραμένει η ενότητα του Κόμματος και η συλλογική αναχαίτιση των δυσκολιών που μας έρχονται.

Νίκος Κουτσού -
Αναπληρωτής Πρόεδρος.

Νίκος Κουτσού - Ενότητα στο Κόμμα

2010-09-17T10:15:00.000-07:00

Ο Νίκος Κουτσού μέσω του ιστολογίου του κάνει έκκληση για ενότητα στο Κόμμα. Ο ίδιος παρακολουθεί όλες τις εξελίξεις - τόσο τις εσωκομματικές όσο και στο κυπριακό - και θα τοποθετηθεί δημόσια εντός των ημερών

Κοινοβουλευτικό Γραφείο.

Η Γεωπολιτική Σημασία και η Ασφάλεια της Κύπρου

2010-09-16T22:58:00.000-07:00

(άρθρο του Νίκου Κουτσού από το προσωπικό του αρχείο, 2004)

Η γεωπολιτική διάσταση της Κύπρου και κατ’ επέκταση οι σχετικοί παράμετροι του Κυπριακού, έχουν πολύ λίγο μελετηθεί. Ίσως καθόλου δεν έχουν ενταχθεί στη στρατηγική διαχείρισης του Κυπριακού προβλήματος, ιδιαίτερα με την τουρκική εισβολή του 1974 και κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΔΟΜΗ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Η ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν απειλείται μόνο από εξωτερικές επεμβάσεις. Απειλείται και από εσωτερικές εξελίξεις, τις οποίες είναι δυνατό να εκμεταλλευτούν εξωτερικές δυνάμεις.

Η Συνταγματική και Πολιτειακή δομή του Κυπριακού Κράτους δεν περιορίζεται στο να προσδιορίσει την πολιτική και κοινωνικοοικονομική ανέλιξη της κυπριακής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος, αλλά μετατρέπεται και σε παράγοντα εξασφάλισης ή διακινδύνευσης της ασφάλειας του Κυπριακού Κράτους.

Η μορφή, επομένως, του πολιτειακού συστήματος ΩΣ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΑΓΑΘΟ, θα πρέπει να εξασφαλίζει τη δημοκρατική λειτουργία των κοινωνικών δυνάμεων βασισμένη στη δημοκρατική αρχή και την αρχή του δικαίου, καθώς και την εφαρμογή των αρχών της ελεύθερης αγοράς της οικονομίας.

Αν το πολιτειακό σύστημα της Κύπρου θα βασισθεί σε Σύνταγμα που θα καταγράφει και θα ενσωματώνει τις εξωτερικές στρατηγικές και στρατιωτικές ισορροπίες στο εσωτερικό, τότε θα τις νομιμοποιήσει και θα τις μετατρέψει σε καθοριστικούς πυλώνες της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης της κοινωνίας.

Οι εσωτερικές κοινωνικές δυνάμεις και εξελίξεις θα είναι υποχρεωμένες να λειτουργούν με όρους που ουσιαστικά θα καθορίζονται από εξωτερικές δυνάμεις, ανάλογα με τα δικά τους γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή.

Οι προτεινόμενες λύσεις είτε της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας που προτείνει η Ελλαδο-Κυπριακή ηγεσία, είτε της Συνομοσπονδίας δύο ανεξαρτήτων κρατών που προτείνει η Τουρκία, είτε η Συνομοσπονδία δύο οντοτήτων που προωθεί ο διεθνής παράγοντας, δεν εξασφαλίζουν το μέγιστο αγαθό που είναι η ΑΣΦΑΛΕΙΑ και η ΕΝΟΤΗΤΑ του κράτους.

Αλλά και οι άλλες πιθανές λύσεις που στη σκέψη ορισμένων παραγόντων υπάρχουν, έστω και αν δεν δημοσιοποιούνται όπως καθαρή διχοτόμηση, διπλή ένωση καταστρατηγούν τους στόχους της ασφάλειας και της ενότητας του Κυπριακού Κράτους.

Η Κύπρος δεν προσφέρεται σε λογικές του τύπου «έδαφος αντί ειρήνη» ή «συνταγματικές παραχωρήσεις» έναντι «επιστροφής εδάφους».

Δεν είναι στόχος της σύντομης ανάλυσης η αξιολόγηση των προτεινομένων λύσεων. Στόχος είναι να καταδειχθεί η συσχέτιση του πολιτειακού συστήματος με την ασφάλεια της Κύπρου. Επειδή είναι δυνατό η κριτική στις προτεινόμενες λύσεις να δημιουργήσει το εύλογο ερώτημα ως προς το ποιο είναι το καταλληλότερο πολιτειακό σύστημα για την Κύπρο, θα διατυπώσω επιγραμματικά τη θέση μου και του κόμματος των ΝΕΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ. Με τα δεδομένα της Κύπρου και στο συγκεκριμένο γεωπολιτικό χώρο, μόνο το πολιτειακό σύστημα του ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ είναι δυνατό να εξασφαλίσει στην Κύπρο τα δύο αγαθά: Ασφάλεια και ενότητα.
Οποιοδήποτε πολιτειακό σύστημα θα προνοεί την ύπαρξη δύο κρατών είτε κυριάρχων είτε όχι, θα ομηροποιήσει και θα προτεκτοροποιήσει την Κύπρο στην Τουρκία και θα οδηγήσει στον πλήρη στρατηγικό έλεγχό της από την Τουρκία, σε συσχετισμό πάντα με την παρουσία των δυτικών στο νησί.

Παράλληλα, δυνατό να δημιουργήσει προβλήματα στην οικονομική και κοινωνική ανέλιξη της κοινωνίας, με πιθανή αδυναμία παρακολούθησης των Ευρωπαϊκών εξελίξεων είτε εντός, ως μέλος είτε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΟΥΡΚΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟΣ

Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου αποτελεί αναντίλεκτα και διαχρονικά το κύριο χαρακτηριστικό της Γεωγραφικής της θέσης. Τόσο Γεωστρατηγικά όσο και Γεωοικονομικά, επηρεάζει και διαπλέκεται στα μεγάλα παιχνίδια της παγκόσμιας οικονομίας και του ανταγωνισμού των εκάστοτε ισχυρών της γης.

Η γεωγραφική θέση της Κύπρου επιτρέπει στη δύναμη που την ελέγχει να επηρεάζει τις δύο κρίσιμες διαδρομές διακίνησης του πετρελαίου από τον Αραβικό κόσμο ανατολικά και από την Κασπία βορείως.
Ο έλεγχος αυτής της γραμμής «γάμμα» που σχηματίζεται γύρω από την Κύπρο, είναι και το ζητούμενο στην αμείλικτη διαμάχη συμφερόντων. Αυτό το σημείο επιδιώκει να ελέγξει η Τουρκία με την παράνομη στρατιωτική παρουσία της στην Κύπρο. Μια παρουσία που επιδιώκει να την μετατρέψει σε μόνιμη και νόμιμη με την επιδιωκόμενη λύση. ΑΥΤΟΣ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.

Επιδιώκοντας αυτό το στόχο, η Τουρκία δηλώνει απερίφραστα ότι το «ψευδοκράτος» που ίδρυσε στην κατεχόμενη Κύπρο (το οποίο από το Ευρωδικαστήριο χαρακτηρίζεται ως «τοπική διοίκηση υποτελής στην Τουρκία») αποτελεί μέρος της γεωπολιτικής της άμυνας και ασφάλειας!!! Ταυτόχρονα, με μια συνολική στρατηγική επιδιώκει: Αφενός μεν την επιβολή ενός πολιτειακού συστήματος που να καταγράφει τις εξωτερικές στρατιωτικές ισορροπίες που δημιούργησε η εισβολή, αφετέρου τη συνέχιση του συστήματος εγγυήσεων του 1960 που τις ερμηνεύει ότι της παρέχουν ακόμα και το δικαίωμα μονομερούς επέμβασης.

Είναι βέβαια ολοφάνερο ότι οι Τουρκοκύπριοι σ’ αυτούς τους τουρκικούς σχεδιασμούς δεν διαδραματίζουν κανένα ρόλο παρά χρησιμοποιούνται ως στρατηγικό όργανο για την υλοποίηση των ευρύτερων σχεδιασμών του πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου της Άγκυρας. Αυτό τον ρόλο ευχαρίστως φαίνεται να υλοποιεί και ο εγκάθετος του κατοχικού καθεστώτος Ραούφ Ντενκτάς.

Κοιτάζοντας στο πρόσφατο παρελθόν, βλέπουμε την Τουρκία να μετατρέπεται από πρώην αποικιακή δύναμη της Κύπρου σε συνεγγυήτρια (με τις συμφωνίες του 1960)

- Να κατέχει το 37% του εδάφους με την τουρκική εισβολή το 1974
- Να επιδιώκει μέσα από «πολιτική» λύση τη συνέχιση της συνεγγύησης και τη συνεταιριστική διαχείριση του «νέου συνεταιρισμού», δηλαδή του κράτους μετά τη λύση, πράγμα που θα της επιτρέψει την προτεκτοροποίηση και τη γεωστρατηγική αξιοποίηση της Κύπρου, ενώ θα αφήσει ανοικτή την προοπτική της ολοκληρωτικής κατοχής.

ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ - Χωρίς συνολική στρατηγική για την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα θα δυσκολευθεί να υπερασπίσει την Κύπρο

Η Ελλάδα ιστορικά ανέπνεε με δύο γεωπολιτικούς πνεύμονες:

Ένα ανατολικά (Μικρά Ασία, Ανατολική Μεσόγειος) και ένα δυτικά (Βαλκάνια). Σήμερα είναι φανερή η εγκατάλειψη του Ανατολικού πνεύμονα και η συγκέντρωση μόνο στον Βαλκανικό χώρο. Η αποχώρηση της Ελλάδας δημιουργεί ένα στρατηγικό κενό. Όλοι ξέρουμε πως τα στρατηγικά κενά πάντα καλύπτονται. Έτσι και το κενό αυτό επιδιώκει να το καλύψει η Τουρκία τόσο με την ενσωμάτωση της κατεχόμενης Κύπρου στα δικά της σχέδια όσο και με στρατηγικής σημασίας κινήσεις (Οτσαλάν – Συρία) ή συμμαχίες (Ισραήλ).

Η Ελλάδα έχει ΕΝΝΟΜΑ συμφέροντα στην περιοχή και η υπεράσπισή τους συνδέεται και με τη δική της Εθνική Ασφάλεια και αμυντική ικανότητα. Στον βαθμό που δεν τα υπερασπίζεται, τόσο ενισχύεται η τουρκική θέση και τόσο εξασθενίζει και η δυνατότητα της Ελλάδας να υπερασπισθεί την εδαφική ακεραιότητα και ανεξαρτησία της Κύπρου. Θέλω να επισημάνω την τεράστια διαφορά, για να αποφευχθούν πιθανές σκόπιμες συγχύσεις, ότι η στρατηγική της Ελλάδας είναι και πρέπει να είναι η ενίσχυση της Κρατικής υπόστασης της Κύπρου, ενώ της Τουρκίας η κατάργηση του Κράτους και η ομηροποίηση της Κοινωνίας.

Χωρίς συνολική στρατηγική για την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα θα δυσκολευθεί να υπερασπίσει την Κύπρο και κατ’ επέκταση τα δικά της συμφέροντα ακόμα και στο Αιγαίο.

Το γεωπολιτικό παιχνίδι στην περιοχή ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ. Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΟΥΤΕ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΔΕΔΟΜΕΝΗ. Οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή είναι υπό διαμόρφωση και θα είναι για αρκετά ακόμα χρόνια. Είναι πολλοί οι παράγοντες που συμβάλλουν σ’ αυτή τη ρευστότητα. Ρωσία, Ιράν, οι πιθανές εξελίξεις σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Σ. Αραβία καθώς και το Παλαιστινιακό και η διαδικασία ειρήνευσης στην Μέση Ανατολή, προσδιορίζουν και επιμηκύνουν, την ρευστότητα. Μια ρευστότητα που επιτρέπει σε Ελλάδα και Κύπρο να σχεδιάσουν μια συνολική στρατηγική αντιμετώπισης των εξελίξεων. Μια στρατηγική που θα αποβλέπει όχι σε εξωπραγματικούς στόχους και περιπέτειες, αλλά στην υπεράσπιση των εννόμων συμφερόντων τους.

Βέβαια, υπάρχουν αρκετά δυτικά Κέντρα Έρευνας που παρουσιάζουν διαφορετικά τα πράγματα, ιδιαίτερα αναφορικά με τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας. Αυτές τις θέσεις τις αξιοποιεί κατά τον καλύτερο τρόπο η Τουρκία που έφθασε σε σημείο να πιστεύει ή να συμπεριφέρεται ως να είναι ήδη περιφερειακή δύναμη.

Καιρός να μελετήσουμε εμείς οι ίδιοι αντικειμενικά και με προσοχή τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή. Κύπρος και Κυπριακό επιβάλλουν μια νέα προσέγγιση στα γεωπολιτικά θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, που θα έχει ως στόχο την ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ και οπωσδήποτε ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ύπαρξης Κυπριακού Κράτους.
Παρά την ήττα του 1974 και την εξασφάλιση πλεονεκτημάτων από την Τουρκία, ο πόλεμος των συμφερόντων δεν τέλειωσε. Η μάχη της Κύπρου δεν είναι χαμένη, φτάνει Ελλάδα και Κύπρος να προσδιορίσουν με σαφήνεια τα συμφέροντά τους και με αυτοπεποίθηση, σχεδιασμό, και αγωνιστικότητα να τα διεκδικήσουν.

Ανακοίνωση Τύπου για την αποψινή αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Αμμοχώστου -

2010-08-07T02:32:00.000-07:00

Να διεκδικήσουμε την Αμμόχωστο!

Η αποψινή αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Αμμοχώστου, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Κατεχόμενης πόλης μας στην Δερύνεια, επανασυνδέει τη μνήμη με την πραγματικότητα και τον πόθο της επιστροφής με την ανάγκη για αγώνα προς επιστροφή. Οι δύσκολες ώρες που περνά η πατρίδα μας όσο αφορά την επίλυση του κυπριακού προβλήματος και οι αδιέξοδες πολιτικές που ακολουθούνται καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για αγώνα. Επιπλέον οι νέες οικονομικές πραγματικότητες και αναδιαμορφώσεις έχουν ως σκοπό να πλήξουν ακόμα περισσότερο τον διακαή πόθο του πρόσφυγα για επιστροφή και απελευθέρωση.

Ελπίζω και πιστεύω πως όλοι οι Αμμοχωστιανοί θα λάβουν μέρος και θα στηρίξουν αυτή την προσπάθεια όπως και κάθε Ελληνοκύπριος πολίτης που πιστεύει στην ανάγκη και στο ιδανικό απελευθέρωσης της κατεχόμενης πατρίδας μας.

Η πάγια θέση μου είναι πως πρέπει να διεκδικήσουμε την Αμμόχωστο με βάση το 550 ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας, χωρίς όρους και χωρίς οποιεσδήποτε άλλες παραχωρήσεις ή ανταλλαγές. Θα πρέπει να στηρίξουμε το αίτημα μας αυτό και να καταστήσουμε σαφές προς την Τουρκία πως θα πρέπει να σεβαστεί και να εφαρμόσει άμεσα το ψήφισμα.

Νίκος Κουτσού,

Βουλευτής Αμμοχώστου –
Αναπληρωτής Πρόεδρος
Ευρωπαϊκού Κόμματος

Φυγοστρατία και κοινωνικές επιπτώσεις

2010-07-10T01:15:00.000-07:00

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος και Βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού κατέθεσε την ακόλουθη γραπτή δήλωση στην Επιτροπή Άμυνας της βουλής για το θέμα της φυγοστρατίας:

«Το ζήτημα της φυγοστρατίας με ανησυχεί και με προβληματίζει όλο και εντονότερα αφού οι επιπτώσεις τόσο πάνω στη συνοχή και στην ετοιμότητα της Εθνικής Φρουράς όσο και γενικότερα πάνω στην κοινωνία είναι τεράστιες και επικίνδυνες. Σε συνέχεια των προφορικών μου τοποθετήσεων που έγιναν ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας αλλά και της γραπτής μου παρέμβασης στην Ολομέλεια της Βουλής, καταθέτω και δημόσια τις απόψεις μου αναφορικά με το ζήτημα τις φυγοστρατίας και των κοινωνικών επιπτώσεων του προβλήματος.

Πιστεύω ότι το πρόβλημα πηγάζει πρωτίστως μέσα από τον λαϊκισμό που επιχειρούν οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες ερίζουν για το εάν η διάρκεια της θητείας θα είναι δεκατέσσερις, δεκαεννιά ή εικοσιτέσσερις μήνες κ.ο.κ. Αυτές οι προσεγγίσεις στέλνουν λανθασμένα μηνύματα προς τους νέους οι οποίοι δεν βλέπουν και δεν αντιλαμβάνονται κάποιον σοβαρό λόγο να υπηρετήσουν στον στρατό. Δικαίως, αφού τα ίδια τα πολιτικά κόμματα δεν αντιλαμβάνονται την σοβαρότητα του ζητήματος.

Μία άλλη παράμετρος είναι ο τρόπος λειτουργίας, η στελέχωση και οι διαδικασίες αξιολόγησης των ιατρικών συμβουλίων. Σαφώς, θα πρέπει να επιλυθούν τα διαδικαστικά προβλήματα που δημιουργούνται μεταξύ ιδιωτών ιατρών και στρατιωτικού ιατροσυμβουλίου με την ύπαρξη λεπτομερών κριτηρίων αξιολόγησης. Πέραν τούτου θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το ζήτημα της κοινωνικής εργασίας.

Πιστεύω ότι θα ήταν ορθότερο, και με δεδομένο το γεγονός ότι μέχρι σήμερα απέτυχε το σύστημα της κοινωνικής εργασίας ως αντισταθμιστικό μέτρο απαλλαγής, προτείνω όπως συζητηθεί το θέμα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε διάφορους τομείς όπως είναι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, οι ξένες γλώσσες κτλ.

Το πρόβλημα της φυγοστρατίας δεν παρουσιάζεται μόνο στους νεοεισερχομένους και στους νεοκατατασσόμενους αλλά και στους εφέδρους, θα ήταν βοηθητικό για την Βουλή εάν το ΓΕΕΦ και το Υπουργείο Άμυνας μας έστελλε τα ακριβή ποσοστά των εφέδρων που προσέρχονται – συγκριτικά τα τελευταία χρόνια – και τους λόγους για τους οποίους δεν παρουσιάζονται όταν καλούνται. Διότι ο έφεδρος τι είναι; Είναι ο γονιός του στρατιώτη.

Εάν ο ίδιος δεν πηγαίνει να υπηρετήσει πώς θα πείσει το παιδί του για την χρησιμότητα της υπηρεσίας για την πατρίδα; Οτιδήποτε και να κάνουμε η ιστορία απέδειξε ότι αν δεν υπάρχει συγκεκριμένος στόχος και αν ο στόχος ο πολιτικός δεν υιοθετείται από την κοινωνία, τότε τίποτε δεν γίνεται.

Οι Γάλλοι είχαν την καλύτερη, στην ιστορία της πολεμικής πορείας των κρατών, «Γραμμή Μαζινό». Και κατέρρευσε γιατί; Γιατί όταν κλήθηκαν να την υπερασπιστούν οι Γάλλοι εξέφρασαν το περιβόητο pour quoi. Το περιβόητο γιατί. Λοιπόν η κοινωνία μας είναι σε αυτή τη φάση, Διερωτάται το Γιατί.

Άρα χρειαζόμαστε άμεσα μια συνολική αναθεώρηση της πολιτικής και κατά την άποψή μου το θέμα είναι καθαρά πολιτικό. Θα πρέπει να θέσουμε λοιπόν ξεκάθαρα τον στόχο και τους άξονες της υλοποίησής του.» καταλήγει στη δήλωση του ο κ. Κουτσού.

Τοποθέτηση στην Κοιν. Επιτροπή Παιδείας

2010-06-15T23:54:00.000-07:00

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Τοποθέτηση στη Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας για το θέμα:

Ενημέρωση και συζήτηση σχετικά με τον κατάλογο διοριστέων και τα παράπονα τα οποία εκφράζονται από τους άνδρες οι οποίοι υπηρετούν διετή θητεία στα 18 και ακολούθως πάνε για σπουδές.

Σε συνέχεια παλαιότερής προφορικής μου τοποθέτησης που έγινε για το συγκεκριμένο θέμα κατά την χρονική περίοδο εγγραφής του θέματος στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας προς συζήτηση, καταθέτω σήμερα και γραπτώς τα βασικότερα σημεία της θέσης μου προς αξιοποίηση και πυλώνα συζήτησης.
Λαμβανομένου υπόψη την έκθεση της Αρχής Ισότητας, ημερομηνίας 30 Νοεμβρίου 2005, αναφορικά με καταγγελία για έμμεση διάκριση λόγω φύλου στο σύστημα διορισμού στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία, πρόβλημα το οποίο προκύπτει από την διετή υποχρεωτική στρατιωτική θητεία των αρρένων προτείνω όπως:
1. Όσοι γράφονται τώρα στους καταλόγους διοριστέων να τους δίνονται μονάδες που να ισοδυναμούν αναδρομικά δύο χρόνια μπροστά.
2. Στην περίπτωση αυτών που γράφτηκαν ήδη στους καταλόγους κατά τα προηγούμενα χρόνια και δεν διορίστηκαν ακόμα να ισχύει το ίδιο σκεπτικό όπως πιο πάνω, με την βασική διαφορά ότι θα πρέπει να αποφασιστεί η χρονολογία έναρξης ισχύος της ρύθμισης. Για παράδειγμα θα μπορούσε να ισχύσει από το 2005, χρονολογία κατά την οποία ετοιμάστηκε και η σχετική έκθεση από την Επίτροπο Διοικήσεως.
3. Στην περίπτωση αυτών που διορίστηκαν ήδη θα μπορούσε να εξευρεθεί μία μικτή φόρμουλα ωφελημάτων η οποία θα λειτουργούσε κατά περίπτωση, όπως για παράδειγμα δύο ετήσιες προσαυξήσεις στην μισθοδοτική κλίμακα, προτεραιότητα σε προαγωγές ή διευκολύνσεις σε μεταθέσεις.

Βέβαια τα πιο πάνω τα υποστηρίζω νοουμένου της διετής στρατιωτικής θητείας. Σε περιπτώσεις μειωμένης στρατιωτικής θητείας θα δίδονται και οι ανάλογες μονάδες στους καταλόγους.

Νίκος Κουτσού,

Αναπληρωτής Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Κόμματος,
Βουλευτής Αμμοχώστου.

ΔΙΠΟΛΙΣΜΟΣ - ΑΠΟΧΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

2010-05-02T23:38:00.000-07:00

Άρθρο από το αρχείο του Νίκου Κουτσού / Δημοσίευση: 15.3.2006

Είναι αποδεδειγμένο, ότι στις χώρες που έχει καθιερωθεί το δικομματικό σύστημα έχει δημιουργηθεί τέτοια πόλωση, που οδηγεί είτε σε αδιέξοδα είτε σε απομάκρυνση των πολιτών από την πολιτική και γενικά τη δημόσια ζωή, με επιπτώσεις γενικότερες. Το φαινόμενο αυτό δυστυχώς παρατηρείται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα στη Μ. Βρετανία, Γερμανία και Ελλάδα, με αποτέλεσμα να αυξάνει συνεχώς το ποσοστό αποχής στις εκλογές, τόσο στις εθνικές όσο και στις ευρωεκλογές. Στις ευρωεκλογές μάλιστα φτάνει σε ποσοστά ρεκόρ που πολλές φορές υπερβαίνει και το 50%.

Στην Κύπρο είχαμε ένα μεγάλο ποσοστό αποχής στις πρώτες εκλογές μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, που θεραπεύθηκε με τη νομοθετική ρύθμιση της υποχρεωτικότητας της ψήφου και τη θέσπιση επιπτώσεων για όσους, χωρίς σοβαρό λόγο, δεν ψήφιζαν. Οι φετινές εκλογές είναι οι πρώτες που θα γίνουν με την υποχρεωτικότητα της ψήφου, αλλά χωρίς επιπτώσεις. Μια δοκιμή είχαμε στις πρόσφατες ευρωεκλογές.

Απ' ότι μέχρι τώρα δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ένα μεγάλο ποσοστό που υπερβαίνει το 30% των εκλογέων δε φαίνεται διατεθειμένο, τουλάχιστον μέχρι τώρα, να προσέλθει στις κάλπες. Το αποτέλεσμα αν τελικά επιβεβαιωθεί ότι ένα τόσο μεγάλο ποσοστό θα απέχει από την εκλογική διαδικασία, θα είναι χτύπημα στη δημοκρατική αρχή και στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας με αυτονόητες επιπτώσεις στην ευρύτερη λειτουργία του συστήματος της συμμετοχικής Δημοκρατίας.

Οι κύριοι λόγοι που μέσα από τις δημοσκοπήσεις φαίνεται να οδηγούν σ' αυτή την
προοπτική είναι η απογοήτευση των πολιτών από τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά και η αδυναμία των υπόλοιπων κομμάτων να τους ενεργοποιήσουν και να τους πείσουν να ψηφίσουν ένα από αυτά. Ο τρίτος λόγος είναι το προεδρικό σύστημα που αναδεικνύει τον πρόεδρο ως αδιαμφισβήτητο ηγέτη του κράτους για 5 χρόνια χωρίς να υπόκειται στην έννοια του όρου της κοινοβουλευτικής εμπιστοσύνης, δηλαδή δεν εξαρτάται από το αν έχει ή όχι πλειοψηφία στη Βουλή. Αυτό μειώνει τη σημασία των Βουλευτικών εκλογών σε σχέση με τις προεδρικές, αν και οι εκλογές του Μαΐου όπως έχουν εξελιχτεί τα πράγματα θα είναι καθοριστικότατες τόσο για τις προεδρικές του 2008, όσο και για την πορεία που τελικά θα πάρει η προσπάθεια λύσης του Κυπριακού.

Πόλωση από ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ.

Φαίνεται ότι οι ηγεσίες ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ προσπαθώντας να πολεμήσουν τη διαφαινόμενη αποχή επέλεξαν την τακτική της πόλωσης, που κατά την άποψή μου όχι μόνο δε θα μειώσει την αποχή και την αναξιοπιστία των πολιτικών, αλλά θα την αυξήσει. Μια γεύση αυτής της πολωτικής τακτικής πήραμε από τα δύο τελευταία συνέδρια του ΑΚΕΛ και του ΔΗ.ΣΥ, από το τι ακολούθησε και συνεχίζει να παρουσιάζεται στο πολιτικό σκηνικό. Μια άλλη γεύση πήραμε όλοι από τις συζητήσεις των ηγετών των κομμάτων αυτών στην τηλεόραση, όσοι βέβαια άντεξαν για πολύ αυτό το μίζερο φαινόμενο της αντιπαράθεσης των επιθέσεων, των χαρακτηρισμών και της παρελθοντολογίας.

Αυτά τα δύο φαινόμενα προδιαγράφουν και το τι θα συμβεί όταν, ανεξάρτητα από το ποσοστό αποχής, τα δύο κόμματα ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ διατηρήσουν μεταξύ των έγκυρων ψήφων τα ποσοστά τα οποία κατέγραψαν στις εκλογές του 2001. Αν οι πολίτες που αποστρέφονται τα φαινόμενα της πόλωσης και της στείρας αντιπαράθεσης δε στηρίξουν δυνάμεις που θα ανατρέψουν αυτή την για δεκαετίες πορεία προς την πόλωση, τότε οι προοπτικές μας και για το Κυπριακό και για τα κοινωνικοοικονομικά μας θέματα είναι τραγικά φτωχές.

Ανάγκη δύναμης ανατροπής
Όπως έχουν διαμορφωθεί τα δεδομένα και οι συγκυρίες, ιδιαίτερα μετά το δημοψήφισμα, παρουσιάζεται μια ιστορική ευκαιρία οι πολίτες και γενικά η κοινωνία των πολιτών να ανατρέψει αυτή τη διαγραφόμενη πορεία. Όμως αυτή η ανατροπή δε μπορεί να γίνει ούτε με θεωρητικολογίες, ούτε με αυτόματο πιλότο. Χρειάζεται μια πολιτική δύναμη που να έχει τα περισσότερα εχέγγυα για να πρωτοπορήσει προς την κατεύθυνση της μεταρρύθμισης του κράτους και της κοινωνίας, που να ξαναφέρει την ελπίδα στους πολίτες, που να δώσει προοπτική στα οράματα και στις αγωνίες των νέων και να τους πείσει να έρθουν κοντά και να συμμετέχουν στην πολιτική και δημόσια ζωή.

Εξ ορισμού ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ. όχι μόνο δεν επιδιώκουν την ανατροπή των υφιστάμενων κομματικών ισορροπιών, αλλά στοχεύουν στη σταθεροποίηση και επαύξησή τους. Εύκολα απαντά κανείς στο ερώτημα αν μπορεί ΔΗ.ΚΟ και ΕΔΕΚ να διαδραματίσουν αυτό τον ρόλο και ασφαλώς η απάντηση είναι αρνητική. Η για δεκαετίες παρουσία τους στην πολιτική ζωή και ο τρόπος της πολιτικής συμπεριφοράς και πρακτικής τους αποδεικνύουν ότι δε μπορούν να αποτελέσουν μία τέτοια δύναμη.

Χωρίς να υποστηρίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κόμμα είναι η τέλεια και ιδανική λύση, πιστεύω ότι έχει τα πιο πολλά εχέγγυα για να αποτελέσει τη δύναμη ανατροπής και τον κύριο μοχλό της δημιουργίας της νέας πλειοψηφίας, να διαγράψει την πορεία προς την ευρωπαϊκή λύση μακριά από το σχέδιο ΑΝΑΝ και να συμβάλει στη μεταρρύθμιση του κράτους και της κοινωνίας. Οι πολίτες θα πρέπει να αντιληφθούν ότι εάν βοηθήσουν στη διατήρηση του υφιστάμενου κομματικού συστήματος είτε με την αποχή τους, είτε με ψήφο σε άλλα κόμματα, αυτό που στην πράξη θα πετύχουν είναι αφ' ενός την ανακύκλωση του υφιστάμενου κομματικού κατεστημένου το οποίο καταγγέλλουν με τη στάση τους, και αφ' ετέρου την ακύρωση, για όσους βέβαια ψήφισαν ΟΧΙ, της ψήφου τους στο δημοψήφισμα. Στο πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Κόμματος που καταγράφονται 21 ενότητες για τον 21 ο αιώνα, θα βρουν τις απαντήσεις και τις λύσεις, αλλά και το συνολικό όραμα του Ευρωπαϊκό Κόμματος.

Ανακοίνωση Τύπου - Εκ μητρογονίας πρόσφυγες

2010-04-21T03:09:00.000-07:00

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010
Ανακοίνωση Τύπου

Θέμα: Εκ μητρογονίας πρόσφυγες

Σε συνέχεια της προφορικής μου τοποθέτησης που έγινε ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009 αλλά και με την ευκαιρία της σημερινής συνεδρίας της Επιτροπής (21 Απριλίου 2010), καταθέτω και δημόσια τις απόψεις μου αναφορικά με τους εκ μητρογονίας πρόσφυγες, θέσεις τις οποίες κατέθεσα ήδη στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων:

1. Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι για τους εκ μητρογονίας πρόσφυγες: Έχω τόσο εκτός όσο και εντός Βουλής τοποθετηθεί σαφέστατα ότι υποστηρίζω να δοθεί το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε όλους τους πρόσφυγες, ανεξάρτητα αν είναι εκ μητρογονίας ή πατρογονίας. Θεωρούμε ως απαράδεκτο τον διαχωρισμό των προσφύγων σε εκ μητρογονίας και πατρογονίας. Ταυτόχρονα είναι αντισυνταγματικό και αντιδημοκρατικό. Αναφορικά με το θέμα της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος εισηγούμαι όπως όλοι οι εκ μητρογονίας με την ενηλικίωσή τους και την απόκτηση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι να δηλώνουν οι ίδιοι που επιθυμούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα και να επιλέγουν μεταξύ τόπου καταγωγής και τόπου διαμονής.
2. Ωφελήματα στους εκ μητρογονίας: Η παροχή οικονομικών ωφελημάτων πρέπει να είναι ίδια σε όλους με μόνα κριτήρια τα αντικειμενικά κριτήρια που προβλέπει κατά περίπτωση το εκάστοτε σχέδιο. Θα πρέπει να γίνει πρόνοια ώστε να αντιμετωπιστεί η αδικία που θα καταγραφεί για την περίοδο που αποκλείστηκαν οι εκ μητρογονίας από τα διάφορα προγράμματα μέχρι την ημερομηνία του νέου νόμου.
3. Υπολογισμός αριθμού προσφύγων: Ο καθιερωμένος τρόπος υπολογισμού των εκ πατρογονίας προσφύγων μπορεί να συνεχιστεί ως έχει και για τους εκ μητρογονίας να γίνεται δήλωση από την μητέρα η οποία να προσκομίζει την

προσφυγική της ταυτότητα. Είναι έντονη η άποψή μου ότι ενόσω διαρκεί η κατοχή, η ιδιότητα του πρόσφυγα δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί με δεδομένο ότι η συμμετοχή του σε οποιαδήποτε οικονομικά προγράμματα βασίζεται σε δίκαια κριτήρια.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ - ΣΗΜΕΡΑ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2010

2010-02-24T21:41:00.000-08:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ακούγοντας και διαβάζοντας τις δηλώσεις και ανακοινώσεις των κομμάτων μετά την τελευταία συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, θέλω να τονίσω ότι, η εμμονή στην σωστή λύση του Κυπριακού έχει αυξηθεί και διογκωθεί.

Προσωπικά πιστεώ ότι, είναι αναγκαία η διαφωνία με τις συνεχείς υποχωρήσεις της πολιτικής του κ. Χριστόφια, η οποια είναι ολέθρια για τον Ελληνισμό της Κύπρου και με μαθηματική ακρίβεια, οδεύει στην εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Καλώ τους οπαδούς της σωστής λύσης, να παραμείνουν προσηλωμένοι στις αρχές και τα στοιχεία της λύσης που μαζί διακηρύξαμε και για την οποία αγωνιστήκαμε για να υλοποιηθεί.

Νίκος Κουτσού

Βουλευτής Αμμοχώστου
Αναπληρωτής Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Κόμματος

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ

2010-02-04T02:57:00.000-08:00

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος και Βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού, σε ανακοίνωση του αναφέρει ότι παραμένοντας στο Κέντρο Αποκατάστασης, παρακολουθεί με αγωνία τις τελευταίες συναντήσεις και δηλώσεις για το Κυπριακό, τόσο από τον ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Γκι-μουν, όσο και από τους δικούς μας πολιτικούς ηγέτες.

''Θέλω να διαβεβαιώσω τους πολίτες ότι, παρακολουθώ με πολλή προσοχή και ηρεμία τα τεκταινόμενα και τις τελευταίες εξελίξεις, καταδικάζω όσα είναι αντίθετα με τις δικές μας απόψεις για απελευθέρωση του νησιού μας και παροτρύνω τον Κυπριακό Ελληνισμό να είναι και αυτός ήρεμος και ήσυχος γιατί 'έχουν γνώση οι φύλακες', σημειώνει ο Αναπληρωτής Πρόεδρος στην ανακοίνωση του.

''Σύντομα με την βοήθεια του Θεού, θα είμαι μαζί τους για να συνεχίσουμε τον αγώνα για την απελευθέρωση της Κύπρου μας'', καταλήγει.

One-Day Conference on Energy Cooperation Prospects for Cyprus and Russia

2010-01-26T05:17:00.000-08:00

Το 1ο Διεθνές Συνέδριο του Κυπριακού Ιδρύματος Μελετών και Ερευνών (Κ.Ι.Μ.Ε.) που ίδρυσε ο Νίκος Κουτσού μαζί με το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο.

30 January 2010

10:00 – 14:00

Venue: Golden Bay Hotel, Larnaca

AIM

The aim of the conference is twofold:

· To highlight the importance of Cyprus and Russia cooperation in the field of energy

· To promote and to indentify possible cooperation areas in energy between Cyprus and Russia.

AUDIENCE

All energy related stakeholders, including end-users, regulators, manufacturers, investors, researchers, utilities, and students.

VENUE

Golden Bay Hotel, Larnaca, Cyprus

ORGANIZERS

Russia’s Institute for Strategic Studies

Cyprus Institute of Studies and Research

Cyprus

European Party

Towards a Sustainable Energy Future

Blog συζήτηση: Ψευδοπανεπιστήμια στα Κατεχόμενα

2009-11-25T01:18:00.000-08:00

Συζητήθηκε σήμερα στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων το θέμα της λειτουργίας ψευδοπανεπιστημίων στα Κατεχόμενα και οι προκύπτουσες επιπτώσεις στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Τι μέτρα πιστεύετε ότι θα πρέπει να λάβει η Κυπριακή Δημοκρατία με σκοπό να εμποδίσει την αναγνώριση των ψευδοπανεπιστημίων στην διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει μια τέτοια αναγνώριση πάνω στο πολιτικό μας ζήτημα;

«Η λογική έγινε τρέλα και ο συμβιβασμός πατριωτισμός», Νίκος Κουτσού (2006)

2009-11-13T10:44:00.000-08:00

Διαβάστε μια παλαιότερη συνέντευξη του Νίκου Κουτσού που πήραμε από το αρχείο του. Πρόκειται για συνέντευξη στον Λάμπρο Καούλλα στις 20 Μαρτίου 2006.

Στις 11 Δεκεμβρίου 2002, όταν ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης αναχωρούσε για την Κοπεγχάγη, όπου θα δεσμευόταν τελικά για το Σχέδιο Ανάν, κάποιοι φώναζαν και διαμαρτύρονταν έντονα. Τον προειδοποιούσαν να μην πάει για να μην δεσμευτεί. Ο κ. Κληρίδης τότε είπε μεταξύ άλλων, «με τα σημερινά δεδομένα εάν ακούσω μερικούς τρελούς δε θα πρέπει να υπογράψω λύση». Σήμερα, η «Νοητική Αντίστασις – www.N-A.gr», πιστή στην ποιοτική διαδικτυακή της παρουσία, φιλοξενεί μια άκρως ενδιαφέρουσα και αποκλειστική συνέντευξη ενός εκ των «τρελών». Τον κ. Νίκο Κουτσού.

Όταν ο κ. Νίκος Κουτσού ίδρυσε το 1996 τους Νέους Ορίζοντες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις μειδίασαν. Τούς αποκάλεσαν τότε μια παρέα περιθωριοποιημένων «ακροδεξιών». Δέκα χρόνια μετά, όντας Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος και εις εκ των πρωτεργατών του ΟΧΙ, με συνεπείς, ξεκάθαρες, προοδευτικές και πατριωτικές θέσεις, ίσταται πλέον ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του κομματικού διπολισμού.

Λάμπρος Καούλλας: Εδώ και πολύ καιρό και με συνέπεια απορρίπτετε την ιδέα της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας ως βάση λύσης του Κυπριακού και μιλάτε για την λεγόμενη «Ευρωπαϊκή Λύση». Τι είδους λύση είναι αυτή για το Κυπριακό, τι υποχωρήσεις ή παραχωρήσεις θα πρέπει να κάνουμε στα πλαίσια μιας τέτοιας λύσης και πως διασφαλίζεται η δημοκρατικότητα (στις σχέσεις των δύο κοινοτήτων) και η λειτουργικότητα τους κράτους που θα προκύψει από αυτή;

Νίκος Κουτσού: Η Ευρωπαϊκή Λύση είναι βασισμένη στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Δηλαδή όπως λέμε ένα κράτος είναι «τριτοκοσμικό» λέμε και ότι ένα κράτος είναι ευρωπαϊκό. Τι διαχωρίζει ένα δημοκρατικό, ευρωπαϊκό κράτος από τα άλλα; Η βάση λειτουργίας του. Δηλαδή, στηρίζεται πρώτα και πάνω απ’ όλα στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, στην δημοκρατική αρχή, στην αρχή του κράτους δικαίου και στην αρχή διάκρισης των εξουσιών. Δεν θα βρεις, για παράδειγμα, ευρωπαϊκό κράτος το οποίο να προβλέπει ότι σε περίπτωση αδιεξόδων λειτουργίας του προσφεύγει σε δικαστές ξένους. Τις λύσεις θα τις δώσουν οι συντεταγμένες εξουσίες, είτε μέσα από Δημοψήφισμα, είτε μέσα από αποφάσεις της Βουλής είτε με οποιαδήποτε άλλη διαδικασία. Άρα όταν λέμε «ευρωπαϊκή λύση» εννοούμε την λύση η οποία θα στηρίζεται και θα υλοποιεί τις αρχές ίδρυσης των ευρωπαϊκών κρατών. Εδώ γίνεται μια προσπάθεια, κάποιοι, να συγχύσουν τα πράγματα. Πως; Θεωρώντας ότι η ομοσπονδία είναι εκτός ευρωπαϊκών αρχών. Δεν είναι καθόλου. Η ομοσπονδία η ορθόδοξη, η οποία και πάλι βασίζεται στις τέσσερις αρχές που σας είπα, ναι, υπάρχει και στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει όμως πουθενά «διζωνική ομοσπονδία». Διότι «διζωνικότητα» συνεπάγεται ορισμένες προϋποθέσεις και επιπτώσεις οι οποίες αντιστρατεύονται τις βασικές αρχές της λειτουργίας της Ευρώπης. Άρα δεν είναι τι παραχωρήσεις θα κάνουμε για να πετύχουμε την ευρωπαϊκή λύση. Είναι πως θα εξηγήσουμε σε όλο τον κόσμο, Τουρκοκύπριους και Ελληνοκύπριους, ότι αφού το μέλλον μας είναι η Ευρώπη, τότε πρέπει και το κράτος μας να είναι σύμφωνο με τις ευρωπαϊκές αρχές. Και εδώ υπάρχει μια μεγάλη αντίφαση. Δηλαδή από τη μια οι Ευρωπαίοι λένε στην Τουρκία ότι για να μπεις στην Ευρώπη πρέπει να εξευρωπαϊστείς – και δεν ακούω κανένα να λεει ότι είναι λαϊκισμός ο εξευρωπαϊσμός της Τουρκίας – και εμάς μας θέλουν, ενώ είμαστε στην Ευρώπη, να δεχτούμε λύσεις που δεν είναι ευρωπαϊκές!

ΛΚ: Πως μπορεί μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, να βρει το δίκαιό της σε ένα τεράστιο οργανισμό συμφερόντων όπως η Ε.Ε.;

ΝΚ: Με προγραμματισμό, με πειστικότητα, με ταύτιση συμφερόντων σε άλλες περιπτώσεις ή και αξιοποίηση κάποιων συγκυριών. Όπως για παράδειγμα η αντίδραση των ευρωπαϊκών λαών στην Τουρκία. Στα θέματα του βέτο, στα θέματα της έναρξης των διαπραγματεύσεων. Εάν εμείς ήμασταν προετοιμασμένοι κατάλληλα και μελετημένοι σωστά πιστεύω ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε. Και τώρα μπορούμε να κερδίσουμε.

ΛΚ: Είναι λανθασμένη, κατά τη άποψη σας, η μη χρησιμοποίηση του δικαιώματος του βέτο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

ΝΚ: Κατά την άποψη μου, ναι. Έπρεπε να είχε αξιοποιηθεί η δυνατότητα του βέτο η οποία θα ανάγκαζε την Τουρκία, αντί να παίζει με τα θέματα της αναγνώρισης, να τα παραχωρήσει. Αυτό θα ήταν το πρώτο. Το δεύτερο, θα έπρεπε να μπει καθαρά μέσα στο διαπραγματευτικό πλαίσιο και η διαδικασία αποχώρησης της Τουρκίας από την Κύπρο, απόσυρσης των εποίκων και των στρατευμάτων και αποδοχής των αποφάσεων των ευρωπαϊκών οργάνων. Αυτά πολύ κακώς δεν συμπεριλήφθησαν.

ΛΚ: Υπάρχει λόγος;

ΝΚ: Υπάρχει μια, κατά την άποψη μου, λανθασμένη αντίληψη που ξεκινά από την Αθήνα και την έχει προωθήσει η Ουάσινγκτον ότι Ελλάδα και Κύπρος έχουν να κερδίσουν από την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη. Βεβαίως έχουν να κερδίσουν νοουμένου ότι θα μπει μια ευρωπαϊκή Τουρκία και δεν θα μπει με τους όρους της Τουρκίας στην Ευρώπη. Άρα, η δοκιμασία αυτής της διαδικασίας και της προσαρμογής της Τουρκίας στα ευρωπαϊκά δεδομένα θα άρχιζε με το να αποδεχθεί ορισμένα πράγματα μεταξύ των οποίων και η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν είναι νοητό να δεχόμαστε εμείς ως κράτος να μην μας αναγνωρίζει η Τουρκία και ταυτόχρονα να συγκατανεύουμε στο να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις. Τι πιο απλό πράγμα.

Κ: Πηγαίνοντας τέσσερα χρόνια πίσω, και συγκεκριμένα στις 11 Δεκεμβρίου 2002, πριν ο Πρόεδρος Γλαύκος Κληρίδης αναχωρήσει για την Κοπεγχάγη, οπού τελικά δεσμεύτηκε για το Σχέδιο Ανάν μίλησε, μεταξύ άλλων, για κάποιους «τρελούς», που αν τους άκουγε δεν θα υπόγραφε. Ποιους εννοούσε;

ΝΚ: Ασφαλώς ήξερε ο Πρόεδρος Κληρίδης και από τις συζητήσεις στο Εθνικό Συμβούλιο ότι εμείς, ως Νέοι Ορίζοντες τότε, ήμασταν σταθερά αντίθετοι με την αποδοχή της συζήτησης του Σχεδίου Ανάν και την αποδοχή της συζήτησης του στην Κοπεγχάγη όταν το μόνο θέμα που έπρεπε να είχε συζητηθεί ήταν η ένταξη μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δυστυχώς η δεκαπενταετία Βασιλείου - Κληρίδη έφερε τα πάνω κάτω και άλλαξε και τις αρχές και τις έννοιες. Έτσι, η λογική έγινε τρέλα και ο συμβιβασμός έγινε πατριωτισμός. Ευτυχώς που η παρέμβαση των πολιτών στις 24 του Απρίλη αποκατέστησε την ισορροπία, έδωσε το σωστό περιεχόμενο στις έννοιες και δικαίωσε την σωστή πατριωτική στάση που οι Νέοι Ορίζοντές τότε, πρώτοι και μόνοι, είχαν διατυπώσει και είχαν στηρίξει.

ΛΚ: Γιατί η κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, η οποία σωστά προέτρεψε τον Λαό να απορρίψει το Σχέδιο Ανάν και με την οποία συμπαραταχθήκατε στην απόφασή της τούτη, επιμένει – έστω και αν έχει δηλώσει πολλές φορές ότι το Σχέδιο είναι νεκρό – να το επικαλείται ως βάση διαπραγμάτευσης και δεν επιμένει, καθαρά και ξάστερα, στην Ευρωπαϊκή Λύση;

ΝΚ: Νομίζω ότι υπάρχουν δύο λόγοι. Υπάρχει ο πρώτος, οι εσωτερικοί συσχετισμοί. Είναι δεδομένο ότι οι ηγεσίες του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ υποστηρίζουν λύση με βάση το Σχέδιο Ανάν, σε επίπεδο ηγεσιών. Σε επίπεδο πολιτών είναι γνωστό ότι απορρίπτεται και από τους οπαδούς και των δύο κομμάτων. Νομίζω αυτό μετρά στις εκτιμήσεις του Προέδρου και επιλέγει να τοποθετείται πολιτικά ότι θα πρέπει να υπάρξει αλλαγή του Σχεδίου για να υπάρξει λύση. Ταυτόχρονα όμως έχει υποβάλει μια σειρά από προτάσεις στα Ηνωμένα Έθνη που εκεί διαπιστώνουμε ότι καλώς υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Κύπρου. Και το δεύτερο πιστεύω, ίσως είναι εκτίμηση του Προέδρου ότι θα τραβούσε τα θέματα στα άκρα και θα συγκρουόταν με βασικούς παράγοντες της εξωτερικής πολιτικής της περιοχής όπως είναι οι Αγγλοαμερικάνοι αν θεωρούσε το Σχέδιο νεκρό. Αντίθετα, εγώ πιστεύω, θα ήταν πιο σωστός και πιο ωφέλιμος για την Κύπρο ο οριστικός ενταφιασμός του Σχεδίου έτσι ώστε να αναζητήσουμε ένα νέο σχέδιο πάνω σε μια νέα βάση. Άρα η δική μας η πλευρά μετά το Δημοψήφισμα έπρεπε να θέσει τις βάσεις λύσης και τις αρχές λύσης του Κυπριακού που για μας δεν είναι άλλες από τις ευρωπαϊκές όπως εξήγησα και προηγουμένως.

ΛΚ: Κύριε Κουτσού, λόγω της πολύχρονής εμπειρίας σας ως ιδρυτής και πρόεδρος του ΚΥ.ΚΕ.Μ (Κυπριακό Κέντρο Μελετών) και της συμμετοχής σας σε πολλά άλλα ερευνητικά ιδρύματα και συμβούλια όσο και της ανάμιξης σας στην πολιτική, γνωρίζετε από πρώτο χέρι τι σημαίνει διεθνείς σχέσεις και συμφέροντα. Με ποιο τρόπο θα βρει η Κύπρος το δίκαιο της σε αυτό το περιβάλλον και τι είναι αυτό που αποτρέπει τόσο την παρούσα όσο και τις προηγούμενες κυβερνήσεις στο να το πράξουν;

ΝΚ: Ασφαλώς για ένα μικρό κράτος είναι δύσκολη η διεθνής πραγματικότητα και χρειάζεται πάρα πολλή σοφία, πάρα πολύς προγραμματισμός, μελέτη, για να καθορίσει ποια είναι εκείνα τα συμφέροντά σου που μπορείς να προστατεύσεις και πως θα τα προστατεύσεις. Νομίζω ότι ο κυριότερος λόγος που δυσκολευόμαστε να βρούμε το δίκαιο μας, είναι η αδυναμία μας να σχεδιάσουμε και να στηρίξουμε και να διεκδικήσουμε το δίκαιο μας. Όπως λειτουργεί το πολιτικό σύστημα στην Κύπρο, χωρίς εξειδικευμένα κέντρα, χωρίς εξειδικευμένες πολιτικές, είναι πολύ δύσκολο στο διεθνή χώρο να είμαστε αυτό που λέμε «σύγχρονοι» και πειστικοί. Επικρατεί μια λογική διαχείρισης της εξωτερικής μας πολιτικής η οποία δεν έχει ξεφύγει και πολύ από την λογική που μας επιβάλλουν οι Αγγλοαμερικάνοι. Αυτό πιστεύω ότι είναι και η μεγαλύτερη αδυναμία της άρχουσας πολιτικής τάξης στην Κύπρο. Δεν έχει αποδεσμευτεί από επηρεασμούς ξένων καταστάσεων και να σκεφτεί από μόνη της και να βρει τον δρόμο από μόνη της.

ΛΚ: Πως αξιολογείτε την διαχείριση του ΟΧΙ του 76% του Λαού από την κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου;

ΝΚ: Υπήρξε μια σωστή πρώτη φάση διαχείρισης του αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος ούτως ώστε να απορροφηθούν οι αντιδράσεις από τον ξένο παράγοντα. Απ’ εκεί και πέρα, στη δεύτερη φάση, πιστεύω ότι έπρεπε να μπούμε πιο δυναμικά και πιο διεκδικητικά καθορίζοντας εμείς τα θέματα της ατζέντας. Δεν πρέπει να περιμένουμε, πρέπει εμείς να προτείνουμε.

ΛΚ: Πότε ξεκίνησε η δεύτερη φάση;

ΝΚ: Μετά από τον πρώτο χρόνο νομίζω ότι είχε μειωθεί η αντίδραση και μπορεί κανένας να το θεωρήσει ως σημείο εκκίνησης το σημείο εκείνο που και οι Αμερικάνοι και οι Εγγλέζοι παραδέχθηκαν δημόσια ότι έπρεπε να γίνουν αλλαγές στο Σχέδιο Ανάν. Εμείς έπρεπε να είμαστε πιο προχωρημένοι, έπρεπε να υλοποιήσουμε την πρόνοια του Σχεδίου ότι αν απορριφθεί παύει να υπάρχει και να καταθέσουμε αμέσως στις 25 του Απρίλη πρόταση για λύση. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε και τώρα. Να καθορίσουμε τις βασικές αρχές λύσης του Κυπριακού και πάνω σ’ αυτές θα δουλέψουμε. Διότι αν περιμένουμε να μας φέρουν κάποιοι σχέδιο ξέρουμε ότι το σχέδιο θα είναι παραλλαγή του Σχεδίου Ανάν και ξέρουμε ότι θα μας υποχρεώσουν να ξαναπούμε Όχι. Άρα αν θέλουμε λύση, αν θέλουμε να αναλάβουμε πρωτοβουλία πρέπει να προχωρήσουμε. Εξάλλου, μπορούν να συζητηθούν και θέματα που είναι εκτός του Σχεδίου, για παράδειγμα τα θέματα των Βάσεων που έγειραν οι Εγγλέζοι στο Σχέδιο Ανάν. Άρα συμφωνούμε με την πρώτη φάση της διαχείρισης του ΟΧΙ από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο, διαφωνούμε όμως με την δεύτερη η οποία και πάλι εμπεριέχει στοιχεία εσωτερικών ισορροπιών. Πρέπει να καταλάβουμε στην Κύπρο ότι από την στιγμή που οι δύο ηγεσίες, Συναγερμού και ΑΚΕΛ, έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό είναι πολύ δύσκολο να αλλάξουμε πολιτική. Για να αλλάξουμε πολιτική πρέπει να αλλάξουν και οι εσωτερικοί πολιτικοί συσχετισμοί.

ΛΚ: Για την Συνάντηση στο Παρίσι και τις πρόσφατες εξελίξεις ποια είναι η άποψη σας;

ΝΚ: Εμείς θεωρούμε θετική τη συνάντηση, με την έννοια ότι αποδέχθηκε ο Γενικός Γραμματέας να συζητηθούν και θέματα ουσίας και μόνο με αυτή την προϋπόθεση θα πρέπει να δεχτούμε να εμπλακούμε σε αυτές τις συνομιλίες. Είναι σημαντικότατο, να τονίσουμε, ότι μία από τις πτυχές ουσίας είναι και η Αμμόχωστος. Άρα αυτοί που κλαιν για την Αμμόχωστο πρέπει να στηρίξουν αυτή την διαδικασία για να συζητηθεί με την λογική ότι πρέπει να επιστραφεί στους νόμιμους κατοίκους της. Είναι σημαντικό σημείο διότι μέχρι τώρα δεν πετύχαμε τέτοια καθαρή θέση του Γενικού Γραμματέα ότι πρέπει να συζητηθεί το θέμα της Αμμοχώστου παρόλο που υπάρχει το ψήφισμα 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας.

ΛΚ: Οι Νέοι Ορίζοντες υπήρξαν εκ των συνιδρυτών της ομάδας του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο. Ποια η θέση του EDP στο Κυπριακό και μέχρι ποιο σημείο είναι έτοιμο να υπερασπιστεί τις θέσεις μας;

ΝΚ: Το Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα έχει κάμει και ειδική σύνοδο στην Κύπρο, στην Λάρνακα, όπου ήρθε όλη η ηγεσία και στο οποίο έχει εγκριθεί η πολιτική του EDP για το Κυπριακό και αποτελεί πλέον το πλαίσιο λειτουργίας μας. Είναι ένα πλαίσιο που στηρίζει την Ευρωπαϊκή Λύση, συμφωνεί μαζί μας και έχουμε κερδίσει αρκετή υποστήριξη από τα κόμματα και τις χώρες που συμμετέχουν στο EDP.

ΛΚ: Ο κ. Ρομάνο Πρόντι, ο επίτιμος πρόεδρος του EDP, του κόμματος του οποίου εσείς είστε Αντιπρόεδρος, πιθανόν να κερδίσει τις εκλογές στην Ιταλία. Ποια πιστεύετε ότι θα είναι η στάση του στο Κυπριακό και πως μπορεί η δική σας θέση ως συνιδρυτής, αντιπρόεδρος του EDP και φίλος του Ρομάνο Πρόντι να επηρεάσει την στάση του όσον αφορά το Κυπριακό.

ΝΚ: Εμείς εκφράζουμε την ελπίδα και την ευχή τελικά ο Ρομάνο Πρόντι να αναδειχθεί πρωθυπουργός στην Ιταλία και ελπίζουμε ακόμα ο Πρόεδρος του "La Margherita", ο Francesco Rutelli, να πάρει και το Υπουργείο Εξωτερικών ή ένα σημαντικό υπουργείο για να έχουμε ισχυρές προσβάσεις στην ιταλική κυβέρνηση. Ήδη με την συνεδρία που έγινε τον περασμένο Ιούλιο του 2005 του ανωτάτου συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος στην Λάρνακα έχουν καθοριστεί οι θέσεις του κόμματος για το Κυπριακό οι οποίες προβλέπουν την προώθηση Ευρωπαϊκής Λύσης. Αντιλαμβάνεστε ότι θα είναι μια πολύ μεγάλη υποστήριξη στην πρότασή μας για Ευρωπαϊκή Λύση αν τελικά εκλεγεί ο Ρομάνο Πρόντι ως πρωθυπουργός της Ιταλίας και ανεβούν οι δυνάμεις αυτές στην εξουσία με το δεδομένο ότι ο Μπερλουσκόνι υποστήριζε και υποστηρίζει τις τουρκικές θέσεις.

ΛΚ: Παρά το ότι έχουν ήδη περάσει 2 χρόνια από το Δημοψήφισμα της 24^ης Απριλίου 2004 βλέπουμε ότι οι υποστηρικτές του Σχεδίου, η γνωστή «Πλατφόρμα του ΝΑΙ» έχει επιδείξει μέχρι σήμερα συνοχή και υποστηρίζει σθεναρά – και αυτό προς τιμήν της – τις ιδέες και τις θέσεις της. Υπάρχει κάποια παρόμοια διακομματική «συμμαχία» από πλευράς των δυνάμεων και των προσωπικοτήτων που υποστήριξαν το ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν;

ΝΚ: Εδώ υπάρχει μια πάρα πολύ σημαντική αντίφαση. Από τη μια υποστηρίζουν ότι σέβονται την ετυμηγορία του λαού και από την άλλη επιμένουν στις θέσεις τους. Ε πως σέβονται την ετυμηγορία του λαού; Δεύτερον, απεδείχθη ότι όλη εκείνη η κινδυνολογία δεν ευσταθούσε, τουλάχιστον στα κύρια μέρη της. Τρίτο, δεν έχουν μέχρι τώρα πει πως είναι δυνατόν να εφαρμοστεί το Σχέδιο Ανάν. Ζητούν από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο να καταθέσει τις προτάσεις του και να ιεραρχήσει τις εισηγήσεις του αλλά οι ίδιοι δεν το κάνουν. Και όταν μάλιστα μας λένε ότι έχουν και κοινές επιτροπές που συσκέπτονται για το Κυπριακό με τον Ταλάτ, τόσο το ΑΚΕΛ όσο και ο Συναγερμός, δεν ήλθαν καμιά φορά να μας πουν τι είναι το αποτέλεσμα αυτών των επιτροπών και που έχουν καταλήξει. Άρα πιστεύω ότι συνεχίζουν μια πολιτική ενός ανταρτοπολέμου ή αν θέλετε «κρυφού πολέμου» υπέρ του Σχεδίου Ανάν που δεν τολμούν να την παρουσιάσουν στην πραγματικότητα.

ΛΚ: Γι’ αυτό και έχει αλλάξει η φρασεολογία;

ΝΚ: Βεβαίως, και ακούμε για παράδειγμα τον κ. Αναστασιάδη να μας λεει ότι αν επανέλθει το Σχέδιο ως έχει είναι αυτοκτονία, αλλά αυτό το Σχέδιο στο Δημοψήφισμα το θεωρούσε ως ιστορική ευκαιρία και καλούσε τους πολίτες να το ψηφίσουν. Πως, όπως είπε ο Πρόεδρος Κληρίδης, ότι θα προτιμούσε να αποδημήσει εις Κύριον παρά να δει να απορρίπτεται το Σχέδιο, τώρα μας λεν ότι αν επανέλθει θα είναι αυτοκτονία! Αυτές είναι τραγικές αντιφάσεις που αποδεικνύουν ότι βρίσκονται σε λάθος πλευρά.

ΛΚ: Υπάρχει κάποια παρόμοια διακομματική συμμαχία από πλευράς δυνάμεων και προσωπικοτήτων που υποστήριξαν το ΟΧΙ;

ΝΚ: Είναι γνωστό ότι υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις και αναλύσεις σε όλο το φάσμα του ΟΧΙ. Βασικές, διαφορετικές αντιλήψεις είναι στο κατά πόσον με την απόρριψη του το Σχέδιο πρέπει να εξαφανιστεί και να αντικατασταθεί με άλλο ή κατά πόσον υπάρχουν πιθανότητες και περιθώρια βελτίωσης. Εμείς από την εμπειρία και από την συμμετοχή μας στο Εθνικό Συμβούλιο και όλος αυτός ο χρόνος που πέρασε και οι συζητήσεις που έγιναν πιστεύουμε ότι οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να αλλάξει κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να γίνει αποδεχτό το Σχέδιο. Και νομίζω είναι εύκολα κατανοητό, διότι από την στιγμή που η τουρκική πλευρά επήρε αυτά που επήρε πως θα δεχτεί να αλλάξουν χωρίς να πάρει αντίστοιχα ωφελήματα; Άρα η εμμονή στην συζήτηση του Σχεδίου Ανάν οδηγεί μαθηματικά στην αδυναμία τροποποίησής του άρα και στην τελική αποδοχή του ως έχει.

ΛΚ: Υπάρχει συμφωνία στο τι πρέπει να προταθεί ως βάση λύσης του Κυπριακού, διότι από το ΟΧΙ του ΑΚΕΛ με απώτερο σκοπό το «τσιμέντωμα του ΝΑΙ» ως το ΟΧΙ του ΕΥΡΩ.ΚΟΜΜΑΤΟΣ με σκοπό την «ευρωπαϊκή λύση» υπάρχει πελώριο χάσμα.

ΝΚ: Ασφαλώς υπάρχει διότι εμείς δεν δεχόμαστε την ουσία και την φιλοσοφία του Σχεδίου Ανάν την οποία θεωρούμε ρατσιστική, αντιδημοκρατική και μη λειτουργική. Εξάλλου είναι γνωστό ότι και το ΑΚΕΛ διαφώνησε με την εκτίμηση του Προέδρου Παπαδόπουλου που έκανε στο διάγγελμα του ότι το Σχέδιο Ανάν βαθαίνει την διχοτόμηση. Εμείς συμφωνούμε με αυτή την εκτίμηση (του Προέδρου) γι’ αυτό και εισηγούμαστε να αλλάξουμε εντελώς πορεία και να προχωρήσουμε προς την ευρωπαϊκή λύση.

ΛΚ: Από πλευράς Ελληνοκυπρίων ποιους «συμμάχους» έχετε στο πολιτικό σύστημα;

ΝΚ: Εμείς απευθυνόμαστε στους πολίτες και τους ζητούμε ιδιαίτερα και ενόψει εκλογών να μας δώσουν στήριξη για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Υπάρχει ένα πρόβλημα σε επίπεδο ηγεσιών οι οποίες έχουν σχεδόν όλες δεσμευθεί στην επαναδιαπραγμάτευση του Σχεδίου Ανάν, με εξαίρεση την ηγεσία του Ευρωπαϊκού Κόμματος, που πιστεύουμε ότι δεν θα οδηγήσει πουθενά, αντίθετα θα μας παγιδεύσει. Γι’ αυτό απευθυνόμαστε στους πολίτες, αποβλέπουμε και εργαζόμαστε ούτως ώστε οι εκλογές του Μαΐου 2006 να αλλάξουν τις εσωτερικές ισορροπίες, να δώσουν ώθηση στις ιδέες του Ευρωπαϊκού Κόμματος και την δυνατότητα να τις προωθήσουμε περαιτέρω.

Κ: Πως κρίνετε τις επαφές κομμάτων και οργανώσεων με Τουρκοκυπριακά κόμματα; Εσείς ως ΕΥΡΩ.ΚΟΜΜΑ διατηρείτε επαφές με Τουρκοκυπριακά κόμματα και σε ποιο επίπεδο;

ΝΚ: Εμείς από την αρχή δηλώναμε και δηλώνουμε ότι οι σχέσεις πρέπει να είναι πολιτικές και όχι απλώς να συναντιόμαστε για να συναντιόμαστε. Γι’ αυτό και ως Νέοι Ορίζοντες και ως Ευρωπαϊκό Κόμμα κάνουμε ουσιαστικές επαφές, τελευταία είχαμε συνάντηση με τον κ. Ακκιντζί που συζητήσαμε την πρότασή του για επανένταξη των Τουρκοκυπρίων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Δηλαδή πράγματα τα οποία απέρριπταν κάποιοι Ελληνοκύπριοι ηγέτες σήμερα τα δέχεται και τα προτείνει η ηγεσία ή ένα μέρος της ηγεσίας των Τουρκοκυπρίων. Πιστεύω ότι είναι μια πάρα πολύ σοβαρή εξέλιξη, πρέπει να την λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη για να μπορέσουμε να κτίσουμε πάνω στην προοπτική της ευρωπαϊκής λύσης.

ΛΚ: Πως αντιμετωπίζουν οι Τουρκοκύπριοι την προοπτική της Ευρωπαϊκής Λύσης όπως την προτείνει το ΕΥΡΩ.ΚΟΜΜΑ νοουμένου ότι έχουν κερδίσει πολλά από τότε που έχουν διανοιχτεί τα οδοφράγματα αλλά και το ότι θα είχαν τόσα οφέλη από το Σχέδιο Ανάν;

ΝΚ: Έχουν κερδίσει αρκετά πράγματα αλλά από την άλλη καταλαβαίνουν ότι αυτά δεν είναι εκείνα τα οποία θα τους επιτρέψουν να ζήσουν ως ισότιμοι πολίτες. Πιστεύω ότι σήμερα στους Τουρκοκύπριους υπάρχει μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα για την Τουρκία και την πολιτική της απέναντί τους και υπάρχει και μια συνεχώς αυξανόμενη τάση να επανενταχθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία για να αξιοποιήσουν πλήρως τα οφέλη ως Κύπριοι πολίτες. Είναι βασικά ένα θέμα το οποίο εμείς μπορούμε να το χειριστούμε σωστά και να αλλάξουμε τα δεδομένα. Πιστεύω πως το κλειδί σε αυτή την φάση του Κυπριακού είναι ποιος θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των Τουρκοκυπρίων.

ΛΚ: Ένα κύριο επιχείρημα των υποστηρικτών του Σχεδίου Ανάν είναι ότι με την απόρριψή του παγιοποιήθηκε η διχοτόμηση ποικιλοτρόπως: με την καλπάζουσα ανάπτυξη των κατεχομένων, τον οικοδομικό οργασμό, την ανύψωση του βιοτικού επιπέδου των Τουρκοκυπρίων, την έμμεση αναβάθμιση του ψευδοκράτους από τους ξένους. Πως αντικρούετε αυτό το επιχείρημα;

ΝΚ: Κοιτάξτε, είναι ένα παραμύθι το οποίο όλοι γνωρίζουμε, όχι τώρα, αλλά από την στιγμή που έγινε η εισβολή του 1974 ο κίνδυνος της διχοτόμησης είναι εκεί. Εάν δεν γίνεται, δεν γίνεται διότι βασικά δεν συμφέρει στην Τουρκία. Και αν το αναλύσει κανένας σωστά θα αντιληφθεί ότι η πολιτική της Τουρκίας δεν ευνοεί την διχοτόμηση, μπορεί σε κάποια φάση να την ευνόησε, αλλά μετά την εισβολή δεν την ευνοεί. Αντίθετα την χρησιμοποιεί ως απειλή για τον λόγο ότι τα δύο κράτη δεν είναι σίγουρο ότι συμφέρουν στην Τουρκία. Τα δύο κράτη σημαίνει ότι μένουμε εμείς ως μέλη της Ε.Ε. και κρέμεται στο κενό η ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων ως κράτος. Αυτό δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι πρέπει εμείς να επιδιώξουμε τέτοια λύση, είναι καταστροφική, απλώς λεω γιατί κατά την άποψη μου δεν συμφέρει ούτε και στην Τουρκία και ούτε την προωθεί. Αυτό που προωθεί η Τουρκία είναι μια λύση η οποία να είναι ουσιαστικά μια συνομοσπονδία δύο κρατών και να έχουν από πάνω ένα κάλυμμα, μια κρατική υπόσταση και μέσα από αυτή την μορφή να προωθούντα οι θέσεις τους.

ΛΚ: Είμαστε ειλικρινείς όμως όταν βλέπουμε τα τετελεσμένα της κατοχής και της απόρριψης του Σχεδίου που είναι πέρα για πέρα υπαρκτά και μπροστά στα μάτια μας ή εθελοτυφλούμε;

ΝΚ: Εάν με βάση το Σχέδιο Ανάν θα τελείωναν τα τετελεσμένα της κατοχής θα μπορούσε κανένας να το σκεφτεί. Αλλά το Σχέδιο Ανάν δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να νομιμοποιήσει τα δεδομένα της εισβολής, να τα μετατρέψει σε παράγοντα πολιτικής και δημοκρατικής λειτουργίας και σε συστατικό πλέον στοιχείο της ζωής μας στην Κύπρο. Άρα δεν είχαμε την ευκαιρία να απαλλαγούμε και την πετάξαμε, είχαμε την ευκαιρία να νομιμοποιήσουμε όλα αυτά και δεν το αποδεχτήκαμε. Επομένως πρέπει να συνεχίσουμε, πρέπει να συνεχίζουμε με αυτή την πολιτική και να διεκδικήσουμε εκείνα τα οποία δικαιούμαστε. Πολλοί λεν «μα αυτά τα πράγματα είναι θεωρίες». Δεν είναι θεωρίες. Κανένας δεν περίμενε ότι θα κατέρρεε το κομμουνιστικό καθεστώς. Και κατέρρευσε. Επομένως να έχουμε υπομονή, να έχουμε πίστη, να έχουμε προγραμματισμό και κάποτε θα υλοποιήσουμε αυτά τα οποία θέλουμε.

ΛΚ: Από το 2003 που ο Ραούφ Ντενκτάς επέτρεψε να ανοίξουν μερικώς τα οδοφράγματα βλέπουμε το βιοτικό επίπεδο των Τουρκοκυπρίων αν ανεβαίνει δραματικά, το ψευδοκράτος να ισχυροποιείται οικονομικά και πολιτικά και τον πολιτικό προϊστάμενο του Αττίλα, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ να εμφανίζεται θρασύτατος και με θέσεις τις ίδιες και απαράλλακτες από αυτές του προκατόχου του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα πρόσφατα όπου υπήρξε πρόβλημα στην ηλεκτροδότηση των κατεχομένων, μόλις εμείς σπεύσαμε να τους βοηθήσουμε αυτοί φωταγώγησαν, με το δικό μας ηλεκτρικό ρεύμα, την τουρκική σημαία στον Πενταδάκτυλο!

ΝΚ: Σίγουρα τα δεδομένα που δημιουργήθηκαν και οι πιέσεις που ασκήθηκαν στα κατεχόμενα από τους Τουρκοκυπρίους οδήγησαν την Άγκυρα στο να αποφασίσει να ανοίξει τα οδοφράγματα. Ασφαλώς το άνοιγμα των οδοφραγμάτων έχει τα πλεονεκτήματα για την Τουρκία και για τους Τουρκοκυπρίους τα οποία είναι γνωστά, κυρίως οικονομικά, αλλά έχει και τα πολιτικά μειονεκτήματα. Διότι το βασικό επιχείρημα του Ντενκτάς ότι εάν αφήσουμε τις δύο κοινότητες να ξαναβρεθούν μαζί σε μια εβδομάδα θα σφαγούν, απορρίφθηκε από την ίδια την ζωή και από τα ίδια τα πράγματα. Έτσι δεν υπάρχει κάτι το οποίο σήμερα μπορεί να επικαλεστεί ο Ντενκτάς ή η Άγκυρα γιατί πρέπει να συνεχιστεί η διαίρεση και απομόνωση των Τουρκοκυπρίων. Άρα σε πολιτικό επίπεδο πιστεύω ότι και μεσοπρόθεσμα θα χάσει το βασικό επιχείρημα η Τουρκία. Εξάλλου και το γεγονός ότι πολλές χιλιάδες Τουρκοκυπρίων έχουν πλέον ταυτότητα, έχουν παρουσία στις ελεύθερες περιοχές είναι κάτι που επιβεβαιώνει ότι δεν μπορούν να σταθούν από μόνοι τους και θα πρέπει να είναι ενσωματωμένοι στην κυπριακή κυβέρνηση.

ΛΚ: Με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων έχουν μάλιστα ξεκινήσει και καθόλα επικίνδυνες τάσεις στην ελληνοκυπριακή κοινωνία, όπως η περαιτέρω ενδυνάμωση του παράνομου εμπορίου ναρκωτικών και όπλων, οι συχνότατες επισκέψεις στα καζίνο των κατεχομένων, οι αγορές από τα κατεχόμενα. Ποια η άποψη σας για τις συνέπειες αυτές που επέφερε η διάνοιξη των οδοφραγμάτων, και πως μπορεί η πλευρά μας να εκμεταλλευθεί την κατάσταση για να αποκομίσει σοβαρά και άμεσα πολιτικά οφέλη και να μην φαίνεται ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι κερδισμένοι και στον Βορρά και στον Νότο;

ΝΚ: Η λύση θα είναι η πλήρης πολιτική ενσωμάτωση ούτως ώστε να αναλάβουν και τις ευθύνες τους μαζί με την απόλαυση των δικαιωμάτων. Αυτή η νοθευμένη κατάσταση τους βοηθά να κερδίζουν αλλά να μην υλοποιούν τις υποχρεώσεις τους. Πιστεύω ότι πρέπει να τους δώσουμε και πλήρη δικαίωμα ψήφου και πλήρη δικαίωμα συμμετοχής στην κυβέρνηση με παράλληλη ανάληψη των ευθυνών που συνεπάγεται αυτή η ιδιότητα. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να τους δίδουμε για παράδειγμα δωρεάν υγεία χωρίς να εφαρμόζουμε τα κριτήρια. Δεν μπορούμε να τους δίνουμε το δικαίωμα της ελεύθερης και πλήρους διακίνησης σε όλη την Κύπρο χωρίς άδειες κυκλοφορίας, χωρίς το ένα, χωρίς το άλλο.

ΛΚ: Γιατί δεν γίνεται αυτό;

ΝΚ: Νομίζω και πάλι είναι θέμα εσωτερικής λανθασμένης εκτίμησης από κάποιες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες εκτιμούν ότι με αυτό τον τρόπο δημιουργείται καλύτερο κλίμα. Πιστεύω ότι χειροτερεύει το κλίμα και χειροτερεύει στη σχέση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων γιατί οι Ελληνοκύπριοι νιώθουν ότι είναι αδικημένοι και ότι ζουν οι Τουρκοκύπριοι σε βάρος τους.

ΛΚ: Για να μιλήσουμε πιο «διαχρονικά». Το Κυπριακό είναι ένα πρόβλημα που για χρόνια παραμένει άλυτο. Ποια είναι τα συμφέροντα που «παίζονται» όσον αφορά την λύση του Κυπριακού και γιατί είμαστε συνεχώς οι αδικημένοι; Μπορούμε να μιλάμε για μια συνωμοσία σε βάρος των Ελληνοκυπρίων;

ΝΚ: Δεν είμαι υπέρ της συνωμοτικής ερμηνείας της Ιστορίας. Πρέπει να κάνουμε μια σε βάθος διάγνωση και να καταλάβουμε και τα λάθη μας και να καταλάβουμε και ποιοι είναι οι παράγοντες που καθορίζουν το Κυπριακό. Το Κυπριακό δυστυχώς είναι ένα πιόνι στη διεθνή σκακιέρα της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή. Η χώρα που θέλει να ελέγξει την περιοχή πρέπει να ελέγχει την Κύπρο, τουλάχιστον μέχρι τώρα διότι οι τεχνολογίες αλλάζουν. Άρα ο λόγος που δεν λύεται το Κυπριακό, ο λόγος που παρουσιάζονται όλα αυτά τα πράγματα είναι αυτή η διάσταση του Κυπριακού διότι επηρεάζει τις ισορροπίες δυνάμεων στην περιοχή. Και βλέπουμε και το ενδιαφέρον της Αμερικής, το ενδιαφέρον της Αγγλίας και της Ρωσίας για την Κύπρο. Αυτό είναι η δύναμή μας και η αδυναμία μας. Δηλαδή πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να το ελέγξουμε για να μπορέσουμε να επηρεάσουμε τις πολιτικές των δυνατών και κυρίως των Αγγλοαμερικανών στην περιοχή μας.

ΛΚ: Για παράδειγμα τους Άγγλους, με ποια πολιτική θα μπορούσαμε να τους επηρεάσουμε;

ΝΚ: Εγώ πιστεύω ότι θα πρέπει επιτέλους να μπει το θέμα των Βάσεων καθαρά και ανοικτά, ότι ως ευρωπαϊκή χώρα δεν χρειαζόμαστε εγγυήτριες δυνάμεις, δεν χρειαζόμαστε να δίδουμε βάσεις με το καθεστώς που τις έχουν οι Άγγλοι. Αν κρίνουμε ότι μπορούμε να ενοικιάσουμε ένα χώρο ως βάση, εντάξει, αλλά αυτό είναι άλλο. Αλλά όχι με την έννοια που έχουν τις Βάσεις οι Άγγλοι.

ΛΚ: Εμμένοντας στο θέμα των Άγγλων, να σας κάνω μια ακόμη ερώτηση: Όσες φορές πήγαμε με τα «νερά» των Άγγλων, στο τέλος ωφεληθήκαμε;

ΝΚ: Δεν νομίζω. Όπως αντιλαμβάνεται τα συμφέροντα της η Βρετανία ευρίσκονται σε αντίθεση με τα δικά μας. Οι Βρετανοί θεωρούν ότι μια Κύπρος με την Τουρκία να παίζει ένα ρόλο την βοηθά στα δικά της σχέδια ενώ εμείς πιστεύουμε ότι η παρουσία της Τουρκίας είναι εντελώς βλαπτική όχι μόνο για τους Ελληνοκύπριους αλλά και για τους Τουρκοκύπριους. Γι’ αυτό θα πρέπει να δούμε πως χειριζόμαστε τα θέματα των εγγυήσεων και τα θέματα των Βάσεων.

ΛΚ: Λόγω των διεκδικητικών σας θέσεων στο Κυπριακό θεωρείστε, μαζί με άλλες προσωπικότητες, εκ των κύριων εκφραστών του Ελληνοκυπριακού πατριωτισμού. Στις μέρες μας η έννοια έχει ενοχοποιηθεί και έχει σχεδόν ταυτιστεί με τον σωβινισμό, τόσο από την Δεξιά όσο και από την Αριστερά, στο όνομα της επαναπροσέγγισης (τοπικά) αλλά και της παγκοσμιοποίησης (διεθνώς). Τι ρόλο καλείται να διαδραματίσει ο πατριωτισμός σε εθνικό και διεθνές επίπεδο εν έτει 2006;

ΝΚ: Ο υγιής πατριωτισμός καλείται να παίξει τον ρόλο που έπαιζε πάντα. Να υπερασπιστεί τις αρχές της κοινωνίας, του κράτους το οποίο υπάρχει. Ασφαλώς είναι διαφορετικές οι έννοιες σήμερα και τα επίπεδα που πρέπει να ανταποκριθεί αλλά η ουσία είναι μία. Κάθε πατρίδα πρέπει να είναι ελεύθερη, πρέπει να είναι δημοκρατική, πρέπει οι άνθρωποι ειρηνικά να μπορούν να αποφασίσουν και να μπορούν να αντιστέκονται στις όποιες προσπάθειες επιβολής από έξω λύσης. Αυτό γίνεται και στην Κύπρο, δυστυχώς τα παραδοσιακά κόμματα δεν θέλουν να το αντιμετωπίσουν τούτο, συνεχώς μιλούν για τα «νέα δεδομένα» στα οποία πρέπει να προσαρμοστούμε αλλά νέα δεδομένα τα οποία μας αφαιρούν την βασική αντίληψη περί πατρίδας. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον εκσυγχρονισμό και με την τεχνολογία γιατί ένας πατριώτης το πρώτο που θέλει είναι η πατρίδα του να προοδεύσει, και τεχνολογικά και οικονομικά. Άρα η υιοθέτηση σύγχρονων μεθόδων εκσυγχρονισμού, τεχνολογίας και όλα αυτά είναι βασική προϋπόθεση για να μπορέσει να υλοποιήσει τους στόχους της κάθε κοινωνία.

ΛΚ: Στην Κύπρο όμως των δύο κοινοτήτων οι οποίες «αντικρούονται» εθνικά ας πούμε τι είδους πατριωτισμός θα βοηθήσει σε ένα μελλοντικό κοινό κράτος; Ο ελληνικός, ο τουρκικός ή μήπως ο «νεοκυπριακός»;

ΝΚ: Δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει «κυπριακό έθνος» ή οτιδήποτε, επομένως δεν νομίζω ότι προσφέρεται. Εκείνο που προσφέρεται είναι η κάθε κοινότητα να εφαρμόσει τον πολιτισμό και τον πατριωτισμό της χωρίς να θίγει τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της άλλης κοινότητας. Δεν είναι κατ’ ανάγκην ανταγωνιστικοί οι πολιτισμοί και πατριωτισμοί μας. Τις μετατρέπουν σε ανταγωνιστικούς κάποιοι οι οποίοι θέλουν να μας δουν να κάνουμε αυτά τα πράγματα.

ΛΚ: Μεταξύ άλλων, είσαστε συνιδρυτής του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. Τι ρόλο καλείται να παίξει ο Ελληνισμός ως ιδέα;

ΝΚ: Σίγουρα ο Ελληνισμός ως ιδέα, ως πολιτισμός δεν είναι μουσειακό αποτέλεσμα. Δηλαδή δεν είναι να πηγαίνεις πίσω και να λες «αχ τι καλοί που ήταν οι πρόγονοί μας». Ο Ελληνισμός είναι η κινητήρια δύναμη για τον σύγχρονο Έλληνα στην εποχή και πρέπει να τον προχωρήσουμε και πρέπει να τον εξελίξουμε. Όχι ανταγωνιστικά, αλλά συναινετικά και συνενωτικά με τους άλλους πολιτισμούς. Όχι με την έννοια ότι είμαστε ο καλύτερος πολιτισμός άρα και οι άλλοι θα πρέπει να μας ακολουθήσουν. Από την άλλη είναι μια βασική πηγή έμπνευσης και της Ευρώπης, έδωσε σε πάρα πολλούς τομείς τα φώτα του και μπορεί να τον αξιοποιήσουμε. Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι σύγχρονοι Έλληνες πόρρω απέχουν από τα επιτεύγματα των αρχαίων ημών προγόνων και ότι πρέπει να επανέλθουν σε μια διαδικασία που να αποκαταστήσουν τις βασικές αρχές της ελληνικής φιλοσοφίας που κάποτε είχε επηρεάσει ολόκληρα τα παγκόσμια ρεύματα.

ΛΚ: Πολλοί σας κατηγορούν ως ακροδεξιό, έστω και αν κάποτε η Χούντα των Αθηνών σας πολέμησε. Άλλοι χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι ήσασταν πρόεδρος της ΕΦΕΚ. Πως ανταπαντάτε;

ΝΚ: Νομίζω ότι μπορεί στην αρχή να δημιουργήθηκε μια εντύπωση που να ευνόησε αυτές τις κατηγορίες αλλά δέκα χρόνια κομματικής και πολιτικής παρουσίας εδόθησαν οι απαντήσεις. Εγώ δεν νιώθω ότι οφείλω να απαντώ εις το ερώτημα αν είμαι ή όχι ελέφαντας. Δεν είμαι ελέφαντας! Έχω τις αρχές μου, έχω τα πιστεύω μου και με βάση αυτά προχωρώ και πορεύομαι. Η δική μου η γενιά πέρασε τραγικές εμπειρίες, ζήσαμε γεγονότα που οι άλλοι δημιούργησαν για μας, παρόλα αυτά σταθήκαμε, δεν παρασυρθήκαμε ούτε σε ακρότητες ούτε σε τρομοκρατικές πράξεις και είναι προς τιμήν του συνόλου της δικής μας της γενιάς που έμεινε έξω, και από τα όσα έγιναν το 1972 – 74 και από τα όσα προηγήθησαν. Εξ ου και σήμερα αν υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις στο πολιτικό σύστημα προέρχονται από ανθρώπους οι οποίοι έζησαν εκείνα τα γεγονότα. Εμείς τα ζήσαμε, δεν μπορούσαμε να τα επηρεάσουμε, είχαν επιπτώσεις σε εμάς και τουλάχιστον για μένα είναι μια πηγή γνώσης του τι πρέπει να αποφεύγει ο άνθρωπος στην πολιτική του καριέρα για να βοηθά τον τόπο του και όχι να τον καταστρέφει.

ΛΚ: Ποια η γνώμη σας για την παγκοσμιοποίηση και την Νέα Παγκόσμια Τάξη;

ΝΚ: Η παγκοσμιοποίηση σήμερα δυστυχώς μετατρέπει τον πολίτη σε πελάτη. Αυτή είναι μια αρχή λειτουργίας της που δεν προοιωνίζει καλά. Ενώ ο Ελληνισμός πάντα μιλούσε για την οικουμενικότητα, μιλούσε για την ανάγκη της συμφιλίωσης και της συνύπαρξης των λαών, η παγκοσμιοποίηση δεν κινείται μέσα σε αυτό το πνεύμα. Κινείται μέσα στην ανάγκη ανάπτυξης πελατών και αγορών. Και έναντι της ανάγκης της ανάπτυξης των πελατών και των αγορών γίνονται και οι πόλεμοι, γίνονται και οι επεμβάσεις, γίνονται όλα αυτά στα οποία είμαστε μάρτυρες. Η Αμερική ως η πρώτη και κύρια δύναμη σε αυτό τον τομέα θα πρέπει να αλλάξει την αντιμετώπιση των βασικών αρχών λειτουργίας του διεθνούς συστήματος, να αποδεχθεί την δημοκρατία, να σεβαστεί την διαφορετικότητα των λαών και των κρατών και να λειτουργήσει ως ένας κρίκος που θα φέρει μαζί τους λαούς και όχι να τους χωρίζει, να τους διαχωρίζει και να τους πολεμά.

ΛΚ: Και ένα τελευταίο, διότι κάποτε φτάνεις σε ένα σημείο που λες ποιος πραγματικά εξουσιάζει τον πλανήτη; Εσείς τι πιστεύετε;

ΝΚ: Εγώ νομίζω δεν εξουσιάζεται ο πλανήτης από ανθρώπους. Και ότι και να κάνουν δεν νομίζω ότι θα ξεπεράσουν την ύπαρξη και του Θεού και της Θείας Πρόνοιας.

2009-11-11T10:58:00.000-08:00

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους φίλους και συναγωνιστές του
Νίκου Κουτσού για την συμπαράσταση και την αγάπη τους σε αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά η υγεία του.

Κοινοβουλευτικό Γραφείο.

«Επικίνδυνη, ανιστόρητη και καταστροφική η πολιτική του Χριστόφια»

2009-08-30T08:15:00.000-07:00

Συνέντευξη στην Εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΙΝΗ"

30/08/2009 | ΤΗΣ ΣΚΕΥΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Δριμύτατη κριτική στους χειρισμούς του Προέδρου της Δημοκρατίας σε ό,τι αφορά το Κυπριακό ασκεί, σε συνέντευξή του στη «Σ», ο αναπληρωτής πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού.

Ο Νίκος Κουτσού χαρακτηρίζει την πολιτική του Προέδρου Χριστόφια στο Κυπριακό ως επικίνδυνη, ανιστόρητη και καταστροφική για την Κυπριακή Δημοκρατία. «Το Κυπριακό», αναφέρει, «βρίσκεται όχι μόνο σε αδιέξοδο, αλλά σε επικίνδυνη φάση καταστροφικής προοπτικής». Την ίδια ώρα, ο αναπληρωτής πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος εκφράζει την άποψη πως δεν υπάρχει αντικειμενικός αναλυτής των εξελίξεων που να μπορεί να υποστηρίξει σοβαρά ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις είναι δυνατό να οδηγήσουν σε καλύτερο σχέδιο από αυτό του Ανάν. Ωστόσο, σημειώνει πως η εγκατάλειψη των συνομιλιών δεν είναι η λύση.

Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ μίλησε πρόσφατα για 30 συμφωνημένα έγγραφα μεταξύ του ιδίου και του Προέδρου Χριστόφια, τα οποία, όπως είπε,
θ’ αποτελέσουν τη «ραχοκοκαλιά» της λύσης. Ποια είναι η δική σας πληροφόρηση; Γιατί εμείς γνωρίζαμε για χάσμα απόψεων που χωρίζει τις δύο πλευρές…

Ο κ. Ταλάτ μίλησε και για τα 30 συμφωνημένα έγγραφα, αλλά και για το ότι το περιεχόμενό τους είναι δεσμευτικό και για τις δύο πλευρές. Απ’ ό,τι γνωρίζω, δεν υπήρξε σαφής και κατηγορηματική διάψευση από τον Πρόεδρο Χριστόφια. Δεν γνωρίζω αν θα υπάρξει στη διήμερη συνεδρία στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου. Είναι γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη φημολογία γύρω από αυτό το θέμα, που επιτείνεται και με τις πληροφορίες για ενδιάμεση συμφωνία, που θα ανακοινωθεί πριν από το τέλος του χρόνου και θα βασίζεται στα μέχρι τώρα συμφωνηθέντα στις διαπραγματεύσεις. Προσωπικά έχω δήλωση παράγοντα μεγάλης χώρας που γνωρίζει ότι υπάρχουν έγγραφα (μπορεί να είναι τριάντα ή όχι, δεν έχει σημασία) των οποίων το περιεχόμενο μόνο ο Πρόεδρος γνωρίζει και τα έχει αποδεχθεί. Δεν ωφελεί να μας διαψεύδει εμάς ο Πρόεδρος, αλλά τον κ. Ταλάτ και την Τουρκία, και μάλιστα αν ο Ταλάτ λέει ψέματα, να τον καταγγείλει για διάδοση ψευδών πληροφοριών προς τον Ο.Η.Ε.

Πιστεύετε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας άλλα συμφωνεί με τον Ταλάτ και άλλα λέγει στις δηλώσεις του ή στην ενημέρωση του Εθνικού Συμβουλίου;

Δεν μπορώ να γνωρίζω τι συμφωνεί με τον Ταλάτ και επομένως δεν μπορώ να αξιολογήσω εάν υπάρχει ή όχι απόκλιση. Είμαστε υποχρεωμένοι και δεχόμαστε ότι ο Πρόεδρος λέει την αλήθεια. Η δική μας διαφωνία αφορά ακριβώς αυτά τα οποία λέει ότι ο ίδιος πρότεινε ως θέσεις της ε/κ πλευράς στις συνομιλίες. Όπως για παράδειγμα το θέμα των εποίκων, της εκ περιτροπής προεδρίας, του συνεταιριστικού κράτους, των συνιστώντων κρατών, του τρόπου εκλογής προέδρου και αντιπροέδρου και άλλα. Διαφωνούμε, δηλαδή, στην ουσία με τις θέσεις του Προέδρου και όχι μόνο στη διαδικασία. Ξεκαθαρίζω: Είμαστε κάθετα αντίθετοι με την τουρκική πολιτική στο Κυπριακό. Ταυτόχρονα, διαφωνούμε με την πολιτική του Προέδρου Χριστόφια, την οποία θεωρούμε επικίνδυνη, ανιστόρητη και καταστροφική για την Κυπριακή Δημοκρατία.

Ως Ευρωπαϊκό Κόμμα ήσασταν εναντίον της έναρξης των απευθείας διαπραγματεύσεων, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει συμφωνημένη βάση για τις συνομιλίες. Βλέπετε να δικαιώνονται οι ανησυχίες σας;

Η θέση του Ευρωπαϊκού Κόμματος ήταν ξεκάθαρη. Δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις έναρξης απευθείας διαπραγματεύσεων. Για να υπήρχαν οι προϋποθέσεις, θα έπρεπε η τουρκική πλευρά να υλοποιούσε τo περιεχόμενο της επιστολής Γκαμπάρι, ημερομηνίας 15 Νοεμβρίου 2006. Η επιστολή αυτή είναι και η ουσία της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου 2006, που τόσο την πολέμησε η τουρκική πλευρά και που δυστυχώς ο Πρόεδρος Χριστόφιας, κάνοντας ένα τεράστιο λάθος στρατηγικής εκτίμησης, αλλά και τακτικής, τους βοήθησε να την ξεπεράσουν: α) Με συμφωνημένο από τις δύο πλευρές κείμενο, η επιστολή αυτή καθόριζε την υποχρέωση των δύο πλευρών να καταθέσουν τις θέσεις τους και μόνο εάν υπάρχει ικανοποιητικά ισχυρή βάση (‘…a sufficiently strong basis exists for starting a full-fledged negotiating process. If such is the case, you may then wish to jointly call on the Secretary-General to fully resume his Good Offices mission’.) να αρχίσουν οι απευθείας διαπραγματεύσεις. β) Είχε ήδη επιτευχθεί εμπλοκή των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, την οποία ο Πρόεδρος Χριστόφιας και πάλι κατάργησε, αφήνοντας κυρίαρχο λόγο στους Άγγλους και δευτερεύοντα στους Αμερικανούς, ενώ τους άλλους τρεις, δηλαδή τη Γαλλία, τη Ρωσία και την Κίνα τις θυμάται μόνο όταν χρειάζεται βοήθεια, κυρίως για λάθη που ο ίδιος κάνει, όπως έγινε στην προσπάθειά του να αποφύγει τη συμπερίληψη του κοινού ανακοινωθέντος της 23ης Μαΐου 2008 στην έκθεση του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών. γ) Αντί να συνεχίσει την πίεση προς τους Βρετανούς, απέσυρε όλα τα μέτρα τα οποία εγκαινίασε ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος, και υπέγραψε τη στρατηγική συμφωνία συνεργασίας με τον Άγγλο Πρωθυπουργό, χωρίς να επιμένει σε διευκρινίσεις και στις ευθύνες των ιδίων των Άγγλων για την προσπάθεια άρσης της λεγόμενης απομόνωσης των Τ/κ. δ) Απεδέχθη την επαναφορά του θέματος του εσωτερικού εμπορίου, που επιτρέπει στους Αγγλοσουηδούς να επαναφέρουν την πίεση για την άρση της λεγόμενης απομόνωσης των Τ/Κ. ε) Κατάργησε όλους τους όρους και τις προϋποθέσεις για το άνοιγμα της οδού Λήδρας και τη διασύνδεση με το άνοιγμα του Λιμνίτη. Αναπόφευκτα έφθασε στο σημερινό σημείο, να έχει δεσμευτεί να δώσει ηλεκτρικό ρεύμα στα κατοχικά στρατεύματα στα Κόκκινα, πριν ανοίξει ο Λιμνίτης να δέχεται τη διέλευση εποίκων από τα σημεία ελέγχου και να μην έχει εξασφαλίσει έστω και συγκεκριμένη ημερομηνία ανοίγματος και λειτουργίας του οδοφράγματος.

Για όλα αυτά και πολλά άλλα που δεν μας επιτρέπει ο χώρος να αναλύσουμε, το Ευρωπαϊκό Κόμμα προειδοποίησε τον Πρόεδρο Χριστόφια ότι: α) Είτε θα συρθεί σε μια παρατεταμένη διαδικασία διαπραγματεύσεων, χωρίς προοπτική κατάληξης σε βασικά σημεία που να εξασφαλίζουν έστω μια λειτουργική λύση, είτε β) θα υποχρεωθεί να αποδεχθεί λύση το ίδιο καταστροφική, ίσως και χειρότερη του Σχεδίου Ανάν, χωρίς να έχει την πολυτέλεια να αποχωρήσει από τις συνομιλίες. Και τα δύο αυτά σενάρια εξυπηρετούν την τουρκική πολιτική και αποενοχοποιούν την Τουρκία. Το Ευρωπαϊκό Κόμμα ξεκαθάρισε τότε ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας, γνωρίζοντας τις θέσεις όλων μας, θα έπρεπε να πάρει τη δική του απόφαση αναλαμβάνοντας και την ευθύνη των αποφάσεών του. Δυστυχώς, οι εξελίξεις μάς δικαίωσαν και το Κυπριακό βρίσκεται όχι μόνο σε αδιέξοδο, αλλά σε επικίνδυνη φάση καταστροφικής προοπτικής.

Η Κυβέρνηση μιλά για «κυπριακή λύση». Είναι εφικτή ή μήπως οδηγούμαστε σ’ ένα ξενόφερτο σχέδιο τύπου Ανάν;

Ένα από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα που εισήχθη στις διαπραγματεύσεις είναι η λεγόμενη «κυπριακή λύση», η οποία όχι μόνο δεν έχει οποιαδήποτε ουσιαστική επίδραση, αλλά αντίθετα συμβάλλει στην εικόνα ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα διακοινοτικό και ότι η Τουρκία είναι απλά ένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη και όχι ο εισβολέας και κατακτητής του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας και επομένως ο ρόλος της είναι απλώς να συμβάλει θετικά στις διαπραγματεύσεις. Εκείνο που μετρά δεν είναι το ποια προέλευση θα έχει η λύση, αλλά το περιεχόμενό της. Και δεν νομίζω να υπάρχει αντικειμενικός αναλυτής των εξελίξεων που να μπορεί να υποστηρίξει σοβαρά ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις είναι δυνατό να οδηγήσουν σε καλύτερο σχέδιο από αυτό του Ανάν.

Το γεγονός ότι η οποιαδήποτε λύση, που θα είναι συμφωνημένη, θα τεθεί προς έγκριση ενώπιον του λαού, δεν αποτελεί μια γερή ασφαλιστική δικλίδα;

Ασφαλιστική δικλίδα αποτελεί η αταλάντευτη απόφαση της πλειοψηφίας των Ε/κ για λύση που να περιέχει τα πιο κάτω έξι κύρια στοιχεία: α) Αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων. β) Κατάργηση εγγυήσεων και δικαιώματος επέμβασης. γ) Αποχώρηση όλων των εποίκων. δ) Δικαίωμα επιστροφής όλων των προσφύγων, Ε/κ και Τ/κ. ε) Πλήρη σεβασμό των Ευρωπαϊκών Συμβάσεων για τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα. στ) Πλήρη σεβασμό στις ιδρυτικές Αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν την ελεύθερη εγκατάσταση, τη διακίνηση προσώπων και υπηρεσιών, και τη νομή και κατοχή των περιουσιών. Εμείς, ως Ευρωπαϊκό Κόμμα, πιστεύουμε ότι οτιδήποτε άλλο τεθεί μπροστά στους πολίτες, και ανεξαρτήτως ποια πολιτικά πρόσωπα και ποιες πολιτικές ηγεσίες θα το αποδεχθούν, θα απορριφθεί εφόσον δεν περιέχει τις πιο πάνω έξι προϋποθέσεις.

Τουλάχιστον επισήμως, ο Πρόεδρος Χριστόφιας τυγχάνει της στήριξης όλων των πολιτικών δυνάμεων εκτός από εσάς. Σημαίνει κάτι αυτό;

Είναι γεγονός ότι οι υπόλοιπες ηγεσίες με διαβαθμισμένο τρόπο στηρίζουν τις πολιτικές επιλογές του κ. Χριστόφια. Από την παρουσιαζόμενη ως αντιπολίτευση του ΔΗΣΥ μέχρι τα συγκυβερνώντα κόμματα του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. Το Ευρωπαϊκό Κόμμα σταθερά και από την πρώτη Κυριακή των εκλογών έκανε την επιλογή του να παραμείνει πιστό στις αρχές και τις διακηρύξεις του, να απορρίψει τις δύο επιλογές Χριστόφια -Κασουλίδη, και να συνεχίσει την πορεία του για απελευθέρωση και ευρωπαϊκή λύση. Νιώθουμε δικαιωμένοι, γιατί όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, σε αντίθεση με τις πολιτικές ηγεσίες, τάσσονται αντίθετα με τις πολιτικές επιλογές Χριστόφια. Εμείς επιλέξαμε και βαδίζουμε τη δύσκολη πορεία της συμπόρευσης με την κοινωνία και την αντιπαράθεση με την εξουσία, ενώ οι άλλοι με την εξουσία και τα παράγωγά της. Είναι θέμα χρόνου και σωστής δουλειάς εκ μέρους μας για να μετατραπεί αυτή η ορθή πορεία σε ψήφους.

Είναι, κατά τη γνώμη σας, εφικτή η χάραξη κοινής στρατηγικής κατά τη διήμερη σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου; Ποια είναι η πρόταση του Ευρωπαϊκού Κόμματος, τόσο για τις απευθείας συνομιλίες όσο και για την αξιολόγηση της Τουρκίας τον Δεκέμβριο;

Η εκτίμησή μου είναι ότι και αυτή η σύνοδος του Εθνικού Συμβουλίου θα περάσει χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα και έχοντας την εμπειρία και από άλλες παρόμοιες συνεδριάσεις του παρελθόντος, θα τολμούσα την πρόβλεψη ότι, αφού λεχθούν πολλά και διάφορα, στο τέλος η πλειοψηφία θα επιβάλει την άποψη να το χειριστεί ο Πρόεδρος αναλόγως των εξελίξεων στο Συμβούλιο Κορυφής και αν χρειαστεί, είτε να ενημερώσει είτε να συγκαλέσει ξανά το Εθνικό Συμβούλιο. Δυστυχώς, όπως λειτουργεί το Εθνικό Συμβούλιο, δεν παράγει τίποτε άλλο παρά αναπαράγει την ίδια αντίληψη και λογική, που για 35 τώρα χρόνια προωθούν και εφαρμόζουν κάποιες ηγεσίες. Κατά καιρούς παρουσιάζονται διαφωνίες, κυρίως μεταξύ των δύο ακραίων κομματικών σχηματισμών ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Δεν είναι τίποτε άλλο παρά η προσπάθειά τους να διατηρήσουν το κομματικό σύστημα και τα εκλογικά τους ποσοστά. Ενώ συμπορεύονται στο Κυπριακό, αντιπαρατάσσονται σε άλλα θέματα, για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια των οπαδών τους και να τους κρατούν εγκλωβισμένους. Ο υπόλοιπος ενδιάμεσος χώρος παραμένει ουσιαστικά αμέτοχος, χωρίς οποιοδήποτε συντονισμό και προγραμματισμό, παρακολουθώντας αμήχανα τόσο τη διολίσθηση του Κυπριακού όσο και τη μείωση των εκλογικών του ποσοστών και την επίδρασή του στην κοινωνία.
Το Ευρωπαϊκό Κόμμα θα συνεχίσει να μάχεται και εντός του Εθνικού Συμβουλίου και στην κοινωνία για την ανατροπή αυτής της καταστροφικής πορείας και την επανατοποθέτηση του Κυπριακού πάνω σε απελευθερωτική βάση, για την επίτευξη μιας ευρωπαϊκής λύσης όπου Ε/κ και Τ/κ θα ζουν μαζί σε ένα κράτος, απολαμβάνοντας ίσα δικαιώματα όπως κάθε Ευρωπαίος πολίτης που ζει νόμιμα στην ευρωπαϊκή επικράτεια.

Το να εγκαταλείψει το διάλογο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ένα ενδεχόμενο που πρέπει να εξεταστεί; Και αν ναι, κάτι τέτοιο δεν θα είχε αρνητικές συνέπειες
για τη δική μας πλευρά;

Το ζητούμενο δεν είναι η εγκατάλειψη του διαλόγου, αλλά η αλλαγή τόσο των θεμάτων που συζητούνται και που πρέπει να βασίζονται στα ψηφίσματα και τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, των Ηνωμένων Εθνών και στις Αρχές ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και η επανεμπλοκή των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας. Κοινή στρατηγική με την Ελλάδα, για να αξιοποιήσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να παγώσουμε την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, εφόσον δεν υλοποιεί τις υποχρεώσεις της.
Εμείς ζητούμε από τον Πρόεδρο Χριστόφια αλλαγή πολιτικής και προώθηση των Αρχών αυτών. Η αποχώρηση δεν είναι λύση, διότι τελικά θα επανέλθεις.
Η ουσία είναι οι βάσεις του διαλόγου, οι αρχές και οι διαδικασίες. Δυστυχώς, ο Πρόεδρος απέτυχε και στα τρία.

Πάντως, ο Πρόεδρος Χριστόφιας, σε συνέντευξη την περασμένη Κυριακή σε αθηναϊκή εφημερίδα, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα στην Άγκυρα ότι θα μας βρει αντιμέτωπους αν δεν συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Βλέπετε να σκληραίνει τη στάση της η Λευκωσία και γιατί;

Κάθε σοβαρή χώρα, στη διαχείριση εκείνων των θεμάτων που τα θεωρεί ως εθνικά, κάνει ανάλυση των δηλώσεων και πράξεων του αντιπάλου. Όταν ο Πρόεδρος Χριστόφιας, με τον πιο κατηγορηματικό αλλά λανθασμένο τρόπο, ενώπιον του Έλληνα Πρωθυπουργού δηλώνει ότι τυχόν παρεμπόδιση της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας δεν θα τύχει καμιάς υποστήριξης πλην της Ελλάδας, αλλά και ταυτόχρονα ότι δεν μας συμφέρει να ασκήσουμε βέτο (έτσι είπε ο ίδιος), οποιαδήποτε πολιτική συνθηματολόγηση δεν ανησυχεί και δυστυχώς δεν λαμβάνεται υπόψη από την Τουρκία. Πιστεύω ότι πρέπει Κύπρος και Ελλάδα να συνεννοηθούν πάνω στη θέση ότι: α) Η Τουρκία οφείλει άμεσα να εφαρμόσει τη συμφωνία της Άγκυρας για την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό πρέπει να είναι απαίτηση της Ε.Ε., που είναι και το συμβαλλόμενο μέρος. β) Η Κυπριακή Δημοκρατία να απαιτήσει από την Τουρκία και να ζητήσει από την Ε.Ε., στα πλαίσια της Κοινοτικής Αλληλεγγύης, την άμεση αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων. Αν ανταποκριθεί η Τουρκία, τότε και μόνον τότε συνεχίζεται η ενταξιακή διαδικασία. Διαφορετικά παγώνει.

Οι σημερινές εξελίξεις γύρω από το θέμα των αγνοουμένων

2009-08-25T00:27:00.000-07:00

Ποιές κατά την γνωμή σας θα πρέπει να είναι οι ενέργειες της Βουλής των Αντιπροσώπων για το θέμα των ανγοουμένων με στόχο να υποχρεωθεί επιτέλους η τουρκική πλευρά να συμμορφωθεί με την απόφαση του Ευρωπαίκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων;

Επισκέψεις Νίκου Κουτσού

2009-08-24T23:12:00.000-07:00

Στα πλαίσια επαφών με τις επαρχιακές και περιφερειακές οργανώσεις του Κόμματος, με τους Αμμοχωστιανούς σε κάθε πόλη αλλά και με τους φίλους και οπαδούς του Κόμματος Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος και Βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού θα επισκέπτεται τα επαρχιακά γραφεία μία φορά τον μήνα ανά επαρχία. Το πρόγραμμα Σεπτεμβρίου έχει ως εξής: Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009 : Αμμόχωστος (18.00 – 21.00) Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009: Λάρνακα (18.00 – 21.00) Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009: Πάφος (18.00 – 21.00) Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009: Λεμεσός (18.00 – 21.00) Στην Λευκωσία θα βρίσκεται στα κεντρικά γραφεία του Κόμματος κάθε Πέμπτη η ώρα 20:00

Νίκος Κουτσού - Λιμνίτης - Εκθεση ΟΗΕ - Υπόθεση Οραμς

2009-05-22T04:04:00.000-07:00

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού δήλωσε σήμερα ότι «είναι αποδείξεις πλέον ισχυρές για το πόσο επικίνδυνα βαδίζει το Κυπριακό», η περίπτωση του οδοφράγματος στο Λιμνίτη και οι αλλαγές που έγιναν στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, στο οποίο δεν περιλαμβάνεται η απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Οραμς, ως μια παράμετρος πάνω στην οποία θα πρέπει να βασίζεται η επίλυση του Κυπριακού.Σε διάσκεψη Τύπου στα κεντρικά γραφεία του Ευρωπαϊκού Κόμματος, ο Αναπληρωτής Πρόεδρός του είπε ότι «η ευέλικτη πολιτική» που ακολουθεί στις απευθείας διαπραγματεύσεις ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας «έχει καταλήξει σε επικίνδυνη πολιτική η οποία βαθαίνει το αδιέξοδο» ενώ κάλεσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συγκαλέσει Εθνικό Συμβούλιο για να συζητηθούν οι τελευταίες εξελίξεις στο κυπριακό πρόβλημα και να εκθέσουν τα κόμματα τις απόψεις τους.Για την περίπτωση Λιμνίτη, ο κ. Κουτσού είπε ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας «είχε προειδοποιηθεί ό,τι εάν ανοίξει το οδόφραγμα της οδού Λήδρας θα πρέπει να ξεχάσει αυτό του Λιμνίτη» ενώ το γεγονός ότι ακολουθείται «και μια διαδικασία εμπαιγμού από τον εκπρόσωπο της κατοχής τόσο του ιδίου του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και της Κυβέρνησης ως σύνολο αλλά και των άμεσα επηρεαζόμενων πολιτών κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα».Ο κ. Κουτσού αναφερόμενος στην εξέλιξη που σημειώθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, «με την απάλειψη της αναφοράς στην υπόθεση Οραμς δεν είναι καθόλου όπως την παρουσιάζει η κυβερνητική πλευρά και αυτό γιατί η συμπερίληψη στο ψήφισμα του ΣΑ της απόφασης στην υπόθεση Οραμς σημαίνει και συμπερίληψη αυτού που η τουρκική πλευρά λέει για λύση βασισμένη στις παραμέτρους των Ηνωμένων Εθνών».Επομένως, συνέχισε ο κ. Κουτσού, «η μη συμπερίληψη στο ψήφισμα της απόφασης στην υπόθεση Οραμς δίνει στην τουρκική πλευρά το δικαίωμα να υποστηρίξει ότι η εν λόγω απόφαση δεν αποτελεί και παράμετρο λύσης του Κυπριακού ενώ σημαντικότατο στοιχείο της συμπερίληψης θα ήταν και το γεγονός πως ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα οδηγούσε την Τουρκία στο δίλημμα ή να καταψηφίσει το ψήφισμα ως μη μόνιμο μέλος του ΣΑ ή να το ψηφίσει οπότε και θα σήμαινε αποδοχή της απόφασης του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων».Ο κ. Κουτσού είπε ότι αναμένεται πως η Τουρκία «δεν θα απόσχει από την έγκριση του ψηφίσματος αλλά καθοριστικό ρόλο θα διαδραματίσει η απάλειψη της αναφοράς στην υπόθεση Οραμς ενώ σημαντική είναι και η απάλειψη της αναφοράς ότι τυχόν ανάπτυξη αθλητικών πολιτιστικών και άλλων σχέσεων με το ψευδοκράτος δεν θα οδηγήσει και στην αναγνώρισή του».«Γιατί έφυγε το ‘ δεν θα οδηγήσει σε αναγνώριση’», διερωτήθηκε ο κ. Κουτσού.Απαντώντας σε ερώτηση για το τι θα συμβούλευε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να πράξει στην περίπτωση που οδηγηθούμε σε αδιέξοδο αναφορικά με το άνοιγμα του οδοφράγματος στον Λιμνίτη, ο κ. Κουτσού είπε ότι «εάν οι επηρεαζόμενοι κάτοικοι της Τηλλυρίας προχωρήσουν σε κλείσιμο οποιουδήποτε οδοφράγματος εκείνη την ημέρα εξετάζουμε το ενδεχόμενο να καλέσουμε όλους τους Ε/κ να μην περάσει ουδείς στα κατεχόμενα ενώ θα καλέσουμε και τουριστικά πρακτορεία τα οποία έχουν προγραμματισμένες μεταφορές τουριστών στα κατεχόμενα να μην τις πραγματοποιήσουν».Ο κ. Κουτσού είπε ότι για το Ευρωπαϊκό Κόμμα, «είναι υποχρέωση των κατοχικών δυνάμεων μετά το άνοιγμα του οδοφράγματος στην οδό Λήδρας να ανοίξουν και αυτό του Λιμνίτη χωρίς καν συζήτηση γιατί και ο ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Γκι-μουν στην έκθεσή του για τις δραστηριότητες της ΟΥΝΦΙΚΥΠ στο εξάμηνο που πέρασε, αναφέρει ότι απομένει να υλοποιηθεί το δεύτερο σκέλος της απόφασης για την οδό Λήδρας, το θέμα του Λιμνίτη».(ΚΥΠΕ/ΑΑΓ/ΓΧΡ)

Πολιτικές παρεμβάσεις

2009-05-19T00:37:00.000-07:00

http://www.koutsou.eu/parembasis.php

Για το ζήτημα της Μαρφίν Λαϊκής

2009-05-18T00:54:00.000-07:00

Έντονη ανησυχία για την απόφαση της Μαρφίν Εγνατίας να απορροφήσει την Μαρφίν Λαϊκή και να μεταφέρει την έδρα της τράπεζας από την Λευκωσία στην Αθήνα, εξέφρασε ο Αναπληρωτής Πρόεδρος, βουλευτής και υποψήφιος ευρωβουλευτής του Ευρωπαϊκού Κόμματος, Νίκος Κουτσού.

«Η εντύπωση που δημιουργείται για την κυπριακή οικονομία, όταν η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Κύπρου, με μια ιστορία πέραν του ενός αιώνος, εγκαταλείπει την Κύπρο, σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης και ειδικά όταν υποτίθεται καταβάλλονται προσπάθειες για προσέλκυση επενδύσεων, είναι ιδιαίτερα αρνητική», είπε ο κ. Κουτσού και τόνισε:
«Με την μεταφορά της έδρας της Μαρφίν Λαϊκής στην Ελλάδα, η κυβέρνηση και η Κεντρική Τράπεζα της Κυπριακής Δημοκρατίας χάνουν την θεσμική δυνατότητα παρακολούθησης της κεφαλαιουχικής βάσης, του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και των επενδυτικών χειρισμών της τράπεζας. Δηλαδή, μπορεί να ληφθούν οποιεσδήποτε αποφάσεις για το μέλλον της τράπεζας, χωρίς η κυβέρνηση να μπορεί να πράξει οτιδήποτε. »
Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος επέκρινε την κυβέρνηση για ένοχη σιωπή και απραξία.
«Έχουν περάσει τρία εικοσιτετράωρα από την ανακοίνωση της απόφασης και η κυβέρνηση είτε ψάχνει να βρει ποιος είναι ο αρμόδιος να σχολιάσει, είτε προσποιείται ότι ψάχνει. Η κυβέρνηση όφειλε να γνωρίζει εκ των προτέρων τις προθέσεις της Μαρφίν Εγνατίας και να διαβουλευθεί με αυτή, στην κατεύθυνση της αποτροπής της μεταφοράς της έδρας της Μαρφίν Λαϊκής από την Κύπρο», κατέληξε ο Νίκος Κουτσού.

Συνεταιρισμός για την Ειρήνη

2009-04-30T00:44:00.000-07:00

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής

Κύριοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Το θέμα που εγώ θα αναπτύξω θα επικεντρωθεί περισσότερο στο ευρύτερο πρόβλημα της ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δε θα αναφερθώ στα όσα οι συνάδελφοι προηγουμένως ανάλυσαν, γιατί πιστεύω πως η θεωρητική συζήτηση του ρόλου του ΝΑΤΟ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οποιωνδήποτε άλλων σχηματισμών δε μας βοηθά να καταλήξουμε, αν δε λύσουμε το βασικότερο ερώτημα που πρέπει να μας απασχολεί, το τι συμφέρει στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Ανέκαθεν, η εξωτερική πολιτική και η διπλωματία από γενέσεώς τους εκφραζόταν με δύο τρόπους. Οι μεν ισχυροί επικαλούνταν το δίκαιο και το επέβαλλαν με τη δύναμη, οι δε αδύνατοι επικαλούνταν το δίκαιο, αλλά δεν είχαν τη δυνατότητα της ισχύος. Έτσι και τώρα. Το ΝΑΤΟ είναι ξεκάθαρο ότι ελέγχει τα πάντα. Το πρόβλημα δεν είναι, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθεί ή όχι το ΝΑΤΟ. Το πρόβλημα είναι, αν η Ευρώπη έχει τους αναγκαίους πόρους και είναι αποφασισμένη να τους διαθέσει, για να αναπτύξει αμυντικά συστήματα, έτσι ώστε να μην έχει την ανάγκη της ομπρέλας του ΝΑΤΟ. Από τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση παίρνει άλλους προσανατολισμούς και αποφασίζει να επενδύσει τις δυνατότητες που έχει, τις οικονομικές, σε θέματα κοινωνικής και άλλης πολιτικής, τότε είναι αυτόματο συνεπακόλουθο ότι θα εξαρτάται από την ισχύ του ΝΑΤΟ και επομένως το προβάδισμα θα το έχει το ΝΑΤΟ, είτε το θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση είτε δεν το θέλει.

Στη δική μας περίπτωση θα πρέπει να απαντήσουμε ποιο είναι το ύψιστο αγαθό που θέλουμε να καλύψουμε ως Κυπριακή Δημοκρατία. Να εμπλακούμε και να λύσουμε τις διαφορές των συνασπισμών και να καθορίσουμε τους όρους λειτουργίας τους, πράγμα ανέφικτο και ουτοπικό για τη χώρα μας, ή να αξιοποιήσουμε τις υφιστάμενες δομές, τους υφιστάμενους σχηματισμούς, για να ενισχύσουμε αυτό που λέμε κρατική ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας; Το ότι όποια θέση μας και πρωτοβουλία μας και πράξη σ’ αυτά τα θέματα συνδέονταν με την κρατική μας υπόσταση, αποδεικνύεται περίτρανα από την τουρκική στάση. Αν έχουμε τη λογική ότι δεν πρέπει να κάνουμε οτιδήποτε, γιατί η Τουρκία θα απαντήσει όχι, άρα είναι ουσιαστικά γράμμα νεκρό, τότε θα πρέπει να απαντήσουμε γιατί διαχρονικά η Κυπριακή Δημοκρατία αποτάθηκε σε εννέα διεθνείς οργανισμούς, γνωρίζοντας ότι δε θα την άφηνε η Τουρκία. Άρα, για να έχει ωφέλεια για την Κύπρο η όποια πράξη και ενέργειά μας για το Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, θα πρέπει να ενταχθεί σε μία διαφορετική πολιτική αντιμετώπισης της αναμενόμενης τουρκικής αντίδρασης.

Επομένως, πρέπει να χωρίσουμε το θέμα μας σε δύο φάσεις, η φάση της αίτησης, που είναι και το κυρίαρχο και το πιο δύσκολο, και η φάση της ένταξης. Εμείς μιλούμε και αναλύουμε τα δεδομένα ως να ήταν αυτόματα αποδεκτή η αίτησή μας. Η αίτησή μας είναι γνωστό ότι δε θα γίνει αποδεκτή λόγω της αντίδρασης της Τουρκίας. Άρα, μας συμφέρει ή όχι να διευρύνουμε το πεδίο της αντιπαράθεσης με την Τουρκία με το να υποβάλλουμε την αίτηση ένταξης και να αγωνιζόμαστε να την πραγματοποιήσουμε; Αν αυτό δε συνδυαστεί με αλλαγή εξωτερικής πολιτικής και αν συνεχιστεί η λογική της αποφυγής της σύγκρουσης με την Τουρκία, όπως συνέβηκε και στην αίτησή της για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε δε θα κερδίσουμε κανένα όφελος. Θα κάνουμε μία τυπική ενέργεια, για να ενταχθούμε στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη και δε θα έχουμε παραπέρα αποτελέσματα.

Δεν είμαστε της άποψης ότι το θέμα είναι προεκλογικό ή έχει σχέση με τις ευρωεκλογές, όσον αφορά εμάς, ούτε έχει σχέση με τη μείωση της αποδοχής του Προέδρου ή οτιδήποτε. Έχει όμως κόμματα τα οποία μπορεί, και είναι μέσα στο παιχνίδι της δημοκρατίας, να το αξιοποιήσουν. Εμείς το βλέπουμε καθαρά ως θέμα που συνδέεται με την κρατική μας ενίσχυση, με την εθνική ασφάλεια και τη διαχείριση του χώρου όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή.

Είναι γεγονός ότι οι δυνάμεις οι οποίες σήμερα αντιστέκονται σε αυτή την προοπτική είχαν αντισταθεί και στην αίτηση για την τελωνειακή ένωση. Να θυμίσω ότι ήταν όρος του ΑΚΕΛ ότι ο Πρόεδρος Βασιλείου έπρεπε να κάνει δημοψήφισμα, για να επικυρώσει τη συμφωνία της τελωνειακής ένωσης, εξού και προήλθε ο νόμος περί δημοψηφίσματος, που δεν υπήρχε και ούτε προβλέπεται στο σύνταγμα, αλλά στη συνέχεια άλλαξε άποψη, όπως έκανε πρόσφατα και με τη διαφωνία του για την ένταξη στην Ευρωζώνη. Άρα, έχουμε μία πρακτική πολιτική του ΑΚΕΛ που έχει μία αντίθετη άποψη στα σχετιζόμενα με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ρόλο της Κύπρου μέσα σ’ αυτό το κλίμα, η οποία όμως μεταβλήθηκε με τη θέση που το ίδιο το ΑΚΕΛ εξέφρασε ότι, αν είναι για το καλό της Κύπρου, τότε να συμφωνήσουμε και στην ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα ερώτημα το οποίο αφορά και το ΑΚΕΛ και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο μεν Πρόεδρος λέει «κυβερνώ με βάση το πρόγραμμά μου», το δε πρόγραμμα του ΑΚΕΛ ασφαλώς και διαχρονικά και συνεδριακά είναι αντίθετο με την ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Όμως, θα πρέπει να αποφασίσουν. Ή κυβερνά ο Πρόεδρος με βάση το πρόγραμμα του ΑΚΕΛ ή κυβερνά ο Πρόεδρος με βάση το πρόγραμμά του. Στο πρόγραμμά του δεν υπάρχει πρόνοια, αλλά δεν αποκλείει και το Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Άρα, η θέση μας είναι ότι, εφόσον δεν το απέκλεισε, σημαίνει ότι δε δεσμεύτηκε ενώπιον των πολιτών για το τι θα κάνει. Και αυτή τη στιγμή, εφόσον εγείρεται από την πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών κομμάτων, οφείλει να προχωρήσει και να πάρει την πρωτοβουλία για δημοψήφισμα, για να θέσει το ερώτημα στους πολίτες αν εγκρίνουν ή δεν εγκρίνουν την αίτηση για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Αυτό θα δώσει και τη λύση στο πρόβλημα το οποίο συζητούμε.

Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να δούμε, γιατί η Τουρκία επιμένει τόσο πολύ στο να αποτρέπει την παρουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας στους οργανισμούς που θεωρεί ότι -όχι που θεωρεί, αλλά που έχει το δικαίωμα λόγω του καταστατικού των οργανισμών αυτών- μπορεί να επικαλείται θέμα ομοφωνίας. Η Τουρκία δε μας αναγνωρίζει και αυτό είναι ένα γεγονός το οποίο, δυστυχώς, δεν το έχουμε αναδείξει και δεν το έχουμε λάβει υπόψη μας. Απόδειξη; Το ότι δεχθήκαμε μία χώρα που δε μας αναγνωρίζει να πάρει την ιδιότητα του μέλους προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως μας έλεγε και ο φίλος μας ο Μπαϊρού, ο Γάλλος, είναι πρωτάκουστο για μια χώρα που δεν την αναγνωρίζει άλλη χώρα να συγκατατίθεται στο να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτό επιμένουμε ότι, αν συνεχίσουμε αυτή την πολιτική, είτε κάνουμε αίτηση για το Συνεταιρισμό για την Ειρήνη είτε όχι, δε θα έχει κανένα αποτέλεσμα πάνω σ’ αυτό το θέμα.

Το Κυπριακό ασφαλώς είναι πρόβλημα κατοχής. Ασφαλώς, είναι πρόβλημα διαμοιρασμού της εξουσίας μεταξύ μίας πλειοψηφούσας κοινότητας και μίας μειοψηφούσας κοινότητας. Είναι όμως ταυτόχρονα και πολύ πιο καθοριστικό ως γεωπολιτικό, γεωστρατηγικό πρόβλημα στην περιοχή. Και πρέπει να αναλύσουμε τι σημαίνει, όταν η Τουρκία λέει ότι η λύση δε θα αλλοιώσει τις ισορροπίες στην εξωτερική περιοχή της Κύπρου και δε θα επιτρέψει να δοθούν πλεονεκτήματα σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, κυρίως στην Ελλάδα, διότι θεωρεί ότι ο γεωστρατηγικός χώρος της Κύπρου έχει, και με την προηγούμενη πολιτική της και με τις συμφωνίες του ’60, διαμοιραστεί ουσιαστικά μεταξύ Τουρκίας και Μεγάλης Βρετανίας. Αυτή τη λογική θέλει να επιβεβαιώσει με το να αποκλείσει και να αποκλείει συνεχώς την Κύπρο από οποιοδήποτε οργανισμό, για να την κρατεί ως όμηρο και σιγά σιγά να υποσκάπτει την κρατική μας υπόσταση μέχρι να φτάσει στη δημιουργία, με παρθενογένεση, ενός άλλου κράτους το οποίο θα ελέγχει, για να μπορέσει να επιβάλλει τη δική της πολιτική στην περιοχή.

Οι αναφορές ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος είπε για το Συνεταιρισμό για την Ειρήνη δεν είναι σωστές. Είπε για το ΝΑΤΟ ότι, αν η Κύπρος μπει, θα είναι στρατιώτης και η Τουρκία συνταγματάρχης.

Επίσης, θα πρέπει να έχουμε αντιληφθεί ότι, αν βρεθούμε σ’ αυτό που περιγράφηκε προηγουμένως, ότι δηλαδή θα είμαστε οι μόνοι που θα αντιδράσουμε σε πολεμικές συρράξεις που θα συμμετέχουν οι σαράντα επτά χώρες μέλη του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη, και κάποιες από αυτές είναι και του ΝΑΤΟ, τότε θα είναι τραγικό, γιατί, αν με όλους διαφωνούμε, τότε ποιος θα μας βοηθήσει; Και αυτό το οποίο πρέπει να διακρίνουμε -και πιστεύω ότι είναι εδώ που χρειάζεται το ΑΚΕΛ να διαμορφώσει μια συγκεκριμένη πολιτική- είναι ο διαχωρισμός μεταξύ της στυγνής εξωτερικής πολιτικής, που δεν επιτρέπει συναισθηματισμούς, που δεν αφήνει τα πράγματα να κυλήσουν όπως θα θέλαμε να κυλήσουν, αλλά επιβάλλει κάποιες, καμιά φορά, αδυσώπητες ανάγκες και πραγματικότητες, και της εσωτερικής πολιτικής που πρέπει να αναπτύσσουν οι πολιτικές δυνάμεις.

Η κυβέρνηση έχει χρέος να χειριστεί υπεύθυνα, ρεαλιστικά και σχεδιασμένα την εξωτερική πολιτική. Οι πολιτικές δυνάμεις έχουν χρέος να αναπτύξουν και το αντιπολεμικό ρεύμα και να στηρίξουν την ανάγκη συμφιλίωσης και ειρήνης στο λαό, για να είναι απάντηση σ’ αυτούς που σχεδιάζουν τους πολέμους και τις επεμβάσεις. Αν αφεθούμε στο να διαγράψουμε μια πολιτική που να επιβάλλει στην εξωτερική μας πολιτική το συναισθηματισμό, τότε η Κύπρος, δυστυχώς, θα πάει πιο πίσω από πλευράς ουσίας, από πλευράς προώθησης των συμφερόντων της.

Για να τελειώσω, θα πρέπει να πω ότι σ’ αυτή την άλλη πολιτική, μέσα στην οποία πρέπει να εντάξουμε και την αίτηση για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και ένα σχεδιασμό που αφορά την παρουσία και το ρόλο μας στη Μέση Ανατολή, κυρίως, για να προασπίσουμε τα συμφέροντά μας όσον αφορά την οικονομική μας ζώνη, τη δυνατότητα ανάπτυξης των ερευνών για υδρογονάνθρακες και τους οποιουσδήποτε συσχετισμούς μπορούν να γίνουν στην περιοχή. Η κρίση του Λιβάνου απέδειξε ότι μπορεί η Κύπρος να διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο στην περιοχή. Χρειάζεται όμως σχεδιασμός και κυρίως χρειάζεται μια πλήρης εναρμόνιση με την Ελλάδα και σχεδιασμός που, δυστυχώς, ουσιαστικά αποχώρησε από τη Μέση Ανατολή και έχει συγκεντρωθεί στα Βαλκάνια.

Όχι στη δικαίωση της κρατικής τρομοκρατίας

2009-03-23T04:18:00.000-07:00

Η αθώωση των 10 βασανιστών αστυνομικών που ξυλοκόπησαν τους δυο φοιτητές το Δεκέμβρη του 2005 έχει προκαλέσει την αγανάκτηση της κυπριακής κοινωνίας.

Η δίκαιη κοινωνία, το κράτος δικαίου και των πολιτών, η δημοκρατία πλήγηκαν ανεπανόρθωτα από τους ίδιους τους θεσμούς. Ποιά είναι η δική σου γνώμη;

Ν.Κ.

Έκτακτοι

2009-03-23T04:09:00.000-07:00

Σε δηλώσεις του σήμερα στην Βουλή ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού δήλωσε για το θέμα των εκτάκτων ότι θα πρέπει η Κυβέρνηση να φέρει ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών ένα ολοκληρωμένο σχέδιο και πλήρη πρόταση. Δεν είναι λογικό, τόνισε, από τη μια να μας λένε ότι παρατηρείται μείωση των έργων και από την άλλη να προσπαθούν να μας πείσουν για την ανάκγη πρόσληψης εκτάκτων.

Αυτό που θα πρέπει να γίνει, κατέληξε, είναι να μας αποδείξουν ότι η ενδεχόμενη πρόσληψη εκτάκτων θα σημαίνει ταυτόχρονα και αύξηση της παραγωγικότητας της δημόσιας υπηρεσίας.

Ιατρική Σχολή

2009-03-19T01:06:00.001-07:00

Συμφωνείται με την ίδρυση Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου;

Ποιά πιστεύετε θα είναι τα πλεονεκτήματα για την Κύπρο από την ίδρυση
Ιατρικής Σχολής και παράλληλα ποιές υποδομές θα πρέπει να αναπτυχθούν για τη
σωστή λειτουργία της;

Ελληνική κληρονομιά

2009-03-19T00:57:00.000-07:00

Το Αφγανιστάν απαιτεί την Ελληνική του κληρονομιά που κατέστρεψαν
οι μουλάδες της USAID

Αναδημοσίευση από blog

“Έχουμε το μεγαλύτερο Ελληνικό θέατρο στον κόσμο μετά την Επίδαυρο”Δηλώνει με σθένος ο Αφγανός καθηγητής Χαρζί. Καταστράφηκε και αυτό μαζί με όλα τα μνημεία μας από τους Μουτζαχεντίν και τους Ταλιμπάν. Τώρα θέλουμε τη βοήθεια των πολιτισμένων χωρών για να μαζέψουμε ότι απέμεινε.Πραγματικά σ’ αυτές τις φράσεις κρύβεται όλη η αλήθεια για τον ξεριζωμό του Ελληνικού παρελθόντος που οι Αφγανοί θεωρούν εθνική τους κληρονομιά. Η USAID διέθεσε πακτωλούς χρημάτων για να μεταλλάξει το πολιτισμικό υπόβαθρο των Αφγανών. Να ξεριζώσει την “Σοβιετική παιδεία” και να φτιάξει φυτώρια μουτζαχεντίν σε Ισλαμικά σχολεία στα σύνορα με το Πακιστάν όπου οι Αφγανοί προσερχόντουσαν για να αποκτήσουν ψωμί και μίσος. Απάνθρωποι μουλάδες αναλάμβαναν την προπαγάνδα της Σαρίας και τα μιαρά Σοβιετικά βιβλία γινόντουσαν ιερά αναγνώσματα όπου τα παιδιά (μόνο τα αγόρια βέβαια), μάθαιναν να μετρούν όχι με προβατάκια αλλά με βόμβες στα αναγνωστικά τους για να πολεμήσουν τους απίστους. Η ίδια η USAID που τώρα χρηματοδοτεί τα εκπαιδευτικά βιβλία της Κύπρου για να συμφιλιώσει τις δύο κοινότητες!!....

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ: http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2009/03/usaid.html

Διαβάστε επίσης: Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα: Οι τρομερές καταγγελίες για τη USAID http://projects.publicintegrity.org/WOW/bio.aspx?act=pro&ddlC=61

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥ: Έχουμε το ψηλότερο στεγαστικό επιτόκιο στην Ευρώπη

2009-03-11T03:15:00.000-07:00

O αναπληρωτής πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού σχολίασε σήμερα τις εξελίξεις με τα επιτόκια και την ακρίβεια:

«Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ιανουαρίου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που μόλις δημοσιοποιήθηκαν, στην Κύπρο έχουμε το ψηλότερο στεγαστικό επιτόκιο στην ευρωζώνη, περισσότερο από 2% υψηλότερο του μέσου όρου των 16 χωρών, καθώς και το ψηλότερο επιτόκιο στην ευρωζώνη για επιχειρηματικά δάνεια. Αυτό αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει τη βούληση ή δεν βρήκε τρόπους να υποχρεώσει τις τράπεζες να μειώσουν τα επιτόκια. Εμείς καταθέτουμε πρόταση νόμου με την οποία θα τεθεί φραγμός στην ανεξέλεγκτη πορεία των επιτοκίων στον τόπο μας».

Αναφορικά με την ακρίβεια, ο κ. Κουτσού ανέφερε: «Μπορεί ο γενικός πληθωρισμός να μην είναι υψηλός, αλλά τιμές σε αγαθά πρώτης ανάγκης όπως είναι π.χ. το γάλα, το ψωμία και τα καύσιμα είναι τόσο ψηλές ώστε να επηρεάζουν τις χαμηλές έως μεσαίες εισοδηματικές τάξεις δυσανάλογα αρνητικά. Το αποτέλεσμα είναι ότι αυτές οι τάξεις αισθάνονται την ακρίβεια στο πετσί τους. Η κυβέρνηση παρακολουθεί απλώς χωρίς να παρεμβαίνει προφασιζόμενη ότι δεν μπορεί να πράξει τούτο. Ουδέν αναληθέστερον. Υπάρχουν τρόποι που μπορεί να χρησιμοποιήσει, όπως είναι τα διατάγματα και οι παρεμβάσεις της ΕΠΑ, αν βέβαια, διαθέτει τη βούληση, που είναι αμφίβολο. Όταν ο αρμόδιος υπηρεσιακός κ. Κασίνης καταδεικνύει το πρόβλημα, διερωτόμαστε γιατί η κυβέρνηση παραμένει ουδέτερη.

Κοινοβουλευτικό Γραφείο

Απόφαση ΕΔΑΔ για τη Τουρκία

2009-02-27T01:01:00.000-08:00

Απόσπασμα από το μέρος της απόφασης του ΕΔΑΔ όπου καταγράφονται τα στοιχεία πού έδωσε ως μαρτυρία η Κυπριακή κυβέρνηση για τον Ακιν (ο οποίος είναι τώρα υποψήφιος ψευδοβουλευτής). Η απόφαση του ΕΔΑΔ αφορά κυρίως στην ευθύνη της Τουρκίας για τα εξής δύο σημεία:

1. Παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή
2. Παραβίαση της υποχρέωσης για διερεύνηση δολοφονίας

26. The Turkish ofrces then opened fire indiscriminately. Four other persons (two UN personnel and two civilians) were wounded. From the balcony of the Turkish observation post (a two-storey house), Lieutenant General Hasan Kundakci (the commander of the turkish accupation forces), Major General Mehmet Karli (Commander of the 28th Turkish Division) and Attila Sav (the Chief of Police) were surveying the operations. Next to them was Kenan Akin, a minister in the ''TRNC'' administration.

27. According to the Cypriot Government, at least three persons from the Turkish side (two of whom wearing Turkish military uniforms) fired directly at Solomos Solomou. Even if it was not possible to say who inflicted the fatal wound, each of them intended to kill him.

32. Numerous eyewitnesses (Nectarios Zalistis, Tasos Anastasiou, Floros Constanti and Kyriakis Pomilorides) declared that they had seen Mr. Akin shooting at Mr. Solomou from the balcony of the observation post. Other witnesses (Lance Bombardier, Michael Sanders, Garda Pauroic O'Reilly, Garda Michael Fitzpatrick, Acting Sergeant Hayward, Photis Photiou, Nectarios Zalistis and Kyriakos Pomilorides) identified Mr. Emanet as one of the shooters. The soldier with an automatic rifle was seen or heard firing at Mr. Solomou by Sergeant Geoffrey Whiley, Acting Sergeant Brian Hayward, Georgios Aresti and Costas Charalambous.

2009-02-16T03:03:00.000-08:00

Η επιβεβαίωση από τον αντιπρόεδρο της ΡΑΕΚ ότι το Υπουργικό έχει εισηγηθεί παράκαμψη διαδικασιών και απευθείας διαπραγμάτευση με κρατικές εταιρείες για το θέμα του φυσικού αερίου, μας έχει εκπλήξει γιατί μέχρι τώρα η τάση ήταν η μεγαλύτερη δυνατή διαφάνεια και ανταγωνισμός παρά ο περιορισμός. Θα διερευνήσουμε περαιτέρω τους λόγους αυτής της απόφασης, η οποία ως θέση αρχής μας βρίσκει αντίθετους. Για αυτό το θέμα στο παρελθόν λέχθηκαν πολλά περί σκανδάλων του αιώνος. Ελπίζω να μην επανέλθουμε σε εκείνα τα επίπεδα και σε εκείνες τις διαδικασίες και αντιπαραθέσεις που θα στοιχίσει περισσότερη καθυστέρηση και περισσότερα λεφτά.

Απάντηση Νίκου Κουτσού στον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο κ. Στέφανο Στεφάνου

2009-02-13T03:31:00.000-08:00

Απαντώντας στην χθεσινή δήλωσή του Κυβερνητικού Εκπροσώπου ο κ. Κουτσού τόνισε, ότι αυτή η Κυβέρνηση διεκδικεί βραβείο εφευρετικότητας και αντιφατικότητας.

Αφού από την μια μας λέει, ότι δεν υπάρχει θέμα περιορισμών για τις Ε/Κ περιουσίες στα κατεχόμενα και από την άλλη ο μεν Υπουργός Εσωτερικών ανακαλεί την προηγούμενη του Εγκύκλιο για περιορισμούς, η δε Κυβέρνηση τον Προέδρου Χριστόφια κατά τον ισχυρισμό του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, ασχολείται με πολλή μεγάλη σοβαρότητα για το θέμα.

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνουμε πως μια Κυβέρνηση, ασχολείται με τόση σοβαρότητα για ένα ανύπαρκτο θέμα.

Έχουμε ρωτήσει τον Αρμόδιο Υπουργό, τόσο ενώπιον της Επιτροπής Προσφύγων στην Βουλή, όσο και δημόσια, χωρίς να πάρουμε απάντηση για τα εξής ερωτήματα:

Γιατί σε αυτήν την κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων, όπου τίθεται το περιουσιακό στο τραπέζι, η Κυβέρνηση ανακινεί το θέμα

Αν έχουν κάνει μελέτες για το τι σημαίνει η ύπαρξη της κατοχής και η απόφαση κατάπαυσης του πυρός που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών τον Αύγουστο του 1974 στις περιουσίες στην κατεχόμενη περιοχή

Εάν θα απαγορεύσουν ή όχι και τις πωλήσεις προς Τ/Κ και ξένους, αφού με βάση το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, δεν μπορεί ένα δικαίωμα να ασκείτε με βάση την φυλετική προέλευση οποιουδήποτε ευρωπαίου πολίτη

Πως θα προστατεύουν τους πρόσφυγες από τα νύχια των επιτηδείων που εκμεταλλευόμενοι τις ανάγκες των προσφύγων, θα επιδιώξουν να τα αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές, όπως ήδη έχει γίνει

Το Ευρωπαϊκό Κόμμα, δεν κάνει αντιπολίτευση χάριν της αντιπολίτευσης, αλλά κριτική στις αντιφατικές και λανθασμένες αποφάσεις της Κυβέρνησης Χριστόφια, με ταυτόχρονες συγκεκριμένες εισηγήσεις.

Έτσι και σε αυτήν την περίπτωση, δεν διαφωνήσαμε απλώς με τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, αλλά και καταθέσαμε 2 συγκεκριμένες προτάσεις.

Να υιοθετηθεί από την Κυβέρνηση η πρόταση μας για μεταφορά συντελεστή δόμησης από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές

Να προχωρήσει η Κυβέρνηση σε δημιουργία Δημόσιας Εταιρείας, στην οποία να συμμετέχουν όσοι πρόσφυγες επιθυμούν, καταθέτοντας την αξία της περιουσίας τους και παίρνοντας μετοχές από αυτή την Δημόσια Εταιρεία. Με τις μετοχές, να μπορούν να δανείζονται με βάση τις ανάγκες που ο καθένας έχει.

Αντί λοιπόν να δαιμονοποιεί και να ψάχνει τρόπους να αποφύγει την δημόσια κριτική και τον διάλογο, ας απαντήσει η Κυβέρνηση και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, σε συγκεκριμένα ερωτήματα και σε ξεκάθαρες εισηγήσεις που δημόσια διατυπώνουμε.

Συζήτηση: Η ψήφος των αποδήμων

2009-02-05T22:52:00.000-08:00

Σημείωση: Το θέμα των αποδήμων βρίσκεται σε συζήτηση στην Βουλή των Αντιπροσώπων. Γι' αυτό το λόγο θα ανανεώνεται η συγκεκριμένη ανάρτηση με το σχετικό υλικό (με πράσινο χρώμα είναι οι ανανεώσεις):

1. ΄Ο ρόλος των αποδήμων στη νέα εποχή': http://www.koutsou.eu/index.php?id=18

2. http://www.cyprusnet.gr/

3. Κατεβάστε σε pdf μορφή την σχετική πρόταση νόμου + αιτιολογική έκθεση της Βουλής των Ελλήνων: http://www.parliament.gr/ergasies/nomodetails.asp?lawid=647

Το κύριο ερώτημα που τίθεται είναι εάν υπάρχει συναίνεση στα κόμματα για να ψηφίσουν ένα νομοσχέδιο το οποίο θα αναφέρεται στους απόδημους κυπρίους (όχι μετανάστες), οι οποίοι μέσω του δικαιώματος ψήφου ίσως να επηρέαζαν και το αποτέλεσμα των εκλογών, εάν γινόντουσαν σήμερα.

Μερικά από τα επίμαχα σημεία μιας τέτοιας συζήτησης είναι:

1. Ποιοί έχουν δικαίωμα ψήφου

2. Πώς αυτό θα το κατοχυρώσουν

3. Που θα ψηφίζουν

4. Που θα στήνονται οι κάλπες

5. Ποιος θα ασκεί χρέη εφορευτικής επιτροπής

6. Πώς θα γίνεται η καταμέτρηση των ψήφων

Μέσα στο υπό διαμόρφωση κλίμα εκλολογίας, ένας ανοιχτός διάλογος ίσως να
αποτελεί την δίοδο στα πιο πάνω ερωτήματα και προβληματισμούς για την 'επιστολική'
ψήφο. Ποιά είναι η άποψή σου;

Για τα επιτόκια

2009-02-04T03:04:00.000-08:00

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥ: ΧΑΙΡΕΤΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΑΝΕΙΣΜΟ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΟΧΣ – ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΜΕ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ

Ο αναπληρωτής πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού προέβη σήμερα σε δηλώσεις στις οποίες αναφέρθηκε στις σημερινές εξαγγελίες των οικονομικών μέτρων λέγοντας: «Χαιρετίζουμε την υιοθέτηση της πρότασης του Ευρωπαϊκού Κόμματος για χαμηλότοκα δάνεια μέσω του Οργανισμού Χρηματοδότησης Στέγης. Θεωρούμε ότι με το μέτρο αυτό θα ενισχυθούν οι κατώτερες εισοδηματικές τάξεις που ασφυκτιούν από τα υφιστάμενα τραπεζικά πλαίσια. Εν πάση περιπτώσει, θα μελετήσουμε όλα τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν και θα τοποθετηθούμε συνολικά στη συνέχεια».

Ο κ. Κουτσού συνέχισε: «Απουσιάζει, όμως, από τα σημερινά μέτρα η αποτελεσματική εξουδετέρωση του καλπασμού των δανειστικών επιτοκίων. Ο Πρόεδρος περιορίστηκε και πάλι στις προσφιλείς για την κυβέρνηση εκκλήσεις. Εμείς, ως Ευρωπαϊκό Κόμμα, αποφασίσαμε να καταθέσουμε πρόταση νόμου ώστε να μπει επιτέλους φραγμός στις αχαλίνωτες χρεώσεις που επιβάλουν οι τράπεζες, ως ένα αποτελεσματικό μέτρο ανακούφισης του οικονομικού βάρους που επωμίζονται οι πολίτες, ειδικά σε περίοδο οικονομικής κρίσης:

«Με την πρόταση αυτή του Ευρωπαϊκού Κόμματος θα μειωθούν δραστικά τα υψηλά επιτόκια δανεισμού, τα υπερβολικά διαχειριστικά έξοδα καθώς και και οι χρεώσεις στις πιστωτικές κάρτες».

Ανοιχτή επιστολή προς Λύκειο Παραλιμνίου

2009-01-30T02:43:00.000-08:00

Μαθητική εφημερίδα Λυκείου Παραλιμνίου «Αποτυπώματα»

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Αγαπητέ διευθυντά,

Με την παρούσα επιστολή νοιώθω βαθύτατα την ανάγκη να συγχαρώ το σχολείο σας, την διεύθυνση, το διδακτικό προσωπικό και τους μαθητές σας για την έκδοση της εφημερίδας «Αποτυπώματα».

Η έκδοση αυτή αποτελεί ένα σημαντικό άνοιγμα των μαθητών του Λυκείου Παραλιμνίου προς την κοινωνία αφού έτσι τους παρέχεται ένα ελεύθερο βήμα έκφρασης, ύψιστο ιδανικό μιας υγιούς δημοκρατικής κοινωνίας. Ταυτόχρονα, καλλιεργείται έτσι η δυνατότητα άσκησης της κριτικής σκέψης των μαθητών.

Εύχομαι να αξιοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η προοπτική που αρχίσατε και να παραμείνει πάντοτε ένα ανεξάρτητο εκφραστικό βήμα προς όφελος της μαθητιώσας νεολαίας.

Με εκτίμηση

Νίκος Κουτσού
Βουλευτής Αμμοχώστου

Απάντηση Νίκου Κουτσού για τα θέματα της Ιστορίας

2009-01-29T05:09:00.000-08:00

Ο Βουλευτής Αμμοχώστου και μέλος της Επιτροπής Παιδείας, Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού, εξέδωσε την πιο κάτω ανακοίνωση:

Σχετικά με την αντίδραση ΑΚΕΛ – ΔΗΣΥ, για την δήλωσή μου στο πρόγραμμα του ΡΙΚ «Το Συζητάμε» την περασμένη Δευτέρα, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι την δήλωση για συνεννόηση με τα κόμματα όσο αφορά το άτομο που θα οριστεί Συντονιστής της Επιτροπής για το Αναλυτικό Πρόγραμμα του Μαθήματος της Ιστορίας, την έκανε ο ίδιος ο Υπουργός Παιδείας, πράγμα που σίγουρα διαπίστωσαν όσοι παρακολουθούσαν την εκπομπή.

Είχα από την ίδια στιγμή δηλώσει ότι, τέτοια συνεννόηση με το Ευρωπαϊκό Κόμμα δεν είχε γίνει και ούτε επομένως δώσαμε την συγκατάθεσή μας, ούτε και γνωρίζαμε ποιος θα είναι ο Επικεφαλής ο οποίος κατά την ίδια δήλωση του Υπουργού, θα είναι ο πλέον διακεκριμένος ιστορικός που υπάρχει στον ελληνικό χώρο.

Κάλεσα ευθαρσώς, τόσο τον Υπουργό, όσο και τους εκπροσώπους ΑΚΕΛ – ΔΗΣΥ, να διαψεύσουν ή να επαληθεύσουν την δήλωση του Υπουργού την ίδια στιγμή στην τηλεόραση και ουδείς το έπραξε. Ας μην λοιπόν διαρυγνήουν τα ιμάτιά τους του ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ και να τοποθετηθούν ξεκάθαρα και έντιμα απέναντι στους πολίτες.

Ο δε Υπουργός Παιδείας, οφείλει με ήθος και εντιμότητα, να επαναλάβει την δήλωσή του.

Κατάγγειλα και καταγγέλλω, ότι υπάρχει ένα στημένο παιχνίδι των ηγεσιών ΑΚΕΛ – ΔΗΣΥ, όχι μόνο στο Κυπριακό αλλά και σε άλλα θέματα όπως της Παιδείας και οι φραστικές κοκορομαχίες μεταξύ τους, δεν αλλοιώνουν τις πραγματικότητες.

Γραμματεία Επικοινωνίας /
Κοινοβουλευτικό Γραφείο

Για την ομολογία Αττίλα Ολγκάτς

2009-01-28T03:09:00.000-08:00

Σε δηλώσεις του σήμερα στην Βουλή ο Νίκος Κουτσού κάλεσε την κυβένρηση να κινήσεις τις διαδικασίες έτσι ώστε ο Τούρκος ηθοποιός Αττίλα Ολγκάτς να προσαχθεί ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου , ειδικά μετά την θέση του Κοινοτικού Επιτρόπου Όλι Ρεν ότι η ομολογία του Ολγκάτς αποδεικνύει παραβίαση της Συνθήκης της Γενεύεης, συνιστά δηλαδή έγκλημα πολέμου.

Τέλος, ο κ. Κουτσού σημείωση την άμεση ανάγκη να αξιοποιηθεί η Τέταρτη Διακρατική Προσφυγή της Κυπριακής Δημοκρατίας εναντίον της Τουρκίας και να ισχύσει επιτέλους και στις περιπτώσεις των δολοφόνων του Ισαάκ και Σολωμού.

2009-01-07T01:59:00.000-08:00

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΄΄ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ’’ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΣΩΤΗΡΗ ΜΙΧΑΗΛ

Συνένωση ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και ΕΥΡΩΚΟ

Νίκος Κουτσού: Πρώτο βήμα οι ευρωεκλογές με κοινό ψηφοδέλτιο

Ανοικτή πρόσκληση προς όλα τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου απηύθυνε ο αναπληρωτής πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού, με σκοπό τη δημιουργία μιας τρίτης ισχυρής δύναμης στο πολιτικό σκηνικό της Κύπρου, η οποία θ' αντιπαραταχθεί στους δυο μεγάλους πόλους ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Ο κ. Κουτσού ανέφερε σε συνέντευξή του στον «Φ» ότι η συντήρηση πολλών κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου εκτρέφει το διπολισμό, με αποτέλεσμα, όπως τονίζει, να έχουμε αυτή την απαράδεκτη πορεία στο κυπριακό. Ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ προχωρεί και εισηγείται «κοινή κάθοδο και με κοινό ψηφοδέλτιο στις ευρωεκλογές», αποδεχόμενος μάλιστα το πρόγραμμα του Σοσιαλδημοκρατικού Ευρωπαϊκού Κόμματος.

Ερώτηση: Από τις μέχρι τώρα συνομιλίες Χριστόφια-Ταλάτ βλέπετε να οδηγείτε σε λύση το εθνικό μας πρόβλημα; Πως σχολιάζετε τους χειρισμούς του προέδρου της Δημοκρατίας;

Απάντηση: Για να αξιολογηθεί η πορεία των μέχρι τώρα συνομιλιών του προέδρου Χριστόφια με τον Ταλάτ, θα πρέπει να καταγράψουμε από ποια σημεία παρέλαβε το κυπριακό . Ανεξάρτητα από τα στάδια που πέρασε η πολιτική του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου στα τέλη του 2007, οδήγησε σε μια ανατροπή της παραδοσιακής διαχείρισης του κυπριακού και για πρώτη φορά πέτυχε ώστε η Τουρκία να είναι αυτή που θα έπρεπε να κάνει τα βήματα για προώθηση λύσης του κυπριακού. Τα σημεία αυτά είναι: α) η κοινή θέση και παρέμβαση των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, β) η κοινή θέση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, δηλαδή των Αρχηγών των κρατών - μελών της Ευρώπης ότι η λύση του κυπριακού πρέπει να βασίζεται στις αρχές ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γ) η ταυτόσημη θέση του Ευρωκοινοβουλίου με τους Αρχηγούς κρατών και δ) η συνέχιση της διαδικασίας των συνομιλιών με βάση την επιστολή Γκαμπάρι τον Νοέμβριο του 2006. Αυτά ήταν τα δεδομένα που παρέλαβε ο κ. Χριστόφιας. Δυστυχώς, με την πολιτική που εφάρμοσε εξάλειψε όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πλευράς μας και επανέφερε το κυπριακό στα δεδομένα της προ του σχεδίου Ανάν περιόδου.

Ερώτηση: Πως βλέπετε να διαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό της Κύπρου μέσα από τα σημερινά δεδομένα; Πιστεύετε στις συνεργασίες και με ποια κόμματα; Υπάρχει τρόπος να διαφοροποιηθεί η κατάσταση με τους δυο μεγάλους πόλους;

Απάντηση: Για πρώτη φορά, στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές, έγινε αντιπαράθεση πολιτικών χώρων και πολιτικών φιλοσοφιών. Οι πολιτικοί χώροι ήταν τρεις με ξεχωριστούς υποψηφίους ο καθένας, αλλά οι πολιτικές φιλοσοφίες ήταν δύο, δηλαδή από τη μια η πολιτική του Προέδρου Παπαδόπουλου και από την άλλη οι συγκλίνουσες και συμπορευόμενες πολιτικές Χριστόφια - Κασουλίδη, με τις ηγεσίες ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Η επικράτηση της πολιτικής φιλοσοφίας Χριστόφια - Κασουλίδη οδήγησε σε οπισθοδρόμηση το κυπριακό και άρχισε ήδη να διαφαίνεται το πόσο επικίνδυνη είναι είτε για παρατεταμένο αδιέξοδο, είτε για επάνοδο ενός χειρότερου σχεδίου από εκείνο του Ανάν. Δυστυχώς, ο τρίτος χώρος - ο χώρος που αποτέλεσε την ραχοκοκαλιά στο δημοψήφισμα του ΟΧΙ και που υποστήριξε την υποψηφιότητα του Τάσσου Παπαδόπουλου - αντί να παραμείνει ενωμένος και να παλέψει, με ευθύνη του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ τερματίστηκε η συνεργασία και δημιουργήθηκε μια ιδιόμορφη πολιτική εικόνα, με την υποτιθέμενη αντιπολίτευση του ΔΗΣΥ να ασκεί συμπολίτευση και με τα κόμματα που συμμετέχουν οι μισοί να ασκούν συμπολίτευση και οι άλλοι μισοί αντιπολίτευση, κυρίως η βάση τους. Ασφαλώς υπάρχει δυνατότητα διαφοροποίησης αυτού του σκηνικού με τη συνεργασία και την συνένωση όλων των αγωνιστικών δυνάμεων που στήριξαν τον Τάσσο Παπαδόπουλο.

Ερώτηση: Αναλύσατε μας τις σκέψεις σας για τις ευρωεκλογές. Τι πρέπει να κάμει το ΕΥΡΩΚΟ; Με ποια κόμματα μπορείτε να συνεργαστείτε;

Απάντηση: Ακριβώς, και σε συνέχεια των πιο πάνω, οι ευρωεκλογές δίνουν την ευκαιρία για μια συνεργασία προεκλογική για τις συγκεκριμένες εκλογές, η οποία θα αποτελέσει και την απαρχή για την πλήρη συνένωση του ενδιάμεσου χώρου και εν πάση περιπτώσει την επέκταση της συνεργασίας σε πέρα από το κυπριακό, δηλαδή και σε ζητήματα παιδείας, κοινωνίας και οικονομίας τόσο εντός όσο και εκτός Βουλής. Φοβάμαι πως οι ηγεσίες του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ δεν έχουν αντιληφθεί ότι η συντήρηση πολλών κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου εκτρέφει τον διπολισμό, εξουδετερώνει τις όποιες προσπάθειες επανόδου σε μια σωστή πολιτική διαχείριση του κυπριακού με τους πολίτες σιγά - σιγά να χάνουν τις ελπίδες τους για την ύπαρξη μιας νέας πολιτικής δύναμης, ικανής να συνεχίσει μια αγωνιστική πορεία. Εμείς ως Ευρωπαϊκό Κόμμα προτείναμε την κοινή κάθοδο με κοινό ψηφοδέλτιο και έχουμε ξεκαθαρίσει ότι δεν θα υπάρξει καμιά δυσκολία εκ μέρους μας να αποδεχθούμε το κοινό πρόγραμμα του Σοσιαλδημοκρατικού Ευρωπαϊκού Κόμματος, να ενταχθούν οι βουλευτές που θα εκλεγούν στην πολιτική ομάδα των ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών και να προωθήσουμε στο θέμα του κυπριακού το κοινό πρόγραμμα με το οποίο στηρίξαμε τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Πολλοί νομίζουν, άλλοι με κακή και άλλοι με καλή πρόθεση, ότι η πρότασή μας αυτή αποβλέπει δήθεν στην απόκρυψη στων ποσοστών μας. Μια όμως ανάλυση των πολιτικών δεδομένων οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι αν τα τρία κόμματα κατεβούν στις εκλογές χωριστά, το μόνο κόμμα που σίγουρα θα κερδίσει ή στην χειρότερη περίπτωση που θα διατηρήσει τα ποσοστά του είναι το Ευρωπαϊκό Κόμμα. Έχουμε επίσης ενημερώσει το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ ότι υπάρχει και εναλλακτική πρόταση για μια ευρύτερη κοινωνική και πολιτική συνεργασία με προοπτικές κοινού ψηφοδελτίου με βάση την κοινωνία όσο και με οργανωμένες κοινωνικές ομάδες. Ποιες από τις τρεις επιλογές θα υλοποιήσουμε, δηλαδή την συνεργασία με τα δύο η με ένα εκ των δύο κομμάτων δηλαδή του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ, την κοινωνική και πολιτική συνεργασία με άτομα και ομάδες και τέλος την αυτόνομη κάθοδο, αυτό θα εξαρτηθεί περισσότερο από τις τελικές αποφάσεις του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. Τόσο η συνολική πολιτική του προέδρου Χριστόφια όσο και οι επί μέρους χειρισμοί όπως για παράδειγμα οι ενέργειές του για την Λήδρας, οι δηλώσεις για τους εποίκους, οι δηλώσεις του για την εκ περιτροπής προεδρία και για τον συνεταιρισμό του 1960 ήταν λανθασμένες και αποδείχθηκαν και επικίνδυνες. Η πολιτική που εφάρμοσε, τουλάχιστον μέχρι τώρα, βασίζεται σε ψευδαισθήσεις και όχι σε ρεαλιστικές εκτιμήσεις της πραγματικότητας. Το Εθνικό να καθορίσει τις αρχές λύσης του Κυπριακού ²

Ερώτηση: Τι πρέπει να κάμει η δική μας πλευρά για να οδηγηθούμε σε λύση; Ποιο δρόμο πρέπει ν' ακολουθήσουμε κατά τη δική σας άποψη;

Απάντηση: Η διαχείριση του κυπριακού κατά την περίοδο 2006 - 2008 από τον Τάσσο Παπαδόπουλο απέδειξε ότι μπορούμε ως Κυπριακή Δημοκρατία να διαφοροποιήσουμε τις παραμέτρους του έτσι ώστε να πετύχουμε μια λύση ευρωπαϊκή με πλήρη κατοχύρωση των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των πολιτών, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ως Ευρωπαϊκό Κόμμα καταθέσαμε τις απόψεις μας τόσο στο Εθνικό Συμβούλιο όσο και δημόσια ότι η πολιτική του προέδρου Χριστόφια θα οδηγούσε σε επικίνδυνα αδιέξοδα. Το Ευρωπαϊκό Κόμμα ούτε είπε στον πρόεδρο να πάει ή να μην πάει στις συνομιλίες, ούτε τώρα του λέει να φύγει ή να μην φύγει. Εκείνο που του είπαμε είναι η ανάγκη αλλαγής της πολιτικής, ο καθορισμός από το Εθνικό Συμβούλιο των αρχών λύσης του κυπριακού, των κόκκινων γραμμών και η διατύπωση του περιεχομένου των τριών βασικών εννοιών, δηλαδή της διζωνικότητας, της δικοινοτικότητας και της πολιτικής ισότητας. Αυτά μπορεί και σήμερα να τα κάνει, δηλαδή την αλλαγή της πολιτικής διαχείρισης με τη σαφή θέση πως απαραίτητα η λύση πρέπει να περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία:Αποχώρηση όλων των τουρκικών στρατευμάτων. Κατάργηση των εγγυήσεων και του μονομερούς επεμβατικού δικαιώματος της Τουρκίας. Απόσυρση όλων των εποίκων. Επιστροφή όλων των προσφύγων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, στα σπίτια τους. Πλήρη κατοχύρωση του δικαιώματος ελεύθερης εγκατάστασης και διακίνησης. Σεβασμό στα δικαιώματα της περιουσίας και της νομής για κάθε πολίτη. Αξιοποίηση των θέσεων της Ευρώπης. Στενότερη και σχεδιασμένη συνεργασία με την Ελλάδα τόσο σε διπλωματικό όσο και σε αμυντικό επίπεδο.

2008-12-31T01:47:00.000-08:00

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ

Τετάρτη, 31.12.2008

Φίλες και φίλοι,

Η νέα χρονιά θα είναι αναμφισβήτητα μία κρίσιμη και δύσκολη περίοδος για το κυπριακό και αυτό διαφαίνεται μέσα από προσεκτική ανάλυση των έως τώρα συνομιλιών του Προέδρου Χριστόφια με τον Ταλάτ. Τα εξαγόμενα στοιχεία των αποτελεσμάτων των συνομιλιών αυτών καταδεικνύουν τάσεις οπισθοδρόμησης στην πολιτική διαχείριση του κυπριακού εκ μέρους μας. Αυτό οφείλεται κυρίως στην μη αξιοποίηση των θετικών στοιχείων που δημιουργήθηκαν από τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο, στοιχεία τα οποία άλλαξαν την πλεύση των έως σήμερα διπλωματικών αδιεξόδων που προσπαθούσε να μας επιβάλει η Τουρκία.

Από την άλλη, η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή ηγεσία εξακολουθούν να συμπεριφέρονται αλαζονικά και να επιδεικνύουν αδιαλλαξία για την επίλυση του Κυπριακού. Μια αδιαλλαξία που δεν είναι καινούργια αλλά διαχρονική και έστω και αν κάποιοι κατάγγελλαν προηγουμένως ότι ήταν αδιάλλακτη η δική μας πλευρά.

Μια βιώσιμη και δίκαιη λύση θα πρέπει πρωτίστως να περιλαμβάνει τα εξής σημεία:

Ø Τον τερματισμό της τούρκικης στρατιωτικής κατοχής και την απομάκρυνση των εποίκων και των κατοχικών στρατευμάτων,
Ø Το σεβασμό και κατοχύρωση των βασικών ελευθεριών και των ανθρώπινων δικαιωμάτων για όλους τους νόμιμους κατοίκους της Κύπρου και ιδιαίτερα των τριών ελευθεριών, της ιδιοκτησίας, της εγκατάστασης και της διακίνησης,
Ø Την πλήρη εφαρμογή των ευρωπαϊκών αρχών, θεσμών και αξιών για όλους τους Κυπρίους,
Ø Τις αρχές του διεθνούς δικαίου και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, τις αποφάσεις και τα περί Κύπρου ψηφίσματα του Ο.Η.Ε. καθώς τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,
Ø Την κατοχύρωση του σεβασμού της ενότητας, κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της Κύπρου με μια διεθνή νομική προσωπικότητα, μια αδιαίρετη κυριαρχία και μια ιθαγένεια,
Ø Την κατάργηση των εγγυήσεων και του δικαιώματος μονομερούς επέμβασης από οπουδήποτε.

Φίλες και Φίλοι,

Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο για τον τόπο μας απαιτείται πάνω απ’ όλα ενότητα στόχων και εντατικοποίηση των ενεργειών και της αγωνιστικότητάς μας μέχρι την τελική δικαίωση της Κύπρου. Να σταθούμε αμετακίνητοι στον αγώνα για απελευθέρωση και επανένωση της μαρτυρικής μας πατρίδας.

Σας εύχομαι υγεία, ευτυχία και ένα ελεύθερο και λυτρωμένο 2009.

Με εκτίμηση

Νίκος Κουτσού
Βουλευτής Αμμοχώστου

Έκτακτη συνεδρίαση της Επιτροπής Παιδείας

2008-12-29T00:58:00.000-08:00

καταδικάζω απερίφραστα την πρωτοφανή ρατσιστική επίθεση και τον ξυλοδαρμό που σημειώθηκε την Πέμπτη 18/12/08 στο Γυμνάσιο Σταυρού Στροβόλου σε βάρος της 14χρονης Μαργαρίτας Ντούκου από το Σουδάν μετά από αγώνα πετόσφαιρας.

Τέτοιες βίαιες και ρατσιστικές συμπεριφορές είναι απαράδεκτες και καταδικαστέες από όπου και αν προέρχονται, και πρέπει να τύχουν της ανάλογης αντιμετώπισης τόσο από την Πολιτεία όσο και από την κοινωνία, που οφείλουν να λάβουν άμεσα τα δέοντα προληπτικά μέτρα έτσι ώστε να μην παρατηρηθούν ξανά τέτοια φαινόμενα, αλλά ταυτόχρονα να αντιμετωπιστεί και η νεανική παραβατικότητα που ταλανίζει την Παιδεία και την κοινωνία.

Επιπρόσθετα, αποτελεί χρέος τόσο της Παιδείας όσο και της κοινωνίας γενικότερα, να καλλιεργήσουν στους Νέους το πνεύμα της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, καθώς επίσης του σεβασμού και της εκτίμησης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Προϋπολογισμός του 2009

2008-12-17T06:46:00.000-08:00

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ

17 Δεκεμβρίου 2008

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ 2009

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ

(Σημ: Η ομιλία είναι αποστενογραφημένη από τα πρακτικά του Κοινοβουλίου. Όποιαδήποτε συντακτικά λάθη οφείλονται στον προφορικό της λόγο).

Η χτεσινή παρέμβαση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΑΚΕΛ του κ. Κατσουρίδη με αναγκάζει να αρχίσω με σχολιασμό των όσων είπε. Χαρακτήρισε ανόητη ή τουλάχιστον άμυαλη την τοποθέτηση του προέδρου μας του κ. Συλλούρη ότι υπήρξε συναίνεση εκ μέρους του Προέδρου Χριστόφια για συνεταιρισμό δύο πολιτικά ισότιμων συνιστώντων κρατών. Θα ήθελα να τον παρακαλέσω να καταθέσει στη Βουλή -και, αν δεν το κάνει, θα το καταθέσω εγώ- το ανακοινωθέν της 23ης του Μάη που λέει ξεκάθαρα αυτή την τοποθέτηση. Και διερωτώμαι προς τι η άρνηση των πραγματικοτήτων. Η άρνηση των πραγματικοτήτων σημαίνει παραδοχή του λάθους, γιατί, αν αυτό υπάρχει γραπτά και όχι προφορικά, το υπερασπίζεται εκείνος ο οποίος θεωρεί ότι ήταν σωστό. Προσπαθεί να αλλάξει την ουσία αυτός ο οποίος θεωρεί ότι έγινε λάθος.

Υπάρχει επίσης και η αναφορά στην 8η Ιουλίου. Εμείς, ως Ευρωπαϊκό Κόμμα, ουδέποτε αρνηθήκαμε -και στον προεκλογικό το είπαμε- ότι ναι, στην πρώτη συμφωνία της 8ης Ιουλίου διαφωνήσαμε. Και δικαιωθήκαμε, όταν στην προσπάθεια να εφαρμόσουν την 8η Ιουλίου ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος και ο Ταλάτ, κατέληξαν σε αδιέξοδο. Ποια ήταν η συνέχεια; Η συνέχεια ήταν -και εκεί είναι η μεγάλη επιτυχία του αείμνηστου Παπαδόπουλου- η επιστολή Καμπάρι, της οποίας το περιεχόμενο ήταν συμφωνημένο και εστάλη εκ μέρους του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Ναι, υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε τη διαδικασία που επέβαλλε η επιστολή Καμπάρι. Ναι, ο Πρόεδρος Χριστόφιας την αναίρεσε και υπάρχει γραπτή δήλωση του Προέδρου Παπαδόπουλου που δημοσιεύτηκε και στη “Σημερινή” την ημέρα της ταφής του που περιέχεται στην επιστολή που κατέθεσε στο Εθνικό Συμβούλιο και δήλωνε ξεκάθαρα ότι με τις διαδικασίες που εφάρμοσε ο Πρόεδρος Χριστόφιας ξεπεράστηκε η 8η Ιουλίου. Αυτά είναι πραγματικά ιστορικά γεγονότα και κανείς δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει, όση ρητορική δυνατότητα και επικοινωνιακή ικανότητα διαθέτει.

Θα έρθω και σ’ ένα άλλο, κατά την άποψή μου, διαχρονικό σφάλμα που κάνουμε πολλές φορές όλοι. Για να στηρίξουμε τις απόψεις μας, καταφεύγουμε να χαρακτηρίζουμε τους διαφωνούντες ότι δε θέλουν λύση. Και, ενώ ο Πρόεδρος Χριστόφιας -και δικαιολογημένα- εξανίσταται όταν του λεν ότι δε θέλει λύση, άλλο είναι να κάνεις κριτική στους χειρισμούς και άλλο να λες ότι οι θέσεις σου είναι αποτέλεσμα της βασικής σου γραμμής ότι δε θέλεις λύση. Αυτό δυστυχώς έκανε και χτες ο κ. Κατσουρίδης. Και, αν υπάρχει ο πρώτος ο οποίος είχε χαρακτηρίσει τον Τάσσο Παπαδόπουλο ότι είναι εναντίον της λύσης από παλιά, ήταν δυστυχώς και πάλι το ΑΚΕΛ. Πρέπει να σταματήσουμε αυτούς τους χαρακτηρισμούς μεταξύ μας και να μιλούμε σε επίπεδο επιχειρημάτων και απόψεων.

Και το τρίτο σημείο, ότι, όποιος κάνει κριτική στον Πρόεδρο Χριστόφια, διαφωνεί με τις διακηρυγμένες θέσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς, μας είπε χτες ο κ. Κατσουρίδης. Δηλαδή, όταν το ΑΚΕΛ “κατέβαζε τον Κυπριανού από το τρένο” και διαφωνούσε, τότε ήταν εναντίον των θέσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς; Όταν το ΑΚΕΛ διαφωνούσε με τον Πρόεδρο Κληρίδη, διαφωνούσε με τις θέσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς; Όταν διαφώνησε και με τον Τάσσο Παπαδόπουλο στην τελευταία φάση της συγκυβέρνησης, ήταν εναντίον των θέσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς; Και ποιος τελικά είναι αυτός ο οποίος δικαιούται να έχει αλώβητο το προνόμιο ότι εκπροσωπεί αυτός και μόνο τις θέσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς; Αν πάμε στις εκλογές, τότε θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας ήταν δεύτερος και όχι πρώτος. Αυτό σημαίνει και δέχεται το ΑΚΕΛ, ότι ο κ. Κασουλίδης εκπροσωπούσε καλύτερα τις θέσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς; Ας μείνουμε λοιπόν σε λογικά επιχειρήματα, ας μην καταλήγουμε περί δήθεν ανοήτων θέσεων ή άμυαλων, τουλάχιστον.

Και θα πω και για το θέμα των αρχών. Ναι, υποστηρίξαμε, υποστηρίζουμε και γραπτά καταθέσαμε την άποψή μας ότι άλλα περιέχονται στο πρόγραμμα του Προέδρου Χριστόφια και άλλα εφαρμόζει. Ζήτησα επανειλημμένως να μας πουν σε ποιο μέρος του προγράμματος του κ. Χριστόφια αναφέρεται ότι αποδέχεται την παραμονή εποίκων -μιλώ για το πρόγραμμά του. Η απάντηση ήταν: «Μα το δέχτηκαν και άλλοι». Ε, αν η προσπάθεια του κ. Χριστόφια είναι να δικαιώσει τους παλιούς, είναι διαφορετικό! Εμείς δεχόμαστε και θεωρούμε ότι τον δεσμεύει το δικό του το πρόγραμμα. Πού υπάρχει στο πρόγραμμα η εκ περιτροπής προεδρία; Πού υπάρχει ότι το 1960 ήταν συνεταιρισμός; Όλα αυτά τα πράγματα είναι γραπτά και κατατεθειμένα και εμείς ζητούμε διάλογο σ’ αυτά και όχι στο ποιος θα πει τους πιο έξυπνους χαρακτηρισμούς.

Θέλω λοιπόν να κλείσω με αυτή την παρένθεση και να πω ότι το Ευρωπαϊκό Κόμμα ήταν, είναι και θα είναι σταθερά προσηλωμένο προς μια σωστή λύση που να βασίζεται στους τρεις πυλώνες, τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και στις αρχές ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσοι θέλουν να αναφέρονται σε επικεφαλίδες, είναι δικαίωμά τους. Εμείς προχωρούμε παρακάτω και καθορίζουμε αυτούς τους όρους. Και θέλω να υπενθυμίσω ότι ακόμα και προχτές η Επιτροπή Εξωτερικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο ψήφισμά της για την Κύπρο δεν κάνει καμία αναφορά στον όρο “διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία”. Είναι και αυτή εναντίον της λύσης; Άρα πρέπει να ξεπεράσουμε αυτά τα παιδικά σύνδρομα που μεταφέρουμε από παλιά, έχει αλλάξει ο κόσμος, έχει αλλάξει η ουσία του προβλήματος και πρέπει να μπούμε στη νέα εποχή, στα νέα δεδομένα, για να αγωνιστούμε όλοι μαζί, έστω και με τις διαφορές μας, για μια λύση του Κυπριακού. Και είναι ακόμα μια επισήμανση που θέλω να κάνω, ότι, όσοι κάνουμε κριτική, δεν είμαστε μόνο εναντίον της επιλεγμένης πολιτικής της ελληνοκυπριακής πλευράς, αλλά, λέει στην παρέμβασή του ο κ. Κατσουρίδης, και του διεθνούς παράγοντα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή ταυτίζει εκ των πραγμάτων την πολιτική του κ. Χριστόφια με το διεθνή παράγοντα. Εγώ δε θα σχολιάσω!

Θα πάω τώρα στα θέματα, κάποια θέματα του γιατί εμείς καταψηφίζουμε αυτό τον προϋπολογισμό. Θα αναφέρω δυο-τρία παραδείγματα από επιτροπές στις οποίες συμμετέχω. Και πρώτο, το θέμα της άμυνας. Υπάρχει και συζητείται το θέμα της αναδιοργάνωσης. Λέχθηκαν και χτες αρκετά. Ζήτησε η Κοινοβουλευτική Επιτροπή της Άμυνας να ενημερωθεί, με βάση τις δηλώσεις που έκανε και ο Υπουργός της Άμυνας και άλλοι παράγοντες της κυβέρνησης, ότι δε θα προχωρούσε η αναδιοργάνωση πριν ενημερωθούν τα κόμματα και ασφαλώς η επιτροπή Άμυνας. Εκεί συναντήσαμε την εξής νοοτροπία: Πρώτον, «μα, τι θα σας πούμε, αφού εσείς δεν ξέρετε, δεν είσαστε ειδικοί;». Δεύτερον, «δεν πρόκειται να λάβουμε υπόψη οτιδήποτε, θα προχωρήσουμε ανεξάρτητα από τις δικές σας θέσεις». Και υπάρχει ένα ερώτημα. Δεν είμαστε ειδικοί. Εξάλλου εμείς δε ζητήσαμε, όπως σωστά καθόρισε χτες και ο πρόεδρος της επιτροπής ο κ. Ομήρου, να συμμετέχουμε στη λήψη της απόφασης, αλλά να εκφράσουμε άποψη. Αυτοί που θα πάρουν όμως την απόφαση ποιοι είναι; Το Υπουργικό Συμβούλιο. Το Υπουργικό Συμβούλιο είναι ειδικοί; Αυτό που έγινε, κατά την άποψή μας, και η νοοτροπία ότι, ό,τι και να μας πείτε, εμείς θα κάνουμε αυτό που σκεφτόμαστε, είναι η μεγαλύτερη διάρρηξη της προσπάθειας, έστω συναίνεσης, αν όχι ενότητας. Και διερωτώμαστε γιατί αυτή η αλαζονεία, γιατί αυτή η συμπεριφορά.

Το δεύτερο θέμα που αφορά την άμυνα είναι το θέμα του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος. Υπήρξε μία δήλωση του υπουργού. Με την ευκαιρία της δήλωσης έχει εγγραφεί το θέμα να συζητηθεί στην επιτροπή. Έγινε μόνο μία συνεδρία, ακούσαμε κάποιες απόψεις του Υπουργού Άμυνας και από τότε μέχρι τώρα δεν καταφέραμε ακόμα να συνεχίσουμε. Εμείς θεωρούμε τα δύο πράγματα αλληλένδετα. Γιατί; Γιατί και στη δήλωση και στο πρόγραμμα του Προέδρου Χριστόφια, η αναδιοργάνωση έμπαινε ως ερώτημα και όχι ως θέση, αν η μελέτη που θα γινόταν θα κατέληγε ότι μπορεί να γίνει η μείωση της θητείας μέσα σε κάποια πλαίσια. Αυτές οι προϋποθέσεις μάς λέχθηκε ότι είναι ο προγραμματισμός στα θέματα εξοπλισμών και στη λήψη των αποφάσεων και ασφαλώς και στη συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση. Όταν λοιπόν αυτά τα τρία δεν είναι γνωστά και κανένας δεν ξέρει τι συνεπάγεται... Για παράδειγμα, γίνεται λόγος ότι θα γίνει μηχανογράφηση και ηλεκτρονικοποίηση των πάντων. Και ρωτώ: Έχει η Εθνική Φρουρά τμήμα ηλεκτρονικού πολέμου; Έχει ειδικούς οι οποίοι θα χειριστούν αυτά τα πράγματα; Γνωρίζουμε πως όχι. Άρα, μήπως η άρνηση να συζητήσει υπεύθυνα η κυβέρνηση στην πλέον αρμόδια επιτροπή, στην επιτροπή Άμυνας, κρύβει οτιδήποτε άλλο; Δεν προχωρώ· βάζω το ερώτημα, γιατί μου είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσω μια τοποθέτηση ότι δε μας νοιάζει, εμείς προχωράμε, εάν δεν υπάρχει κάτι στο οποίο να στηρίζεται αυτή η αλαζονική θέση.

Άρα εμείς, θεωρώντας -και στα θέματα της παιδείας και στα θέματα της άμυνας και στα θέματα της υγείας- ότι υπάρχει μία ετσιθελική τοποθέτηση η οποία αποτυπώνεται και στους προϋπολογισμούς, υπάρχει έλλειψη κοινωνικού σοβαρού διαλόγου, θα καταψηφίσουμε, όπως εξήγησε και χτες ο πρόεδρός μας, τους προϋπολογισμούς.

Η ίδια συμπεριφορά συμβαίνει και στα θέματα της παιδείας. Από τη μια, δηλώσεις ότι τίποτε δε θα γίνει, από την άλλη, «προχωράμε». Από τη μια, «έχει καθοριστεί το πρόγραμμα», από την άλλη, «συζητούμε το πρόγραμμα». Αυτά τα πράγματα δεν είναι υγιείς πολιτικές τοποθετήσεις, με την έννοια ότι στην επιφάνεια και στην κοινωνία πρέπει να δίδεται η πραγματικότητα και όχι οι όποιες θεωρητικές δικαιολογίες.
Η κρίση η οποία υπάρχει στην Κύπρο έχει θεωρηθεί ότι θίγει τρεις τομείς, την οικιστική βιομηχανία, την κατασκευαστική βιομηχανία, τον τουρισμό και τη ρευστότητα των τραπεζών. Εμείς θεωρούμε ότι το πιο σημαντικό δεν αναφέρεται και είναι ο κίνδυνος της ανεργίας και ο κίνδυνος να την πληρώσουν πάρα πολλοί στο 2009. Και σ’ αυτό τον τομέα δε βλέπουμε τα μέτρα εκείνα που θα προλάβουμε αυτές τις εξελίξεις. Και όσο ισχυρό και αν είναι το τραπεζιτικό μας σύστημα, όσο ισχυρές βάσεις και αν έχουμε, είναι αδύνατο το τσουνάμι της διεθνούς οικονομικής κρίσης να μην επηρεάσει την Κύπρο. Και δεν είναι θέμα κινδυνολογίας· είναι θέμα προετοιμασίας και σωστού σχεδιασμού, για να αντιμετωπίσουμε αυτά που έρχονται. Και έχουμε και δύο παρεμφερή και συνδεόμενα άλλα προβλήματα. Το ένα είναι ότι, τόσο η κατασκευαστική βιομηχανία όσο και ο τουρισμός, έχουν φτάσει τα όριά τους. Έχουν συμπληρώσει έναν κύκλο προσφοράς, ανεκτίμητης, θα έλεγε κανένας, αλλά ναι, έχουν συμπληρώσει αυτή την πορεία. Τι είναι λοιπόν εκείνο το οποίο θα αντικαταστήσει ο στρατηγικός τομέας της οικονομίας μας, για να καλύψουμε την αδυναμία που συνεπάγονται αυτοί οι δύο τομείς στη συμβολή, στην οικονομική ανάπτυξη και στα εισοδήματα του κράτους; Δεν υπάρχει πρόταση! Και εδώ είναι ένα από τα πιο μεγάλα λάθη και παραλείψεις της κυβέρνησης.

Εμείς θεωρούμε -και είναι πρόταση που καταθέσαμε και στην ίδια την κυβέρνηση γραπτά- ότι πλέον η Κύπρος πρέπει να στραφεί προς την υψηλή τεχνολογία, στην έρευνα, στην επένδυση σ’ αυτούς τους τομείς. Δεν έχουμε τις δυνατότητες να ανταγωνιστούμε άλλα κράτη που προσφέρουν το ίδιο αντικείμενο, το ίδιο αγαθό. Εάν δεν πάμε στην υψηλή τεχνολογία, εάν δεν πάμε στην έρευνα, στην ανάπτυξη της παιδείας μας, σε όλο το φάσμα, από την ιατρική μέχρι τις θετικές επιστήμες, τότε δε θα μπορέσουμε να βγούμε από το αδιέξοδο που θα μας βάλει το 2009. Δε θα μπορέσουμε να επιτύχουμε ούτε και τον ελάχιστο ρυθμό ανάπτυξης που, κατά το Διοικητή της Κεντρικής, θα είναι δύο, κατά τον Υπουργό Οικονομικών, θα είναι τρία. Και θα επισημάνω ότι το δύο, το οποίο κατέθεσε ο διοικητής και στην επιτροπή Οικονομικών, συνδέθηκε και με μία επισήμανση, ότι είναι δυνατό οι εξελίξεις να οδηγήσουν και σε χειρότερο σενάριο. Και, όταν προγραμματίζουμε, όταν σχεδιάζουμε για το επίπεδο των πολιτών μας, είναι το χειρότερο σενάριο που πρέπει να αντιμετωπίζουμε και όχι το ευάρεστο και αυτό που ακούγεται καλά στα αυτιά των πολιτών, το πιο υποσχόμενο ή το πιο θετικό σενάριο. Άλλο είναι να πιστεύω πως θα ξεπεράσω την κρίση -και εμείς πιστεύουμε ότι η Κύπρος έχει τις δυνατότητες- και άλλο είναι να σχεδιάσω με το χειρότερο σενάριο, για να είμαι έτοιμος να αντιμετωπίσω τις όποιες δυσκολίες. Γιατί ζήσαμε και ζούμε αρκετά χρόνια σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης. Να φανταστούμε, εάν αρχίσουν οι απολύσεις, εάν αρχίσει η ανεργία, σε τι καταστάσεις θα βρεθούμε. Άρα εμείς θεωρούμε την κρίση ότι θα πρέπει να δώσει λύση και διέξοδο σε χρόνια προβλήματα της κυπριακής οικονομίας και της κυπριακής κοινωνίας, έτσι ώστε να επωφεληθούμε και όχι να καταπλακωθούμε από αυτά τα οποία αναπόφευκτα θα έρθουν.

Στο τρίτο θέμα, της ρευστότητας -και σε σχέση και με το τελευταίο μέτρο που σωστά προχώρησε η κυβέρνηση- θεωρούμε ότι το πιο σημαντικό είναι οι προϋποθέσεις χορήγησης αυτής της ρευστότητας η οποία έχει επιτευχθεί. Εάν η κυβέρνηση και η Κεντρική δεν είναι σε θέση να βάλουν όρους στις εμπορικές τράπεζες, το πιθανότερο είναι ότι αυτά τα λεφτά θα βγουν για επενδύσεις στο εξωτερικό. Και επενδύσεις στο εξωτερικό μπορεί θεωρητικά να αποδίδουν 20% και 25%, αλλά ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρεθούν στον αέρα, γιατί οι οικονομίες, οι οποίες αποδίδουν αυτά τα ποσοστά είναι οικονομίες με τεράστια προβλήματα. Άρα θα πρέπει να ελεγχθεί και αυτό το θέμα.

Και τελειώνω. Το θέμα της Τουρκίας. Το θέμα της Τουρκίας πρέπει να μας απασχολήσει πολύ. Θα είναι η πρώτη χώρα στην περιοχή μας που οικονομικά θα βουλιάξει. Και οι επιπτώσεις και στην ευρωπαϊκή της πορεία και στο Κυπριακό θα είναι τεράστιες.

Ευχαριστώ πολύ.

Στο καλό μεγάλε Πατριώτη!...

2008-12-14T23:56:00.000-08:00

Η Βουλή των Αντιπροσώπων
μετέχει στο πένθος για το θάνατο
του πρώην Προέδρου της Βουλής
και τέως Προέδρου της Δημοκρατίας
Τάσσου Παπαδόπουλου

http://www.parliament.cy/parliamentgr/home.htm

Συνέντευξη Νίκου Κουτσού για τους S-300

2008-12-09T03:23:00.000-08:00

Ο Νίκος Κουτσού υπήρξε ένας από τους διαφωνούντες με την απόφαση για την ακύρωση της έλευσης των S-300 στην Κύπρο. Ταυτόχρονα χαρακτηρίζεται από σταθερότητα στις θέσεις του σε ό,τι αφορά τους στρατηγικούς πυλώνες που θα πρέπει να στηρίζουν την επιδίωξη λύσης του κυπριακού. Η τεκμηριωμένη άποψή του για τα γεγονότα τότε έχει σήμερα διπλή σημασία...

Συνέντευξη στο περιοδικό ‘Σύγχρονη Άποψη’ και στον δημοσιογράφο Μιχάλη Κοντό.

Ερ. Η ακύρωση της παραλαβής των πυραύλων S-300 χαρακτηρίστηκε από την τότε πολιτειακή ηγεσία ως ρεαλιστική επιλογή, εν όψει και της επικείμενης ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ. Δέκα χρόνια μετά, ως ένας πολιτικός που ανέκαθεν διατηρούσατε ξεκάθαρη τοποθέτηση επί του θέματος, πιστεύετε ότι η ιστορία δικαίωσε την απόφαση της τότε κυβέρνησης;

Απ. Η ακύρωση της παραλαβής των πυραύλων χαρακτηρίστηκε ως ρεαλιστική επιλογή από εκείνους που την σχεδίασαν. Στους αρχικούς τους σχεδιασμούς περιλαμβανόταν και η μη παραλαβή τους. Οι σχεδιασμοί αυτοί υπέστησαν σκληρή κριτική από τις δυνάμεις εκείνες που πίστευαν στην αναγκαιότητα της παρουσίας τους στην Κύπρο. Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, δικαιώθηκαν εκείνοι που διαφωνούσαν με την ακύρωση αφού αποδείχθηκε ότι ο σχεδιασμός για ενιαίο αμυντικό χώρο οδηγείται σε μαρασμό, πράγμα που δεν θα συνέβαινε εάν οι πύραυλοι είχαν εγκατασταθεί κανονικά.

Ερ. Μήπως τελικά είναι αδύνατο για την Κύπρο να υιοθετεί πολιτικές και στρατηγικές επιλογές οι οποίες ερμηνεύονται από την Τουρκία ως επικίνδυνες για την εθνική της ασφάλεια και, γενικά, αντίθετες με τα συμφέροντά της;

Απ. Στη Κύπρο υπάρχουν δύο σχολές πολιτικής φιλοσοφίας: Η μια θεωρεί ότι οι επιλογές μας πρέπει να προσαρμόζονται στις στρατηγικές της Τουρκίας και τις οποίες δεν θα πρέπει να αμφισβητούμε και η άλλη υποστηρίζει ότι θα πρέπει σχεδιασμένα να κάνουμε εκείνες τις στρατηγικές επιλογές οι οποίες να ακυρώνουν τους τουρκικούς επεκτατικούς και γεωπολιτικούς στόχους για την Κύπρο. Η περίπτωση της ένταξής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποδεικνύει ότι μπορούμε, όχι μόνο να επιλέγουμε αλλά και να εφαρμόζουμε πολιτικές με τις οποίες η Τουρκία διαφωνεί. Κατά την άποψή μου, για να υπάρξει σωστή λύση του Κυπριακού ζητήματος θα πρέπει οι στρατηγικές μας να οδηγούν σε ακύρωση των τουρκικών σχεδιασμών.

Ερ. Ποιος πιστεύετε ότι υπήρξε ο πολιτικός αντίκτυπος της επιλογής του κ. Γλαύκου Κληρίδη γι ακύρωση της παραλαβής των S-300 και πώς αυτή επηρέασε τις μετέπειτα εξελίξεις στο κυπριακό;

Απ. Η ακύρωση της παραλαβής των S300 οδήγησε σε κάθετη πτώση του ηθικού του Κυπριακού Ελληνισμού, σε κτύπημα στους σχεδιασμούς για τον ενιαίο αμυντικό χώρο και σε υποθήκευση του δικαιώματος της Κυπριακής Δημοκρατίας να αποφασίζει αυτόνομα για την αμυντική της θωράκιση και για την προάσπιση των συμφερόντων της.

Ερ. Πρόσφατα ο Υπουργός Άμυνας κ. Παπακώστας εξέφρασε την διαφωνία του με την χρήση του όρου ‘Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα’, το οποίο μάλιστα χαρακτήρισε ως πυροτέχνημα. Πώς σχολιάζετε την αμυντική πολιτική της Κυβέρνησης Χριστόφια, σε συνδυασμό με την πολιτική της στο κυπριακό;

Απ. Η στρατηγική του ενιαίου αμυντικού χώρου βασιζόταν σε δύο παραμέτρους: Πρώτον, η απειλή για τον Ελληνισμό είναι ενιαία από τον επεκτατισμό της Τουρκίας και επομένως έπρεπε ενιαία να αντιμετωπιστεί από τα δύο κράτη, δηλαδή από την Ελληνική και την Κυπριακή Δημοκρατία. Δεύτερον, η φιλοσοφία του βασιζόταν στην συναπόφαση μεταξύ των δύο κρατών ότι οποιαδήποτε ενέργεια της Τουρκίας εις βάρος της Κύπρου θα θεωρείτο αυτόματα και ως ενέργεια εναντίον της Ελλάδας. Για να υλοποιούνται αυτοί οι πυλώνες θα έπρεπε να υπάρξουν κοινά και αλληλοσυμπληρωμένα εξοπλιστικά προγράμματα, κοινοί σχεδιασμοί και κοινές ασκήσεις. Σήμερα, η αμυντική πολιτική της κυβέρνησης Χριστόφια δεν βασίζεται σε αυτούς τους παράγοντες, πράγμα το οποίο αποτυπώνεται και στο πολιτικό τρόπο διαχείρισης του Κυπριακού.

Ο Νίκος Κουτσού για τις τουρκικές προκλήσεις

2008-11-25T23:27:00.000-08:00

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού, σε δηλώσεις του στα Μέσα, δήλωσε ότι, οι πρόσφατες τουρκικές προκλήσεις αποδεικνύουν ότι η Τουρκία, μεταξύ Κύπρου και Ευρώπης, επιλέγει την Κύπρο χωρίς να υπολογίζει τις πιθανές συνέπειες που θα έχουν αυτές οι προκλήσεις στην ενταξιακή της πορεία.

Ο Βουλευτής Αμμοχώστου επεσήμανε, πως αυτό είναι κάτι το οποίο "πρέπει να μας προβληματίσει" όπως είπε, με στόχο "και να αντιμετωπίσουμε την τουρκική προκλητικότητα αλλά και για να αντικαταστήσουμε μια βασική παράμετρο της πολιτικής μας ότι απλά και μόνο η πορεία της Τουρκίας προς την Ευρώπη μπορεί να μας βοηθήσει να λύσουμε το Κυπριακό".

Πρόσθεσε πως η Τουρκία γνωρίζει ότι "η πλήρης ένταξη που επιδιώκει είναι σχεδόν άπιαστο όνειρο" γι' αυτό και προκαλεί επιδιώκοντας να κερδίσει οφέλη "έστω και αν θα έχει οποιεσδήποτε ζημιές στην ενταξιακή της πορεία".

Τόνισε ότι αυτή η διαπίστωση "ανατρέπει την επίσημη πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας που επιμένουν στην προώθηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας".
Επισήμανε επίσης, την αντίθεση στις θέσεις Ταλάτ, που διεκδικεί για το ψευδοκράτος, μέρος της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της κατοχικής Τουρκίας που δεν αναγνωρίζει ότι η Κύπρος έχει υφαλοκρηπίδα.

Ψήφισμα παιδιών του Δημοτικού Σχολείου Τσερίου για την επέτειο της ανακήρυξης του ψευδοκράτους

2008-11-17T23:38:00.000-08:00

Αγαπητοί μου,

Είναι με ιδιαίτερη συγκίνηση που έλαβα σήμερα το πρωί επιστολή των παιδιών της Στ’ τάξης του Β’ Δημοτικού Σχολείου Τσερίου με τίτλο: Ψήφισμα στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας για την επέτειο της ανακήρυξης του ψευδοκράτους.

Το απλό της επιστολής, το αληθινό και το ειλικρινές της, μας υπενθυμίζει εμάς τους μεγάλους ότι ``σ` έναν κόσμο που αλλάζει-όπως είναι ο σημερινός-με τόσο δραματικές ταχύτητες, η ακινησία δεν ταιριάζει... Είσαι ετοιμόρροπος όταν όλα αλλάζουν και κινούνται γύρω σου και εσύ προσπαθείς να μείνεις ακίνητος``. Η αγωνιστικότητα, ο αγώνας για επιστροφή και δικαίωση, το Δεν ξεχνώ και Αγωνίζομαι, θα πρέπει να καταστεί η κινητήριος δύναμη για την πολυπόθητη δικαίωση της πατρίδας μας.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου φίλε επισκέπτη του blog το ψήφισμα των μαθητών του Β’ Δημοτικού Σχολείου Τσερίου:

Αξιότιμοι κύριοι/ες,

Εμείς, τα παιδιά της Στ’ τάξης του Β’ Δημοτικού Σχολείου Τσερίου εκπροσωπώντας τη μαθητική κοινότητα του σχολείου μας απευθύνουμε σήμερα μήνυμα έντονης διαμαρτυρίας για την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους στις κατεχόμενες περιοχές της πατρίδας μας από τον τούρκικο Αττίλα.

Δεν το δεχόμαστε, γιατί είναι ένα κράτος χωρίς πραγματική υπόσταση. Αρνούμαστε να το αναγνωρίσουμε, γιατί είναι ο τόπος μας, τα σπίτια μας, οι εκκλησίες μας, οι τάφοι των προγόνων μας. Είναι ο ελληνικός πολιτισμός και η παράδοσή μας. Μας τα πήραν οι Τούρκοι με τη βία και τα όπλα το 1974.

Ζητούμε από εσάς να μεταφέρετε αυτή την έντονη διαμαρτυρία μας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και στα αρμόδια σώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παρακαλούμε τους μεγάλους της Γης να συμβάλουν για μια δίκαιη, ειρηνική, βιώσιμη λύση στα πρόβλημά μας. Να ζούμε όλοι οι κάτοικοι της Κύπρου, Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι, Μαρωνίτες και Λατίνοι αρμονικά.

Ευχόμαστε αυτά να γίνουν στην πραγματικότητα για να σταματήσει να υπάρχει αυτή η πράσινη γραμμή, που χωρίζει στα δυο την πατρίδα μας. Να σταματήσει να χωρίζει τη Λευκωσία στα δυο, τη μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που είναι διχοτομημένη.

Με εκτίμηση,

τα παιδιά της Στ’ τάξης του Β’ Δημοτικού Σχολείου Τσερίου.

Για την παράνομη μονομερή ανακηρυξη 'ανεξάρτητου κράτους' στα κατεχόμενα

2008-11-14T03:31:00.000-08:00

Καταδικάζουμε την παράνομη ανακήρυξη του

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού καταδικάζει για ακόμη μια φορά την παράνομη και παράλογη ανακήρυξη του κατοχικού ψευδοκράτους και θεωρεί ότι αυτή αποτελεί ένα σημαντικό σταθμό στην αλυσίδα των διχοτομικών ενεργειών που επιχειρεί η Τουρκία στην Κύπρο.
Αυτές οι διχοτομικές ενέργειες που συνεχίζονται μέχρι σήμερα θέτουν σε κίνδυνο το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς η διακηρυγμένη πρόθεση της Άγκυρας είναι η παρθενογένεση ενός νέου συνεταιριστικού μορφώματος, που θα αποτελείται από δύο εθνικά ομοιογενή κρατίδια ισότιμου καθεστώτος, τα οποία θα συνδέονται μεταξύ τους με μια χαλαρή σχέση.
Το Ευρωπαϊκό Κόμμα εκτιμά ότι μέσα από τις απευθείας διαπραγματεύσεις που είναι σε εξέλιξη όχι μόνο δεν διαφαίνονται προοπτικές επίλυσης του κυπριακού αλλά στην πραγματικότητα οδηγούμαστε σε μια διαδικασία αυτοπαγίδευσης της πλευράς μας σε σχεδιασμούς που παρακάμπτουν τόσο τις αρχές για λειτουργική και βιώσιμη λύση όσο και την ουσία του προβλήματος.
Για να μπορέσουμε να φτάσουμε σε αποτέλεσμα επιβάλλεται το πολυδιαφημιζόμενο διεθνές ενδιαφέρον, οι κοπιώδεις ζυμώσεις και διεργασίες από το διεθνή παράγοντα να εστιαστούν προς την κάμψη της τουρκικής αδιαλλαξίας.
Η πλευρά μας οφείλει να παραμείνει προσηλωμένη σε αρχές και να πείσει ότι το δημοκρατικό, λειτουργικό, εύπορο και σύγχρονο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας, μπορεί να αποτελέσει το σταθερό θεμέλιο για την οικοδόμηση μιας ελεύθερης πατρίδας, που θα εδραιώνει το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις αρχές και τις αξίες που αποτελούν θεμελίωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα εγγυάται την ασφάλεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων και όλων των Κυπρίων.

Κάπνισμα: Πρώτα στο σπίτι μας...

2008-11-05T02:08:00.000-08:00

Φίλε επισκέπτη,

Το ζήτημα του καπνίσματος και συγκεκριμένα η ασάφεια στην νομοθεσία και η αποσαφήνισή της, είναι κάτι το οποίο με απασχολεί έντονα στα πλαίσια των κοινοβουλευτικών συζητήσεων και επιτροπών.

Σε μια πρόσφατή μου δήλωση στην εφημερίδα ‘Σημερινή’, δήλωσα ότι αν δεν λύσει το πρόβλημα στο σπίτι της η Βουλή, εφαρμόζοντας το νόμο, δεν μπορεί να εφαρμοστεί εκτός.

Να πληροφορήσω ότι υπάρχει σχετική απόφαση της Βουλής με την οποία ενός του Κτιρίου της Βουλής απαγορεύεται το κάπνισμα και ότι θα πρέπει να δημιουργηθούν κάποιοι ειδικοί χώροι αποκλειστικά για καπνιστές.

Θα ήθελα να μάθω για τις δικές σας απόψεις για το ζήτημα.

Σας ευχαριστώ,

Νίκος Κουτσού.

ΕΝΙΑΙΟ Vs ΔΙΖΩΝΙΚΗ

2008-10-29T02:36:00.000-07:00

(Η άποψή μου αυτή δημοσιεύθηκε ήδη στο τύπο)

Tο επιτελείο του Δ. Χριστόφια έχει αναγάγει την ονοματολογία της λύσης σε πανάκεια, δόγμα, μέτρο σύγκρισης του πατριωτισμού, κριτήριο της επιθυμίας για λύση, επιδίωξη δημιουργίας δεύτερου Ελληνικού Κράτους στη Μεσόγειο, το οποίο θα φιλοξενεί από μεγάλη ευσπλαχνία τους Τουρκοκυπρίους και αρκετές άλλες παραδοξότητες και διατυπώσεις που καμιά σχέση έχουν με την ιστορική εξέλιξη του πολιτειακού καθεστώτος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Πριν το 1974 η λύση Ομοσπονδίας εθεωρείτο καταστροφική και απερρίπτετο από όλους. Όταν για πρώτη φορά προτάθηκε από τον τότε Υπουργό Εξωτερικών της τότε Σοβιετικής Ένωσης δημιούργησε κρίση στις σχέσεις Λευκωσίας – Μόσχας, με το Μακάριο να αντιδρά έντονα και το ΑΚΕΛ να συντάσσεται με τον Μακάριο και να παρεμβαίνει πυροσβεστικά προς την κατεύθυνση της Μόσχας. Επίσης όταν ο τότε Πρωθυπουργός της Τουρκίας, μετέπειτα και του Αττίλα Ετσεβίτ, πρότεινε την πρόταση ως λύση, απορρίφθηκε και πάλι από τον Μακάριο.
Η ΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ 1974
Πριν ακόμα επιστρέψει ο Μακάριος στην Κύπρο υπήρξαν δύο συγκεκριμένες και καθοριστικές εξελίξεις:
1ον Η ομιλία Γλαύκου Κληρίδη (ΑΡΓΩ 9/11/1974) όπου διακήρυξε ότι μόνη ρεαλιστική λύση ήταν η Ομοσπονδία σε γεωγραφική βάση.
2ον Η απόφαση της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ που ενέκρινε έγγραφο και όρισε αντιπροσωπεία για να επισκεφθεί τον Μακάριο στο Λονδίνο και να του το επιδώσει.