Νίκος Κουτσού - Ενότητα στο Κόμμα

Ο Νίκος Κουτσού μέσω του ιστολογίου του κάνει έκκληση για ενότητα στο Κόμμα. Ο ίδιος παρακολουθεί όλες τις εξελίξεις - τόσο τις εσωκομματικές όσο και στο κυπριακό - και θα τοποθετηθεί δημόσια εντός των ημερών

Κοινοβουλευτικό Γραφείο.

Η Γεωπολιτική Σημασία και η Ασφάλεια της Κύπρου

(άρθρο του Νίκου Κουτσού από το προσωπικό του αρχείο, 2004)


Η γεωπολιτική διάσταση της Κύπρου και κατ’ επέκταση οι σχετικοί παράμετροι του Κυπριακού, έχουν πολύ λίγο μελετηθεί. Ίσως καθόλου δεν έχουν ενταχθεί στη στρατηγική διαχείρισης του Κυπριακού προβλήματος, ιδιαίτερα με την τουρκική εισβολή του 1974 και κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΔΟΜΗ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Η ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν απειλείται μόνο από εξωτερικές επεμβάσεις. Απειλείται και από εσωτερικές εξελίξεις, τις οποίες είναι δυνατό να εκμεταλλευτούν εξωτερικές δυνάμεις.

Η Συνταγματική και Πολιτειακή δομή του Κυπριακού Κράτους δεν περιορίζεται στο να προσδιορίσει την πολιτική και κοινωνικοοικονομική ανέλιξη της κυπριακής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος, αλλά μετατρέπεται και σε παράγοντα εξασφάλισης ή διακινδύνευσης της ασφάλειας του Κυπριακού Κράτους.

Η μορφή, επομένως, του πολιτειακού συστήματος ΩΣ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΑΓΑΘΟ, θα πρέπει να εξασφαλίζει τη δημοκρατική λειτουργία των κοινωνικών δυνάμεων βασισμένη στη δημοκρατική αρχή και την αρχή του δικαίου, καθώς και την εφαρμογή των αρχών της ελεύθερης αγοράς της οικονομίας.

Αν το πολιτειακό σύστημα της Κύπρου θα βασισθεί σε Σύνταγμα που θα καταγράφει και θα ενσωματώνει τις εξωτερικές στρατηγικές και στρατιωτικές ισορροπίες στο εσωτερικό, τότε θα τις νομιμοποιήσει και θα τις μετατρέψει σε καθοριστικούς πυλώνες της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης της κοινωνίας.

Οι εσωτερικές κοινωνικές δυνάμεις και εξελίξεις θα είναι υποχρεωμένες να λειτουργούν με όρους που ουσιαστικά θα καθορίζονται από εξωτερικές δυνάμεις, ανάλογα με τα δικά τους γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή.

Οι προτεινόμενες λύσεις είτε της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας που προτείνει η Ελλαδο-Κυπριακή ηγεσία, είτε της Συνομοσπονδίας δύο ανεξαρτήτων κρατών που προτείνει η Τουρκία, είτε η Συνομοσπονδία δύο οντοτήτων που προωθεί ο διεθνής παράγοντας, δεν εξασφαλίζουν το μέγιστο αγαθό που είναι η ΑΣΦΑΛΕΙΑ και η ΕΝΟΤΗΤΑ του κράτους.

Αλλά και οι άλλες πιθανές λύσεις που στη σκέψη ορισμένων παραγόντων υπάρχουν, έστω και αν δεν δημοσιοποιούνται όπως καθαρή διχοτόμηση, διπλή ένωση καταστρατηγούν τους στόχους της ασφάλειας και της ενότητας του Κυπριακού Κράτους.

Η Κύπρος δεν προσφέρεται σε λογικές του τύπου «έδαφος αντί ειρήνη» ή «συνταγματικές παραχωρήσεις» έναντι «επιστροφής εδάφους».

Δεν είναι στόχος της σύντομης ανάλυσης η αξιολόγηση των προτεινομένων λύσεων. Στόχος είναι να καταδειχθεί η συσχέτιση του πολιτειακού συστήματος με την ασφάλεια της Κύπρου. Επειδή είναι δυνατό η κριτική στις προτεινόμενες λύσεις να δημιουργήσει το εύλογο ερώτημα ως προς το ποιο είναι το καταλληλότερο πολιτειακό σύστημα για την Κύπρο, θα διατυπώσω επιγραμματικά τη θέση μου και του κόμματος των ΝΕΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ. Με τα δεδομένα της Κύπρου και στο συγκεκριμένο γεωπολιτικό χώρο, μόνο το πολιτειακό σύστημα του ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ είναι δυνατό να εξασφαλίσει στην Κύπρο τα δύο αγαθά: Ασφάλεια και ενότητα.
Οποιοδήποτε πολιτειακό σύστημα θα προνοεί την ύπαρξη δύο κρατών είτε κυριάρχων είτε όχι, θα ομηροποιήσει και θα προτεκτοροποιήσει την Κύπρο στην Τουρκία και θα οδηγήσει στον πλήρη στρατηγικό έλεγχό της από την Τουρκία, σε συσχετισμό πάντα με την παρουσία των δυτικών στο νησί.

Παράλληλα, δυνατό να δημιουργήσει προβλήματα στην οικονομική και κοινωνική ανέλιξη της κοινωνίας, με πιθανή αδυναμία παρακολούθησης των Ευρωπαϊκών εξελίξεων είτε εντός, ως μέλος είτε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΟΥΡΚΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟΣ

Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου αποτελεί αναντίλεκτα και διαχρονικά το κύριο χαρακτηριστικό της Γεωγραφικής της θέσης. Τόσο Γεωστρατηγικά όσο και Γεωοικονομικά, επηρεάζει και διαπλέκεται στα μεγάλα παιχνίδια της παγκόσμιας οικονομίας και του ανταγωνισμού των εκάστοτε ισχυρών της γης.

Η γεωγραφική θέση της Κύπρου επιτρέπει στη δύναμη που την ελέγχει να επηρεάζει τις δύο κρίσιμες διαδρομές διακίνησης του πετρελαίου από τον Αραβικό κόσμο ανατολικά και από την Κασπία βορείως.
Ο έλεγχος αυτής της γραμμής «γάμμα» που σχηματίζεται γύρω από την Κύπρο, είναι και το ζητούμενο στην αμείλικτη διαμάχη συμφερόντων. Αυτό το σημείο επιδιώκει να ελέγξει η Τουρκία με την παράνομη στρατιωτική παρουσία της στην Κύπρο. Μια παρουσία που επιδιώκει να την μετατρέψει σε μόνιμη και νόμιμη με την επιδιωκόμενη λύση. ΑΥΤΟΣ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.

Επιδιώκοντας αυτό το στόχο, η Τουρκία δηλώνει απερίφραστα ότι το «ψευδοκράτος» που ίδρυσε στην κατεχόμενη Κύπρο (το οποίο από το Ευρωδικαστήριο χαρακτηρίζεται ως «τοπική διοίκηση υποτελής στην Τουρκία») αποτελεί μέρος της γεωπολιτικής της άμυνας και ασφάλειας!!! Ταυτόχρονα, με μια συνολική στρατηγική επιδιώκει: Αφενός μεν την επιβολή ενός πολιτειακού συστήματος που να καταγράφει τις εξωτερικές στρατιωτικές ισορροπίες που δημιούργησε η εισβολή, αφετέρου τη συνέχιση του συστήματος εγγυήσεων του 1960 που τις ερμηνεύει ότι της παρέχουν ακόμα και το δικαίωμα μονομερούς επέμβασης.

Είναι βέβαια ολοφάνερο ότι οι Τουρκοκύπριοι σ’ αυτούς τους τουρκικούς σχεδιασμούς δεν διαδραματίζουν κανένα ρόλο παρά χρησιμοποιούνται ως στρατηγικό όργανο για την υλοποίηση των ευρύτερων σχεδιασμών του πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου της Άγκυρας. Αυτό τον ρόλο ευχαρίστως φαίνεται να υλοποιεί και ο εγκάθετος του κατοχικού καθεστώτος Ραούφ Ντενκτάς.

Κοιτάζοντας στο πρόσφατο παρελθόν, βλέπουμε την Τουρκία να μετατρέπεται από πρώην αποικιακή δύναμη της Κύπρου σε συνεγγυήτρια (με τις συμφωνίες του 1960)

- Να κατέχει το 37% του εδάφους με την τουρκική εισβολή το 1974
- Να επιδιώκει μέσα από «πολιτική» λύση τη συνέχιση της συνεγγύησης και τη συνεταιριστική διαχείριση του «νέου συνεταιρισμού», δηλαδή του κράτους μετά τη λύση, πράγμα που θα της επιτρέψει την προτεκτοροποίηση και τη γεωστρατηγική αξιοποίηση της Κύπρου, ενώ θα αφήσει ανοικτή την προοπτική της ολοκληρωτικής κατοχής.

ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ - Χωρίς συνολική στρατηγική για την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα θα δυσκολευθεί να υπερασπίσει την Κύπρο

Η Ελλάδα ιστορικά ανέπνεε με δύο γεωπολιτικούς πνεύμονες:

Ένα ανατολικά (Μικρά Ασία, Ανατολική Μεσόγειος) και ένα δυτικά (Βαλκάνια). Σήμερα είναι φανερή η εγκατάλειψη του Ανατολικού πνεύμονα και η συγκέντρωση μόνο στον Βαλκανικό χώρο. Η αποχώρηση της Ελλάδας δημιουργεί ένα στρατηγικό κενό. Όλοι ξέρουμε πως τα στρατηγικά κενά πάντα καλύπτονται. Έτσι και το κενό αυτό επιδιώκει να το καλύψει η Τουρκία τόσο με την ενσωμάτωση της κατεχόμενης Κύπρου στα δικά της σχέδια όσο και με στρατηγικής σημασίας κινήσεις (Οτσαλάν – Συρία) ή συμμαχίες (Ισραήλ).

Η Ελλάδα έχει ΕΝΝΟΜΑ συμφέροντα στην περιοχή και η υπεράσπισή τους συνδέεται και με τη δική της Εθνική Ασφάλεια και αμυντική ικανότητα. Στον βαθμό που δεν τα υπερασπίζεται, τόσο ενισχύεται η τουρκική θέση και τόσο εξασθενίζει και η δυνατότητα της Ελλάδας να υπερασπισθεί την εδαφική ακεραιότητα και ανεξαρτησία της Κύπρου. Θέλω να επισημάνω την τεράστια διαφορά, για να αποφευχθούν πιθανές σκόπιμες συγχύσεις, ότι η στρατηγική της Ελλάδας είναι και πρέπει να είναι η ενίσχυση της Κρατικής υπόστασης της Κύπρου, ενώ της Τουρκίας η κατάργηση του Κράτους και η ομηροποίηση της Κοινωνίας.

Χωρίς συνολική στρατηγική για την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα θα δυσκολευθεί να υπερασπίσει την Κύπρο και κατ’ επέκταση τα δικά της συμφέροντα ακόμα και στο Αιγαίο.

Το γεωπολιτικό παιχνίδι στην περιοχή ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ. Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΟΥΤΕ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΔΕΔΟΜΕΝΗ. Οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή είναι υπό διαμόρφωση και θα είναι για αρκετά ακόμα χρόνια. Είναι πολλοί οι παράγοντες που συμβάλλουν σ’ αυτή τη ρευστότητα. Ρωσία, Ιράν, οι πιθανές εξελίξεις σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Σ. Αραβία καθώς και το Παλαιστινιακό και η διαδικασία ειρήνευσης στην Μέση Ανατολή, προσδιορίζουν και επιμηκύνουν, την ρευστότητα. Μια ρευστότητα που επιτρέπει σε Ελλάδα και Κύπρο να σχεδιάσουν μια συνολική στρατηγική αντιμετώπισης των εξελίξεων. Μια στρατηγική που θα αποβλέπει όχι σε εξωπραγματικούς στόχους και περιπέτειες, αλλά στην υπεράσπιση των εννόμων συμφερόντων τους.

Βέβαια, υπάρχουν αρκετά δυτικά Κέντρα Έρευνας που παρουσιάζουν διαφορετικά τα πράγματα, ιδιαίτερα αναφορικά με τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας. Αυτές τις θέσεις τις αξιοποιεί κατά τον καλύτερο τρόπο η Τουρκία που έφθασε σε σημείο να πιστεύει ή να συμπεριφέρεται ως να είναι ήδη περιφερειακή δύναμη.

Καιρός να μελετήσουμε εμείς οι ίδιοι αντικειμενικά και με προσοχή τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή. Κύπρος και Κυπριακό επιβάλλουν μια νέα προσέγγιση στα γεωπολιτικά θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, που θα έχει ως στόχο την ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ και οπωσδήποτε ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ύπαρξης Κυπριακού Κράτους.
Παρά την ήττα του 1974 και την εξασφάλιση πλεονεκτημάτων από την Τουρκία, ο πόλεμος των συμφερόντων δεν τέλειωσε. Η μάχη της Κύπρου δεν είναι χαμένη, φτάνει Ελλάδα και Κύπρος να προσδιορίσουν με σαφήνεια τα συμφέροντά τους και με αυτοπεποίθηση, σχεδιασμό, και αγωνιστικότητα να τα διεκδικήσουν.

Ανακοίνωση Τύπου για την αποψινή αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Αμμοχώστου -

Να διεκδικήσουμε την Αμμόχωστο!


Η αποψινή αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Αμμοχώστου, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Κατεχόμενης πόλης μας στην Δερύνεια, επανασυνδέει τη μνήμη με την πραγματικότητα και τον πόθο της επιστροφής με την ανάγκη για αγώνα προς επιστροφή. Οι δύσκολες ώρες που περνά η πατρίδα μας όσο αφορά την επίλυση του κυπριακού προβλήματος και οι αδιέξοδες πολιτικές που ακολουθούνται καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για αγώνα. Επιπλέον οι νέες οικονομικές πραγματικότητες και αναδιαμορφώσεις έχουν ως σκοπό να πλήξουν ακόμα περισσότερο τον διακαή πόθο του πρόσφυγα για επιστροφή και απελευθέρωση.

Ελπίζω και πιστεύω πως όλοι οι Αμμοχωστιανοί θα λάβουν μέρος και θα στηρίξουν αυτή την προσπάθεια όπως και κάθε Ελληνοκύπριος πολίτης που πιστεύει στην ανάγκη και στο ιδανικό απελευθέρωσης της κατεχόμενης πατρίδας μας.

Η πάγια θέση μου είναι πως πρέπει να διεκδικήσουμε την Αμμόχωστο με βάση το 550 ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας, χωρίς όρους και χωρίς οποιεσδήποτε άλλες παραχωρήσεις ή ανταλλαγές. Θα πρέπει να στηρίξουμε το αίτημα μας αυτό και να καταστήσουμε σαφές προς την Τουρκία πως θα πρέπει να σεβαστεί και να εφαρμόσει άμεσα το ψήφισμα.


Νίκος Κουτσού,

Βουλευτής Αμμοχώστου –
Αναπληρωτής Πρόεδρος
Ευρωπαϊκού Κόμματος

Φυγοστρατία και κοινωνικές επιπτώσεις

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος και Βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού κατέθεσε την ακόλουθη γραπτή δήλωση στην Επιτροπή Άμυνας της βουλής για το θέμα της φυγοστρατίας:

«Το ζήτημα της φυγοστρατίας με ανησυχεί και με προβληματίζει όλο και εντονότερα αφού οι επιπτώσεις τόσο πάνω στη συνοχή και στην ετοιμότητα της Εθνικής Φρουράς όσο και γενικότερα πάνω στην κοινωνία είναι τεράστιες και επικίνδυνες. Σε συνέχεια των προφορικών μου τοποθετήσεων που έγιναν ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας αλλά και της γραπτής μου παρέμβασης στην Ολομέλεια της Βουλής, καταθέτω και δημόσια τις απόψεις μου αναφορικά με το ζήτημα τις φυγοστρατίας και των κοινωνικών επιπτώσεων του προβλήματος.

Πιστεύω ότι το πρόβλημα πηγάζει πρωτίστως μέσα από τον λαϊκισμό που επιχειρούν οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες ερίζουν για το εάν η διάρκεια της θητείας θα είναι δεκατέσσερις, δεκαεννιά ή εικοσιτέσσερις μήνες κ.ο.κ. Αυτές οι προσεγγίσεις στέλνουν λανθασμένα μηνύματα προς τους νέους οι οποίοι δεν βλέπουν και δεν αντιλαμβάνονται κάποιον σοβαρό λόγο να υπηρετήσουν στον στρατό. Δικαίως, αφού τα ίδια τα πολιτικά κόμματα δεν αντιλαμβάνονται την σοβαρότητα του ζητήματος.

Μία άλλη παράμετρος είναι ο τρόπος λειτουργίας, η στελέχωση και οι διαδικασίες αξιολόγησης των ιατρικών συμβουλίων. Σαφώς, θα πρέπει να επιλυθούν τα διαδικαστικά προβλήματα που δημιουργούνται μεταξύ ιδιωτών ιατρών και στρατιωτικού ιατροσυμβουλίου με την ύπαρξη λεπτομερών κριτηρίων αξιολόγησης. Πέραν τούτου θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το ζήτημα της κοινωνικής εργασίας.

Πιστεύω ότι θα ήταν ορθότερο, και με δεδομένο το γεγονός ότι μέχρι σήμερα απέτυχε το σύστημα της κοινωνικής εργασίας ως αντισταθμιστικό μέτρο απαλλαγής, προτείνω όπως συζητηθεί το θέμα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε διάφορους τομείς όπως είναι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, οι ξένες γλώσσες κτλ.

Το πρόβλημα της φυγοστρατίας δεν παρουσιάζεται μόνο στους νεοεισερχομένους και στους νεοκατατασσόμενους αλλά και στους εφέδρους, θα ήταν βοηθητικό για την Βουλή εάν το ΓΕΕΦ και το Υπουργείο Άμυνας μας έστελλε τα ακριβή ποσοστά των εφέδρων που προσέρχονται – συγκριτικά τα τελευταία χρόνια – και τους λόγους για τους οποίους δεν παρουσιάζονται όταν καλούνται. Διότι ο έφεδρος τι είναι; Είναι ο γονιός του στρατιώτη.



Εάν ο ίδιος δεν πηγαίνει να υπηρετήσει πώς θα πείσει το παιδί του για την χρησιμότητα της υπηρεσίας για την πατρίδα; Οτιδήποτε και να κάνουμε η ιστορία απέδειξε ότι αν δεν υπάρχει συγκεκριμένος στόχος και αν ο στόχος ο πολιτικός δεν υιοθετείται από την κοινωνία, τότε τίποτε δεν γίνεται.

Οι Γάλλοι είχαν την καλύτερη, στην ιστορία της πολεμικής πορείας των κρατών, «Γραμμή Μαζινό». Και κατέρρευσε γιατί; Γιατί όταν κλήθηκαν να την υπερασπιστούν οι Γάλλοι εξέφρασαν το περιβόητο pour quoi. Το περιβόητο γιατί. Λοιπόν η κοινωνία μας είναι σε αυτή τη φάση, Διερωτάται το Γιατί.

Άρα χρειαζόμαστε άμεσα μια συνολική αναθεώρηση της πολιτικής και κατά την άποψή μου το θέμα είναι καθαρά πολιτικό. Θα πρέπει να θέσουμε λοιπόν ξεκάθαρα τον στόχο και τους άξονες της υλοποίησής του.» καταλήγει στη δήλωση του ο κ. Κουτσού.

Τοποθέτηση στην Κοιν. Επιτροπή Παιδείας

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010


Τοποθέτηση στη Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας για το θέμα:

Ενημέρωση και συζήτηση σχετικά με τον κατάλογο διοριστέων και τα παράπονα τα οποία εκφράζονται από τους άνδρες οι οποίοι υπηρετούν διετή θητεία στα 18 και ακολούθως πάνε για σπουδές.


Σε συνέχεια παλαιότερής προφορικής μου τοποθέτησης που έγινε για το συγκεκριμένο θέμα κατά την χρονική περίοδο εγγραφής του θέματος στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας προς συζήτηση, καταθέτω σήμερα και γραπτώς τα βασικότερα σημεία της θέσης μου προς αξιοποίηση και πυλώνα συζήτησης.
Λαμβανομένου υπόψη την έκθεση της Αρχής Ισότητας, ημερομηνίας 30 Νοεμβρίου 2005, αναφορικά με καταγγελία για έμμεση διάκριση λόγω φύλου στο σύστημα διορισμού στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία, πρόβλημα το οποίο προκύπτει από την διετή υποχρεωτική στρατιωτική θητεία των αρρένων προτείνω όπως:
1. Όσοι γράφονται τώρα στους καταλόγους διοριστέων να τους δίνονται μονάδες που να ισοδυναμούν αναδρομικά δύο χρόνια μπροστά.
2. Στην περίπτωση αυτών που γράφτηκαν ήδη στους καταλόγους κατά τα προηγούμενα χρόνια και δεν διορίστηκαν ακόμα να ισχύει το ίδιο σκεπτικό όπως πιο πάνω, με την βασική διαφορά ότι θα πρέπει να αποφασιστεί η χρονολογία έναρξης ισχύος της ρύθμισης. Για παράδειγμα θα μπορούσε να ισχύσει από το 2005, χρονολογία κατά την οποία ετοιμάστηκε και η σχετική έκθεση από την Επίτροπο Διοικήσεως.
3. Στην περίπτωση αυτών που διορίστηκαν ήδη θα μπορούσε να εξευρεθεί μία μικτή φόρμουλα ωφελημάτων η οποία θα λειτουργούσε κατά περίπτωση, όπως για παράδειγμα δύο ετήσιες προσαυξήσεις στην μισθοδοτική κλίμακα, προτεραιότητα σε προαγωγές ή διευκολύνσεις σε μεταθέσεις.



Βέβαια τα πιο πάνω τα υποστηρίζω νοουμένου της διετής στρατιωτικής θητείας. Σε περιπτώσεις μειωμένης στρατιωτικής θητείας θα δίδονται και οι ανάλογες μονάδες στους καταλόγους.


Νίκος Κουτσού,




Αναπληρωτής Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Κόμματος,
Βουλευτής Αμμοχώστου.

ΔΙΠΟΛΙΣΜΟΣ - ΑΠΟΧΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Άρθρο από το αρχείο του Νίκου Κουτσού / Δημοσίευση: 15.3.2006


Είναι αποδεδειγμένο, ότι στις χώρες που έχει καθιερωθεί το δικομματικό σύστημα έχει δημιουργηθεί τέτοια πόλωση, που οδηγεί είτε σε αδιέξοδα είτε σε απομάκρυνση των πολιτών από την πολιτική και γενικά τη δημόσια ζωή, με επιπτώσεις γενικότερες. Το φαινόμενο αυτό δυστυχώς παρατηρείται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα στη Μ. Βρετανία, Γερμανία και Ελλάδα, με αποτέλεσμα να αυξάνει συνεχώς το ποσοστό αποχής στις εκλογές, τόσο στις εθνικές όσο και στις ευρωεκλογές. Στις ευρωεκλογές μάλιστα φτάνει σε ποσοστά ρεκόρ που πολλές φορές υπερβαίνει και το 50%.

Στην Κύπρο είχαμε ένα μεγάλο ποσοστό αποχής στις πρώτες εκλογές μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, που θεραπεύθηκε με τη νομοθετική ρύθμιση της υποχρεωτικότητας της ψήφου και τη θέσπιση επιπτώσεων για όσους, χωρίς σοβαρό λόγο, δεν ψήφιζαν. Οι φετινές εκλογές είναι οι πρώτες που θα γίνουν με την υποχρεωτικότητα της ψήφου, αλλά χωρίς επιπτώσεις. Μια δοκιμή είχαμε στις πρόσφατες ευρωεκλογές.

Απ' ότι μέχρι τώρα δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ένα μεγάλο ποσοστό που υπερβαίνει το 30% των εκλογέων δε φαίνεται διατεθειμένο, τουλάχιστον μέχρι τώρα, να προσέλθει στις κάλπες. Το αποτέλεσμα αν τελικά επιβεβαιωθεί ότι ένα τόσο μεγάλο ποσοστό θα απέχει από την εκλογική διαδικασία, θα είναι χτύπημα στη δημοκρατική αρχή και στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας με αυτονόητες επιπτώσεις στην ευρύτερη λειτουργία του συστήματος της συμμετοχικής Δημοκρατίας.

Οι κύριοι λόγοι που μέσα από τις δημοσκοπήσεις φαίνεται να οδηγούν σ' αυτή την
προοπτική είναι η απογοήτευση των πολιτών από τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά και η αδυναμία των υπόλοιπων κομμάτων να τους ενεργοποιήσουν και να τους πείσουν να ψηφίσουν ένα από αυτά. Ο τρίτος λόγος είναι το προεδρικό σύστημα που αναδεικνύει τον πρόεδρο ως αδιαμφισβήτητο ηγέτη του κράτους για 5 χρόνια χωρίς να υπόκειται στην έννοια του όρου της κοινοβουλευτικής εμπιστοσύνης, δηλαδή δεν εξαρτάται από το αν έχει ή όχι πλειοψηφία στη Βουλή. Αυτό μειώνει τη σημασία των Βουλευτικών εκλογών σε σχέση με τις προεδρικές, αν και οι εκλογές του Μαΐου όπως έχουν εξελιχτεί τα πράγματα θα είναι καθοριστικότατες τόσο για τις προεδρικές του 2008, όσο και για την πορεία που τελικά θα πάρει η προσπάθεια λύσης του Κυπριακού.

Πόλωση από ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ.

Φαίνεται ότι οι ηγεσίες ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ προσπαθώντας να πολεμήσουν τη διαφαινόμενη αποχή επέλεξαν την τακτική της πόλωσης, που κατά την άποψή μου όχι μόνο δε θα μειώσει την αποχή και την αναξιοπιστία των πολιτικών, αλλά θα την αυξήσει. Μια γεύση αυτής της πολωτικής τακτικής πήραμε από τα δύο τελευταία συνέδρια του ΑΚΕΛ και του ΔΗ.ΣΥ, από το τι ακολούθησε και συνεχίζει να παρουσιάζεται στο πολιτικό σκηνικό. Μια άλλη γεύση πήραμε όλοι από τις συζητήσεις των ηγετών των κομμάτων αυτών στην τηλεόραση, όσοι βέβαια άντεξαν για πολύ αυτό το μίζερο φαινόμενο της αντιπαράθεσης των επιθέσεων, των χαρακτηρισμών και της παρελθοντολογίας.

Αυτά τα δύο φαινόμενα προδιαγράφουν και το τι θα συμβεί όταν, ανεξάρτητα από το ποσοστό αποχής, τα δύο κόμματα ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ διατηρήσουν μεταξύ των έγκυρων ψήφων τα ποσοστά τα οποία κατέγραψαν στις εκλογές του 2001. Αν οι πολίτες που αποστρέφονται τα φαινόμενα της πόλωσης και της στείρας αντιπαράθεσης δε στηρίξουν δυνάμεις που θα ανατρέψουν αυτή την για δεκαετίες πορεία προς την πόλωση, τότε οι προοπτικές μας και για το Κυπριακό και για τα κοινωνικοοικονομικά μας θέματα είναι τραγικά φτωχές.

Ανάγκη δύναμης ανατροπής
Όπως έχουν διαμορφωθεί τα δεδομένα και οι συγκυρίες, ιδιαίτερα μετά το δημοψήφισμα, παρουσιάζεται μια ιστορική ευκαιρία οι πολίτες και γενικά η κοινωνία των πολιτών να ανατρέψει αυτή τη διαγραφόμενη πορεία. Όμως αυτή η ανατροπή δε μπορεί να γίνει ούτε με θεωρητικολογίες, ούτε με αυτόματο πιλότο. Χρειάζεται μια πολιτική δύναμη που να έχει τα περισσότερα εχέγγυα για να πρωτοπορήσει προς την κατεύθυνση της μεταρρύθμισης του κράτους και της κοινωνίας, που να ξαναφέρει την ελπίδα στους πολίτες, που να δώσει προοπτική στα οράματα και στις αγωνίες των νέων και να τους πείσει να έρθουν κοντά και να συμμετέχουν στην πολιτική και δημόσια ζωή.

Εξ ορισμού ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ. όχι μόνο δεν επιδιώκουν την ανατροπή των υφιστάμενων κομματικών ισορροπιών, αλλά στοχεύουν στη σταθεροποίηση και επαύξησή τους. Εύκολα απαντά κανείς στο ερώτημα αν μπορεί ΔΗ.ΚΟ και ΕΔΕΚ να διαδραματίσουν αυτό τον ρόλο και ασφαλώς η απάντηση είναι αρνητική. Η για δεκαετίες παρουσία τους στην πολιτική ζωή και ο τρόπος της πολιτικής συμπεριφοράς και πρακτικής τους αποδεικνύουν ότι δε μπορούν να αποτελέσουν μία τέτοια δύναμη.

Χωρίς να υποστηρίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κόμμα είναι η τέλεια και ιδανική λύση, πιστεύω ότι έχει τα πιο πολλά εχέγγυα για να αποτελέσει τη δύναμη ανατροπής και τον κύριο μοχλό της δημιουργίας της νέας πλειοψηφίας, να διαγράψει την πορεία προς την ευρωπαϊκή λύση μακριά από το σχέδιο ΑΝΑΝ και να συμβάλει στη μεταρρύθμιση του κράτους και της κοινωνίας. Οι πολίτες θα πρέπει να αντιληφθούν ότι εάν βοηθήσουν στη διατήρηση του υφιστάμενου κομματικού συστήματος είτε με την αποχή τους, είτε με ψήφο σε άλλα κόμματα, αυτό που στην πράξη θα πετύχουν είναι αφ' ενός την ανακύκλωση του υφιστάμενου κομματικού κατεστημένου το οποίο καταγγέλλουν με τη στάση τους, και αφ' ετέρου την ακύρωση, για όσους βέβαια ψήφισαν ΟΧΙ, της ψήφου τους στο δημοψήφισμα. Στο πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Κόμματος που καταγράφονται 21 ενότητες για τον 21 ο αιώνα, θα βρουν τις απαντήσεις και τις λύσεις, αλλά και το συνολικό όραμα του Ευρωπαϊκό Κόμματος.

Ανακοίνωση Τύπου - Εκ μητρογονίας πρόσφυγες

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010
Ανακοίνωση Τύπου

Θέμα: Εκ μητρογονίας πρόσφυγες


Σε συνέχεια της προφορικής μου τοποθέτησης που έγινε ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009 αλλά και με την ευκαιρία της σημερινής συνεδρίας της Επιτροπής (21 Απριλίου 2010), καταθέτω και δημόσια τις απόψεις μου αναφορικά με τους εκ μητρογονίας πρόσφυγες, θέσεις τις οποίες κατέθεσα ήδη στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων:

1. Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι για τους εκ μητρογονίας πρόσφυγες: Έχω τόσο εκτός όσο και εντός Βουλής τοποθετηθεί σαφέστατα ότι υποστηρίζω να δοθεί το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε όλους τους πρόσφυγες, ανεξάρτητα αν είναι εκ μητρογονίας ή πατρογονίας. Θεωρούμε ως απαράδεκτο τον διαχωρισμό των προσφύγων σε εκ μητρογονίας και πατρογονίας. Ταυτόχρονα είναι αντισυνταγματικό και αντιδημοκρατικό. Αναφορικά με το θέμα της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος εισηγούμαι όπως όλοι οι εκ μητρογονίας με την ενηλικίωσή τους και την απόκτηση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι να δηλώνουν οι ίδιοι που επιθυμούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα και να επιλέγουν μεταξύ τόπου καταγωγής και τόπου διαμονής.
2. Ωφελήματα στους εκ μητρογονίας: Η παροχή οικονομικών ωφελημάτων πρέπει να είναι ίδια σε όλους με μόνα κριτήρια τα αντικειμενικά κριτήρια που προβλέπει κατά περίπτωση το εκάστοτε σχέδιο. Θα πρέπει να γίνει πρόνοια ώστε να αντιμετωπιστεί η αδικία που θα καταγραφεί για την περίοδο που αποκλείστηκαν οι εκ μητρογονίας από τα διάφορα προγράμματα μέχρι την ημερομηνία του νέου νόμου.
3. Υπολογισμός αριθμού προσφύγων: Ο καθιερωμένος τρόπος υπολογισμού των εκ πατρογονίας προσφύγων μπορεί να συνεχιστεί ως έχει και για τους εκ μητρογονίας να γίνεται δήλωση από την μητέρα η οποία να προσκομίζει την

προσφυγική της ταυτότητα. Είναι έντονη η άποψή μου ότι ενόσω διαρκεί η κατοχή, η ιδιότητα του πρόσφυγα δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί με δεδομένο ότι η συμμετοχή του σε οποιαδήποτε οικονομικά προγράμματα βασίζεται σε δίκαια κριτήρια.