ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥ: «ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΤΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΩΝ ΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ;»

Ο αναπληρωτής πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος Νίκος Κουτσού παρέστη σήμερα και μίλησε στην εκδήλωση «Αμμόχωστος χθες και σήμερα» που οργάνωσε η Γυναικεία Οργάνωση του Ευρωπαϊκού Κόμματος (ΓΟΕΚ) στη Λάρνακα. Ο κ. Κουτσού έκανε αναδρομή στις παραβιάσεις συμφωνηθέντων στις οποίες προέβη η Τουρκία λέγοντας: «Παραβίασε τα ψηφίσματα 550 και 789 του ΣΑ των ΗΕ για την Αμμόχωστο. Παραβίασε τη συμφωνία Κυπριανού – Ντενκτάς για προτεραιότητα στην επανεγκατάσταση στα Βαρώσια. Γιατί συνεχίζουμε να τα αποδεχόμαστε όλα αυτά χωρίς να αντιδρούμε;»;

Ο κ. Κουτσού τάχθηκε υπέρ της ανάληψης διεθνούς εκστρατείας καταγγελίας της Τουρκίας για όλες τις παραβιάσεις στις οποίες προέβη και εξακολουθεί να προβαίνει. «Μόνο με μαχητική διπλωματία και διεθνή δραστηριοποίηση θα ασκηθούν πιέσεις στην Τουρκία. Αυτό επιβάλλεται να γίνει ιδιαίτερα εντός των θεσμικών οργάνων της ΕΕ», τόνισε.

Ο κ. Κουτσού κάλεσε όλους να υπερψηφίσουν το Ευρωπαϊκό Κόμμα: «Βοηθώντας το Ευρωπαϊκό Κόμμα, ενισχύετε τη φωνή της συνέπειας και της αξιοπιστίας στο Κυπριακό. Ενισχύετε τη σταθερή στάση που τήρησε απέναντι στην παρούσα διακυβέρνηση και τις τολμηρές προτάσεις που κατέθεσε για την κοινωνία και την οικονομία».

Την εκδήλωση προσφώνησε η Πρόεδρος της ΓΟΕΚ Μαρίνα Δημητρίου. Κύρια ομιλήτρια ήταν η κα Κλαίρη Αγγελίδου.

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΑ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ

Η τουρκική αδιαλλαξία, ο αρνητικός ρόλος των Άγγλων, τα οικονομικά συμφέροντα των Αμερικανών και άλλων χωρών αποτελούν μόνιμες σταθερές στη διαχείριση του κυπριακού προβλήματος. Και θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνονται υπόψη, όχι όμως για να μειώνουν τις δικές μας ευθύνες για λάθη και παραλείψεις που κάναμε. Ευθύνες που βαραίνουν, ασφαλώς, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ως το συνομιλητή της πλευράς μας. Αλλά και που δεν περιορίζονται σ’ αυτόν.

Στα σκηνικό της διολίσθησης του Κυπριακού θα πρέπει κανείς να αξιολογήσει και το ρόλο που διαδραματίζουν οι πολιτικές δυνάμεις. Το ΔΗΚΟ είναι, για 3 και πλέον χρόνια, ο κύριος στυλοβάτης του Προέδρου Χριστόφια. Διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν το ΔΗΚΟ έμενε εκτός κυβέρνησης. Οι ευθύνες, σε ένα βαθμό, βαραίνουν και την ΕΔΕΚ, που μπορεί να αποχώρησε από την κυβέρνηση, αλλά όφειλε από πριν να κάνει τις σωστές εκτιμήσεις για τις εξελίξεις. Όφειλε να αποφύγει να στηρίξει τον κ. Χριστόφια στο 2^ο γύρο των προεδρικών και να μην συγκυβερνήσει στην κρίσιμη εκείνη περίοδο που έγιναν και τα περισσότερα λάθη.

Καταλυτική, όμως, ήταν και η στήριξη του ΔΗΣΥ, η ηγεσία του οποίου έσπρωχνε τον Πρόεδρο προς την κατεύθυνση τη αποδοχής μιας διευθέτησης που η ίδια είχε επίσημα αποδεχθεί το 2004. Ο ρόλος του ΔΗΣΥ την πρώτη εκείνη περίοδο των λανθασμένων χειρισμών Χριστόφια ήταν πέρα για πέρα αρνητικός. Υπήρξαν, μάλιστα, φορές, που ασκούσε κριτική γιατί ο Πρόεδρος κωλυσιεργούσε και δεν εκινείτο όσο γρήγορα θα έπρεπε για το κλείσιμο του Κυπριακού με το δήθεν διαλλακτικό Ταλάτ, προτού αναλάβει ο Έρογλου!

Αν στη διακυβέρνηση Χριστόφια συμμετείχε από την αρχή μόνο το ΑΚΕΛ, αν ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ ανήκαν από την πρώτη στιγμή στην αντιπολίτευση, αν ο ΔΗΣΥ ασκούσε αντιπολίτευση με διαφορετικές θέσεις επί της ουσίας του Κυπριακού, τότε είναι πολύ πιθανόν ο Πρόεδρος Χριστόφιας να μην προέβαινε στις αρνητικές παραχωρήσεις και οι εξελίξεις να μην ήταν τόσο αρνητικές.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ξεχώρισε και ξεχωρίζει το Ευρωπαϊκό Κόμμα που είχε από την αρχή προβεί σε ορθές εκτιμήσεις και είχε μείνει έξω από το αλισβερίσι του 2^ου γύρου των προεδρικών. Γιατί γνώριζε ότι, όσοι θα στήριζαν τον κ. Χριστόφια, θα τον ενίσχυαν στους αρνητικούς χειρισμούς που ήταν προδιαγεγραμμένο να γίνουν με βάση τη φιλοσοφία του. Φιλοσοφία που, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ απέρριπταν ασυζητητί μέχρι το Φεβρουάριο του 2008. Το Ευρωπαϊκό Κόμμα ούτε στη συμπολίτευση εντάχθηκε, όπως το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, αλλά ούτε και σε συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση μετατράπηκε, όπως ο ΔΗΣΥ.

Ήταν, ουσιαστικά, η μόνη δύναμη που λειτούργησε ως θεσμική αντιπολίτευση από την πρώτη ημέρα της διακυβέρνησης Χριστόφια, και πρόβαλε καθαρές θέσεις απέναντι στους χειρισμούς Χριστόφια. Αυτή η καθαρότητα βοήθησε στην ανάδειξη των λαθών και στην κατανόηση των προβλημάτων από τους πολίτες. Είτε αυτοί ήσαν ψηφοφόροι του Ευρωπαϊκού Κόμματος ή όχι. Γιατί ενημερώνονταν για τις εξελίξεις στο Κυπριακό μακριά από παλινδρομικές θέσεις πού τα συγκυβερνώντα κόμματα ήταν υποχρεωμένα να προβάλλουν. Γιατί άκουγαν συγκεκριμένες προτάσεις, πολύ διαφορετικές από τις γκρίζες θέσεις της ηγεσίας του ΔΗΣΥ που δεν έπαυσε να προσεγγίζει το Κυπριακό με τη γνωστή φιλοσοφία της οριακής διαφοροποίησης του Σχεδίου Ανάν.

Αυτά, γιατί έρχονται και εκλογές, και οι πολίτες καλό είναι να θυμούνται.

Νίκος Κουτσού

Αναπληρωτής Πρόεδρος – Ευρωπαϊκό Κόμμα

5 Μαΐου 2011

ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Αμέσως μετά την εκλογή του, ο Πρόεδρος Χριστόφιας διέπραττε τα πρώτα σοβαρά λάθη στο Κυπριακό, δρομολογώντας ουσιαστικά την ίδια διαδικασία που είχε λίγα χρόνια πριν οδηγήσει στο Σχέδιο Ανάν: Ποδηγέτηση από τα Ηνωμένα Έθνη, με το νέο Ειδικό Σύμβουλο του ΓΓ του ΟΗΕ κ. Ντάουνερ να αναλαμβάνει απλώς τη συνέχιση του έργου του προκατόχου του κ. Ντε Σότο. Με τους Άγγλους να κινούν και πάλι τα νήματα, αφού και η πρώτη επίσκεψη του Προέδρου στο εξωτερικό γίνεται – αρκούντως σημειολογικά – στο Λονδίνο. Καμιά προσπάθεια θεσμικής εμπλοκής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε καν των ισχυρών χωρών Γερμανίας και Γαλλίας. Απουσία με νόημα, ιδιαίτερα για την τελευταία που είναι και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας. Μαζί με τη Γαλλία μένουν επίσης στο περιθώριο των διεργασιών τα άλλα 2 μόνιμα μέλη που διάκεινται φιλικά προς την υπόθεσή μας, Ρωσία και Κίνα. Τους οποίους ο Πρόεδρος θυμήθηκε μόνον όταν έπρεπε να αποτραπεί τον Ιούνιο του 2008 η υιοθέτηση στο ψήφισμα 1818 του ΣΑ δυσμενών για την πλευρά μας θέσεων, αυτών δηλ. που ο ίδιος είχε συμφωνήσει με τον Ταλάτ στις 23 Μαΐου!

Αποδόμησε δηλ. όλα όσα είχε επιτύχει ο προκάτοχός του Τάσσος Παπαδόπουλος: Απεμπλοκή από το Σχέδιο Ανάν. Συμμετοχή στη διαδικασία και των 3 άλλων μονίμων μελών του ΣΑ, πέραν των Αγγλοαμερικανών. Προεργασία σε τεχνικές επιτροπές στις οποίες θα έπρεπε να καταδειχθεί σύγκλιση πριν να συνεχιστούν οι συνομιλίες. Συνομιλίες που δεν θα μας παγίδευαν στη δρομολόγηση διεθνούς διάσκεψης ή έμμεσης επιδιαιτησίας.

Όλα αυτά τα ακύρωσε χάριν της δημιουργίας μιας θετικής διεθνώς εικόνας του διαλλακτικού συνομιλητή, ο οποίος θα τα έβρισκε με τον ομοϊδεάτη του και σύντροφο Ταλάτ. Στα πλαίσια αυτά πρόσφερε και τα γνωστά δώρα της εκ περιτροπής προεδρίας, της σταθμισμένης ψήφου, της αναγνώρισης των εποίκων, του περιουσιακού. Ποιο ήταν το αντίκρισμα όλης αυτής της προσπάθειας; Δυστυχώς κανένα θετικό. Μόνο το αρνητικό ροκάνισμα του χρόνου και το επίσης αρνητικό τσιμέντωμα των δώρων, που ακόμη και τώρα ο Πρόεδρος αρνείται να αποσύρει.

Αυτό που αναδεικνύουν οι λανθασμένοι χειρισμοί στο Κυπριακό είναι η έλλειψη μιας εναλλακτικής, ολοκληρωμένης στρατηγικής που θα μας απεγκλωβίζει από τα γρανάζια της αποτυχίας των 37 χρόνων. Θα πρέπει να υπάρξει, πρώτιστα, καθορισμός του ορθού περιεχομένου της λύσης. Επιδίωξη δεν μπορεί παρά να είναι η ευρωπαϊκή λύση που, εξ’ ορισμού, συνεπάγεται και την οριστική απομάκρυνση από τα κύρια αρνητικά συστατικά της αποτυχημένης λύσης, δηλ. διζωνικότητα – δικοινοτικότητα – εθνοτικά βέτο – εκ περιτροπής προεδρία – τουρκικές εγγυήσεις.

Το περιεχόμενο αυτό θα πρέπει να γίνει γνωστό και κατανοητό στη διεθνή κοινότητα μέσα από μια διεθνή εκστρατεία η οποία θα είναι, ταυτόχρονα, και καταγγελτική της Τουρκίας. Η πρόσφατη επιστολή που απέστειλε ο Πρόεδρος Χριστόφιας στους 26 αρχηγούς των χωρών της ΕΕ είναι μια σωστή ενέργεια. Φοβάμαι, όμως, ότι ούτε αρκετή είναι, ούτε εντάσσεται στη λογική που ανέφερα . Θα πρέπει να καταδειχθεί το ανέφικτο μιας λύσης με αρνητικά στοιχεία όπως οι εγγυήσεις και ο ρατσιστικός διαχωρισμός.

Σε μια τέτοια προσπάθεια, μπορεί και πρέπει να συνεισφέρει η Ελλάδα, παρ’ όλα τα προβλήματα που περνά. Χρειάζεται, πρώτα, να πείσουμε την ελληνική κυβέρνηση ότι κακή λύση στο Κυπριακό θα έχει αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις και στην ίδια την ελλαδική επικράτεια. Το ελληνοαμερικανικό λόμπυ έχει πεδίο πρόσφορο να δράσει μετά τον αμφισβητούμενο από τους Αμερικανούς ρόλο που ο Νταβούτογλου θέλει να δώσει στη χώρα του αλλά και τις αλλαγές στις σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας. Στους κόλπους της ΕΕ, η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει πλεύση. Καλωσορίζουμε τη χθεσινή δήλωση Δρούτσα στο Φιλελεύθερο ότι «είμαστε έτοιμοι, εάν χρειαστεί, να αναπροσαρμόσουμε την πολιτική και στρατηγική μας». Αλλά εμείς λέμε ότι η αλλαγή αυτή είναι αδήριτη ανάγκη να γίνει τώρα, όχι αύριο. Γιατί η υπό δήθεν προϋποθέσεις στήριξη της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ από Ελλάδα και Κύπρο απέτυχε. Γιατί καταλήγει να προωθεί την άνευ όρων ένταξη της Τουρκίας, συμπλέοντας έτσι με τον «ατλαντικό» άξονα εντός της ΕΕ, που έχει ως κύριο εκφραστή την Αγγλία.

Θέμα βάσεων πρέπει να θέσουμε και σε οικονομικό (οφειλόμενα ποσά) και σε πολιτικό επίπεδο (απομάκρυνση): Για να τεθεί ταφόπλακα στην αγγλική προσπάθεια να περάσει η κυριαρχία μέσα από τη μελλοντική λύση, όπως είχαν επιδιώξει με το Σχέδιο Ανάν. Για να ασκήσουμε μοχλό πίεσης σε μια χώρα που συστηματικά απεργάζεται τη διάλυση μας και το διαχωρισμό.

Ο γαλλογερμανικός άξονας είναι ο μόνος που προσφέρει προοπτική για την αντιμετώπιση της Τουρκίας. Θα πρέπει να προωθήσουμε στρατιωτική συνεργασία με τις χώρες αυτές. Αλλά και σε γεωστρατηγικό επίπεδο, τα κοιτάσματα που διαθέτουμε μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν σε μια λογική αμοιβαία επωφελούς οικονομικής συνεργασίας που να έχει, όμως, σαφή προέκταση στο κυπριακό πρόβλημα.

Στα θεσμικά όργανα της ΕΕ οφείλουμε, τέλος, να θέσουμε επίσημα την πολιτική θέση για απόσυρση στρατευμάτων και εποίκων.

Μέρες επετείου του Όχι στο Σχέδιο Ανάν, αυτές είναι ορισμένες από τις πολιτικές που θα δημιουργήσουν την προοπτική μιας λύσης που θα εξασφαλίζει όσα εκείνο το Σχέδιο μας στερούσε.

Νίκος Κουτσού -

Αναπληρωτής Πρόεδρος – Ευρωπαϊκό Κόμμα

24 Απριλίου 2011

Συνέντευξη Αναπληρωτή Προέδρου Ευρωπαϊκού Κόμματος - Εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ, Κυριακή, 24 Οκτ. 2010

Συνέντευξη του Νίκου Κουτσού στην Κυριακάτικη «ΑΛΗΘΕΙΑ», 24 Οκτ. 2010 – Με την δημοσιογράφο Κατερίνα Ηλιάδη




- Το ΕΥΡΩΚΟ ξεκαθάρισε στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη ότι απορρίπτει την ΔΔΟμοσπονδία. Γιατί τότε στήριζε την πολιτική του Τάσσου Παπαδοπουλου, ο οποίος επαναλάμβανε συχνά πυκνά ότι προσπαθεί για την επίτευξη λύσης ΔΔΟ;

Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος ούτε ήταν αλάθητος, ούτε είμαστε απολογητές της πολιτικής του. Η ευρωπαϊκή λύση στο Ευρωπαϊκό Κόμμα καθιερώθηκε από πολύ πιο πριν και ως Νέοι Ορίζοντες. Δεν πρέπει και ούτε ζούμε εκτός πραγματικότητας. Η Κύπρος έχει το τελευταίο της χαρτί και πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το τι θέλει ο κόσμος και η πλειοψηφία και να σεβόμαστε την αρχή της Δημοκρατίας. Εμείς την σεβαστήκαμε. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει εξηγηθεί στον κόσμο η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία την οποία θέλουν να εφαρμόσουν στον τόπο μας. Όταν αυτό επιχειρήθηκε μέσω του σχεδίου Ανάν, το 76% του λαού το απέρριψε. Εμείς αγωνιζόμαστε για να αποδείξουμε ότι η διζωνική και η διχοτόμηση είναι ένα και το αυτό. Βέβαια, στην διχοτόμηση δεν οδηγεί μόνο η λύση της διζωνικής αλλά μπορεί να οδηγήσει και η μορφή οποιασδήποτε άλλης λύσης η οποία δεν θα εδράζεται στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και η οποία δεν θα σέβεται τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα. Για παράδειγμα στην Ευρώπη, που ενώ έχει τόσες ομοσπονδίες, πουθενά δεν έχει διζωνική. Εξαίρεση αποτελεί η σταδιακή εφαρμογή διζωνικής στο Βέλγιο με τα γνωστά κακά αποτελέσματα και στην Βοσνία – Ερζεγοβίνη όπου η παραμονή των στρατευμάτων των Ηνωμένων Εθνών δεν επιτρέπουν προς το παρόν την σύρραξη.

- Επίσης, αφού το ΕΥΡΩΚΟ απορρίπτει τη ΔΔΟ, γιατί έκανε σημαία του την συμφωνία της 8ης του Ιούλη που μιλά για ΔΔΟ με πολιτική ισότητα;

H 8η Ιουλίου δεν περιέχει μόνο την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Ο Μακάριος, για παράδειγμα συνομιλούσε τότε για ομοσπονδία και όχι για διζωνικότητα. Η έννοια της διζωνικής εμφανίζεται στο Κυπριακό από το ’81 και μετά. Από τότε, όλοι οι Πρόεδροι συζητούσαν πάνω στην βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Εκείνος που τοποθέτησε ξεκάθαρα το περιεχόμενο της διζωνικής ήταν ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος. Ας μην ξεχνάμε ότι η συμφωνία της 8ης Ιουλίου υπεγράφη στο τέλος της θητείας του Τάσσου Παπαδόπουλου και η ουσία της ήταν ότι η Τουρκία ανελάμβανε να δώσει προτάσεις για λύση του Κυπριακού, δέσμευση την οποία τελικά δεν υλοποίησε. Τουναντίον, επιδίωξε την έξωση του Παπαδόπουλου – δηλαδή να χάσει τις εκλογές – και σε αυτό συνέβαλαν με τον τρόπο τους και οι Άγγλοι.

- Δεν θα ήταν καταστροφικό, εν μέσω της εν εξελίξει διαδικασία των απευθείας συνομιλιών να αλλάξουμε στρατηγική στο Κυπριακό;

Μα η πρόταση για ευρωπαϊκή λύση δεν προτάθηκε προς το τέλος των συνομιλιών αλλά επιδιώχθηκε από εμάς πολύ πιο πριν.

- Δηλώνετε πίστη στην ευρωπαϊκή λύση του Κυπριακού; Δηλαδή; Πως εννοείτε την ευρωπαϊκή λύση;

Ευρωπαϊκή λύση όπως ακριβώς εφαρμόζεται στην υπόλοιπη επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξού άλλωστε και την ονομάζουμε ευρωπαϊκή, αφού δεν διχοτομεί τα ανθρώπινα και τα πολιτικά δικαιώματα και ούτε διχάζει ή διαιρεί το κράτος και ούτε εγκλωβίζει τους πολίτες του σε μια περιοχή με διαφορετική υπηκοότητα.



- Επιμένετε στην ευρωπαϊκή λύση του Κυπριακού, ωστόσο δεν φαίνεται να πείθετε πολλούς με τις απόψεις σας. Τα ποσοστά του κόμματος σας είναι πολύ χαμηλά. Γιατί, κατά τη γνώμη σας, ο κόσμος δεν δίνει την ψήφο του στο ΕΥΡΩΚΟ;

Το Ευρωπαϊκό Κόμμα άρχισε από μηδενική βάση και σήμερα έχει ένα ποσοστό της τάξεως του 6% το οποίο δεν είναι ευκαταφρόνητο. Αγωνιζόμαστε και θα γίνουμε πλειοψηφία όταν ο κόσμος αντιληφθεί τι σημαίνει διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών δεν ερμηνεύουν τι σημαίνει διζωνικότητα αλλά μόνο τον όρο της πολιτικής ισότητας αλλά και εκείνο με την αρνητική του έννοια. Τα Ηνωμένα Έθνη έδωσαν τον ορισμό του τι δεν είναι διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, απόδειξη η δυσκολία που αντιμετωπίζουν στο να καθορίσουν μέχρι σήμερα τι σημαίνει διζωνική. Καλούμε τους εκφραστές της διζωνικής να καθορίσουν με ακρίβεια τι σημαίνει για να γνωρίζουν οι πολίτες.


- Κάποιοι λένε ότι ο κ. Συλλούρης δεν σας θέλει μέσα στα πόδια του και ότι δεν ευνοεί επανεκλογή σας. Θα είστε υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου;

Το έχω πει και δημόσια και το επαναλαμβάνω: Εάν η υγεία μου παραμείνει στην σημερινή της κατάσταση, εάν μου το επιτρέψουν οι γιατροί και εάν η πλειοψηφία του Κόμματος με αποδέχεται τότε θα είμαι υποψήφιος και μάλιστα στην Αμμόχωστο, όπως συνέβη και στις προηγούμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις τόσο με τους Νέους Ορίζοντες όσο και με το Ευρωπαϊκό Κόμμα. Δεν νοιώθω ότι ο Συλλούρης κυνηγά την υποψηφιότητά μου. Όσοι θέλουν μπορούν να ρωτήσουν τον ίδιο.

- Ο πρόεδρος Χριστόφιας αναφέρεται συχνά στο δίλημμα, «λύση η διχοτόμηση». Ποια η δική σας άποψη; Εάν δεν λυθεί το Κυπριακό επί προεδρίας Χριστόφια, θα έρθει η διχοτόμηση; Θα πρέπει να ξεχάσουμε το Κυπριακό έτσι όπως το ξέρουμε σήμερα; Θα αλλάξουν τα πράγματα;

Έδωσα την απάντηση μου πιο πάνω. Δεν γνωρίζω ποια θα είναι τα συμφέροντα των μεγάλων ούτως ώστε να επιβάλουν την γραμμή λύσης που ευνοεί αυτά τα συμφέροντα. Γι’ αυτό η μεγάλη μας προσδοκία είναι η συμφωνία με την Ελλάδα στο τι θα κάνουμε σε περίπτωση που η Τουρκία ξεπεράσει τα όρια στο Κυπριακό. Δυστυχώς η θέση του Προέδρου Χριστόφια ότι και οι δύο εισέβαλαν στην Κύπρο, βοηθά στην ιστορική απενεχοποίηση της Τουρκίας και στην αυτοενεχοποίηση του κυπριακού λαού. Η χούντα παραβίασε τις συνθήκες εγγυήσεως, όχι μόνο με το πραξικόπημα, αλλά και σε άλλες ενέργειες που ήταν αντίθετες με το Σύνταγμα του 1960.

- Ποια η πρόβλεψη/εκτίμησή σας για το τέλος των συνομιλιών; (Πότε, πως, ποιος θα ευθύνεται κλπ)

Και οι δύο πλευρές αποφεύγουν να αναλάβουν την ευθύνη της διακοπής των συνομιλιών, πράγμα που ευνοεί την Τουρκία η οποία θα πρέπει να διαλέξει είτε την παράνομη κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους, είτε την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μπορεί να τα έχει και τα δύο. Δυστυχώς εμείς παρουσιαζόμαστε θύτες αντί θύματα.

- Πιστεύετε ότι μπορούμε να πετύχουμε μια καλύτερη λύση από το σχέδιο Ανάν ή καλύτερα να μείνουμε όπως είμαστε σήμερα, παρά μια λύση τύπου Ανάν;

Σίγουρα μπορούμε να πετύχουμε καλύτερη λύση από αυτή που προέβλεπε το σχέδιο Ανάν εάν αλλάξουμε την πολιτική και την στρατηγική μας. Εάν συνεχίσουμε την πολιτική μου εφαρμόζει ο Πρόεδρος Χριστόφιας τίποτε δεν μπορούμε καλύτερο να πετύχουμε. Ο Κυπριακός λαός πρέπει να καταλάβει ότι εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι για να αυξήσει τους φόρους, αλλά για να εφαρμοστούν οι ευρωπαϊκές αρχές και αξίες στο Κυπριακό.

- Είναι καλός πρόεδρος ο Δημήτρης Χριστόφιας; Πως κρίνετε τον τρόπο που κυβερνά μέχρι σήμερα;

Από τα πιο πάνω προκύπτει που είναι καλός ή κακός. Ας μην ξεχνάμε ότι παρουσιάστηκε ως Πρόεδρος της λύσης.

Ανακοίνωση Νίκου Κουτσού - Σήμερα, Τρίτη 19 Οκτ.

"Την περασμένη Κυριακή απορρίψαμε συλλογικά την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία τόσο ως έννοια όσο και ως ερμηνεία."

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010


Το Ευρωπαϊκό Κόμμα επιβεβαίωσε στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψή του την περασμένη Κυριακή τον σεβασμό του στην περιφρούρηση της ιδρυτικής διακήρυξης του Κόμματος η οποία προτείνει την ευρωπαϊκή λύση και όχι την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, η οποία αντιβαίνει τις ίδιες τις ευρωπαϊκές αξίες και αρχές. Την περασμένη Κυριακή απορρίψαμε συλλογικά την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία τόσο ως έννοια όσο και ως ερμηνεία. Αν το πολιτειακό σύστημα της Κύπρου θα βασισθεί σε Σύνταγμα που θα καταγράφει και θα ενσωματώνει τις εξωτερικές στρατηγικές και στρατιωτικές ισορροπίες στο εσωτερικό, τότε θα τις νομιμοποιήσει και θα τις μετατρέψει σε καθοριστικούς πυλώνες της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης της κοινωνίας.

Για την ενότητα, εάν πραγματικά τη θέλει ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν έχει παρά να ακολουθήσει αυτό που του υπέδειξε η πλειοψηφία του κυπριακού λαού και η ΕΕ. Να αποτελέσει δηλαδή στόχο μας η ευρωπαϊκή λύση. Όσον αφορά τις προχθεσινές δηλώσεις του Κυβερνητικού Εκπροσώπου περί «ψευδοπατριωτικών κορόνων», περί «πραξικοπήματος και ΕΟΚΑ Β», αυτές αποτελούν συνέχεια της αυτομαστίγωσης μας και των δηλώσεων του Προέδρου Χριστόφια στα Ηνωμένα Έθνη για την «εισβολή των μητέρων πατρίδων στην Κύπρο». Εάν έχουν τη βούληση μπορούν να συλλάβουν και να φέρουν ενώπιον της δικαιοσύνης τους πραξικοπηματίες και όχι να ανασκαλίζουν την ιστορία με ανακρίβειες.

Ως Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος καλώ τα μέλη και τους φίλους του Κόμματος να δώσουν βροντερό παρών στον επερχόμενο και καθοριστικό προεκλογικό αγώνα. Θα πρέπει να αντιληφθούμε πλέον ότι ένας σωστός πολίτης δεν μπορεί από τη μια να ψηφίζει σε ποσοστό 76% κατά του σχεδίου Ανάν και από την άλλη να ακολουθεί τον διπολισμό εκείνο που στήριξε αυτό το σχέδιο. Στόχος θα πρέπει να παραμείνει η αύξηση των ποσοστών του Ευρωπαϊκού Κόμματος διότι αύξηση ποσοστών σημαίνει αύξηση της επιρροής των ιδεών και των αρχών που πρεσβεύει το Κόμμα.

Συνέντευξη Νίκου Κουτσού - "Φιλελεύθερος", Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

1.Ζητήσατε να τεθεί τέρμα στην αναφορά σε διζωνική λύση. Αυτό σημαίνει ότι ζητάτε επανατοποθέτηση του στόχου για λύση;

Σαφώς. Όσοι επιμένουν στην λογική της ενοποιητικής διαδικασίας θεωρώντας ότι η χαλαρή διζωνικότητα ως αφετηρία της λύσης του Κυπριακού θα λειτουργήσει ενοποιητικά και ότι θα προσφέρει μελλοντικά μια άλλη μορφή στην κρατική δομή, θεωρώ ότι προσεγγιστικά είναι λανθασμένοι. Αμφιβάλλω εάν αυτό μπορεί να γίνει. Δεν υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα διαζυγίου που επανήλθαν και είχαν καλύτερο γάμο. Όταν υπάρξει η αποδόμηση ενός συστήματος είναι πάρα πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να επανέλθει σε αυτή την διαδικασία. Άρα επανατοποθέτηση του στόχου για λύση σημαίνει από την μια απομάκρυνση από τον στόχο της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και από την άλλη σημαίνει την καλλιέργεια πολιτικής κουλτούρας προς την ορθόδοξη ομοσπονδία η οποία θα στηρίζεται στις βασικές Αρχές και αξίες της Ενωμένης Ευρώπης. Δηλαδή σεβασμός στα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, στην αποστρατικοποίηση και σεβασμός της περιουσίας. Κανένας δεν μπορεί να στερηθεί της ιδιοκτησίας του. Κάθε πρόσωπο δικαιούται να είναι κύριος των νομίμως κτηθέντων αγαθών του, να τα χρησιμοποιεί, να τα διαθέτει και να τα κληροδοτεί.

2.Μια τέτοια διαφοροποίηση αντιλαμβάνεστε ότι δύσκολα θα μπορεί να γίνει κατανοητή στο εξωτερικό πόσο μάλλον να τύχει ανάλογης στήριξης. Οπότε μόνη η Λευκωσία πώς μπορεί να αναθεωρήσει μια συμφωνημένη βάση;

Θεωρώ τις λογικές αυτές ως λογικές αποπροσανατολισμού από την ορθή και δίκαιη λύση και ως δικαιολογίες για να καλύψουμε τους λάθους χειρισμούς που έγιναν μέχρι σήμερα στο Κυπριακό. Θα πρέπει να αντιληφθεί η Κύπρος και η Ελλάδα ότι μαζί μπορούμε να διαπραγματευτούμε μια ορθή και κοινή εξωτερική πολιτική. Βέβαια, όσο οι στόχοι της Τουρκίας παραμένουν και στόχοι του ψευδοκράτους τότε δυστυχώς τα πράγματα παραμένουν δύσκολα.

3.Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μέσω του πακέτου του, επιχειρεί να διασυνδέσει το θέμα της Αμμοχώστου με το ξεπάγωμα τουρκικών, ενταξιακών κεφαλαίων. Κρίνετε αυτή την προσέγγιση σωστή;

Οι Τούρκοι τι θέλουν; Θέλουν να ανοίξει η Αμμόχωστος χωρίς όμως να αλλάξει το καθεστώς, δηλαδή να ανοίξει υπό τουρκική διοίκηση και εποπτεία. Αυτή την προσέγγιση δεν την αποδεχόμαστε ως Ευρωπαϊκό Κόμμα. Θα πρέπει σαφώς να καταστήσουμε ξεκάθαρα προς την Τουρκία την υποχρέωσή της να σεβαστεί και να εφαρμόσει πλήρως τα ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας τηρώντας όμως όχι μόνο το πλαίσιο τους αλλά και το περιεχόμενό τους, δηλαδή την ουσία τους χωρίς οποιεσδήποτε άλλες παραχωρήσεις ή ανταλλαγές. Τα ψηφίσματα αυτά θεωρούν τις απόπειρες εποικισμού οποιουδήποτε τμήματος των Βαρωσίων από άτομα άλλα από τους κατοίκους του ως απαράδεκτες. Το έχω τονίσει αρκετές φορές: ότι θα πρέπει να προχωρήσουμε σε άμεση καταγγελία της Τουρκίας, εάν αρνηθεί να εφαρμόσει τα ψηφίσματα. Να υπενθυμίσω ακόμα και την συμφωνία Κυπριανού – Ντενκτάς και συγκεκριμένα στο σημείο που προέβλεπε «επιστροφή της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της, με την επανέναρξη των συνομιλιών». Αυτά υποτίθεται ότι είναι συμφωνηθέντα και η δική μας πλευρά θα πρέπει επιτέλους να τα διεκδικήσει.

4.Καταγράψατε την παρέμβασή σας στα εσωκομματικά με ζητούμενη την ενότητα. Να αντιληφθούμε ότι είναι πολύ σοβαρά τα προβλήματα για να απευθύνετε μηνύματα που αφορούν τη δική σας πολιτική παρουσία αλλά και την κομματική ενότητα;

Ναι, είναι σοβαρά τα ζητήματα και έχουν την σημασία τους και αν δεν επιλυθούν άμεσα μπορεί να οδηγήσουν σε άλλες ατραπούς και θα διαιωνίσουν κάποιες εκκρεμότητες. Μπορούμε να απαλλαγούμε από τα προβλήματα εάν ακολουθήσουμε όλοι την ιδρυτική διακήρυξη και την διακήρυξη Αρχών. Φυσικά δεν υπάρχει κόμμα που να μην έχει εσωτερικά ζητήματα. Πόσο μάλλον όταν αυτές οι διαφωνίες αφορούν Αρχές στην διαχείριση του Κυπριακού. Ευτυχώς η τάση και η θέληση είναι να συστρατευθούμε όλοι γύρω από την ιδρυτική διακήρυξη. Θέλω να απευθύνω έκκληση σε όλα τα στελέχη και μέλη του Κόμματος σε ενότητα και η μπαντιέρα τους να είναι η ιδρυτική διακήρυξη του Κόμματος και όχι πρόσωπα.

5.Το εσωτερικό μέτωπο παρουσιάζεται κατακερματισμένο σε μια φάση που απαιτεί ενότητα δυνάμεων και στόχων. Πώς μπορεί να υπάρξουν συγκλίσεις;

Ανέκαθεν απαιτείτο ενότητα δυνάμεων, πολιτικής και στόχων. Προσωπικά, εδώ και χρόνια προσπαθώ για την συνένωση του κεντρώου χώρου και προωθώ την ιδέα της συνένωσης ομοϊδεατών πολιτικών συνασπισμών. Θεωρούσα πάντοτε ότι υπάρχει συναντίληψη μεταξύ κάποιων κομμάτων ή κινημάτων όσο αφορά τις εξελίξεις στο Κυπριακό και αυτή η συναντίληψη - πέραν των όποιων μικρών διαφοροποιήσεων που θα μπορούσαν να ξεπεραστούν – θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή αναχαίτισης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Δυστυχώς, η ιδέα της ενίσχυσης του ευρύτερου χώρου δεν καρποφόρησε μέχρι σήμερα και μείναμε στάσιμοι στο επίπεδο ανταλλαγής απόψεων για την λειτουργικότητά του. Βέβαια πάντοτε υπάρχει αυτή η δυναμική και θα πρέπει να υλοποιηθεί σύντομα για το καλό του τόπου. Θεωρώ ότι είναι καιρός να αναδειχθούν νέες ηγεσίες και πολιτικές γραμμές.

6.Η οικονομική κρίση δείχνει ακόμη τα δόντια της στη χώρα μας. Ούτε και σε αυτό το κεφάλαιο έγινε κατορθωτό να προηγηθεί ένας διάλογος και να συμβάλουν όλοι στο βαθμό που μπορούν για την αντιμετώπιση του δεύτερου εθνικού προβλήματος. Ποιες οι απόψεις σας;

Όπως και στο θέμα του κυπριακού, έτσι και στην οικονομία η λάθος διαχείριση οδήγησε την κατάσταση σε εκτροχιασμό και σε μια σειρά από αλυσιδωτά κοινωνικά προβλήματα. Πριν ένα χρόνο περίπου προειδοποίησα ότι ο ρυθμός αύξησης της ανεργίας ανήλθε στο 12% και κατέθεσα τα σχετικά στοιχεία στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Οικονομικών. Είχα τονίσει θυμάμαι ότι η ανεργία, ως συνέπεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης θα πλήξει καίρια τον κοινωνικό ιστό της Κύπρου. Αντί δράσης, κρύψαμε το πρόβλημα ως σκόνη κάτω από το χαλί. Εισηγήθηκα μάλιστα την επέκταση του μέτρου της παροχής χαμηλότοκων και μακροπρόθεσμων δανείων για στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας, των υπηρεσιών υγείας και υπηρεσιών παιδείας. Δυστυχώς, η πραγματική διάσταση της οικονομίας αντικατοπτρίζεται πλέον πάνω στην ίδια την κοινωνία.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ - ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΣΕΠ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010


Λόγω των δημοσιευμάτων των τελευταίων ημερών περί διάστασης απόψεων στο Ευρωπαϊκό Κόμμα, νιώθω την ανάγκη να τοποθετηθώ και δημόσια για να ξεκαθαρίσω τα πράγματα.

Η πάγια ιδεολογική μου θέση ήταν και παραμένει η ίδια: Δεν αποδέχομαι την διζωνική ούτε ως έννοια, ούτε ως περιεχόμενο. Άλλωστε η διζωνική ως έννοια ερμηνεύει και το καθαυτό περιεχόμενο της το οποίο δεν εξασφαλίζει το μέγιστο αγαθό που είναι η ασφάλεια και η ενότητα μιας ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας. Η λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας αντιβαίνει στις ίδιες της ευρωπαϊκές αρχές. Η Κύπρος δεν προσφέρεται σε λογικές του τύπου «έδαφος αντί ειρήνη» ή «συνταγματικές παραχωρήσεις» έναντι «επιστροφής εδάφους». Άρα θα πρέπει να απομακρυνθούμε από τον στόχο της διζωνικής ως βάση επίλυσης του Κυπριακού και να τοποθετήσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θέλω να είμαι σαφής και ξεκάθαρος: Οι οποιεσδήποτε διαφωνίες υπάρχουν είναι διαφωνίες αρχών και όχι διαφωνίες προσώπων. Οι συναινετικές διεργασίες που ακολουθήσαμε συλλογικά στην εκλογή αξιωματούχων του Κόμματος δεν συνεπάγονται και εν λευκώ διαχείριση στην λήψη των αποφάσεων, είτε αυτές αφορούν στο Κυπριακό είτε στις εσωκομματικές διαδικασίες.

Σε ό,τι αφορά την δική μου συμμετοχή στην παραπέρα πορεία του Κόμματος, περιλαμβανομένης της υποψηφιότητάς μου στις προσεχής Βουλευτικές εκλογές, θέλω να τονίσω ότι: αυτή θα πραγματοποιηθεί υπό τον όρο της αποδοχής μου από τα στελέχη και μέλη του Ευρωπαϊκού Κόμματος και από κανέναν άλλο.

Τέλος, δεν θα επιτρέψω σε καμιά περίπτωση την θυματοποίηση στελεχών - είτε αυτά προέρχονται από τους Νέους Ορίζοντες είτε από οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Στόχος μου παραμένει η ενότητα του Κόμματος και η συλλογική αναχαίτιση των δυσκολιών που μας έρχονται.

Νίκος Κουτσού -
Αναπληρωτής Πρόεδρος.

Νίκος Κουτσού - Ενότητα στο Κόμμα

Ο Νίκος Κουτσού μέσω του ιστολογίου του κάνει έκκληση για ενότητα στο Κόμμα. Ο ίδιος παρακολουθεί όλες τις εξελίξεις - τόσο τις εσωκομματικές όσο και στο κυπριακό - και θα τοποθετηθεί δημόσια εντός των ημερών

Κοινοβουλευτικό Γραφείο.

Η Γεωπολιτική Σημασία και η Ασφάλεια της Κύπρου

(άρθρο του Νίκου Κουτσού από το προσωπικό του αρχείο, 2004)


Η γεωπολιτική διάσταση της Κύπρου και κατ’ επέκταση οι σχετικοί παράμετροι του Κυπριακού, έχουν πολύ λίγο μελετηθεί. Ίσως καθόλου δεν έχουν ενταχθεί στη στρατηγική διαχείρισης του Κυπριακού προβλήματος, ιδιαίτερα με την τουρκική εισβολή του 1974 και κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΔΟΜΗ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Η ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν απειλείται μόνο από εξωτερικές επεμβάσεις. Απειλείται και από εσωτερικές εξελίξεις, τις οποίες είναι δυνατό να εκμεταλλευτούν εξωτερικές δυνάμεις.

Η Συνταγματική και Πολιτειακή δομή του Κυπριακού Κράτους δεν περιορίζεται στο να προσδιορίσει την πολιτική και κοινωνικοοικονομική ανέλιξη της κυπριακής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος, αλλά μετατρέπεται και σε παράγοντα εξασφάλισης ή διακινδύνευσης της ασφάλειας του Κυπριακού Κράτους.

Η μορφή, επομένως, του πολιτειακού συστήματος ΩΣ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΑΓΑΘΟ, θα πρέπει να εξασφαλίζει τη δημοκρατική λειτουργία των κοινωνικών δυνάμεων βασισμένη στη δημοκρατική αρχή και την αρχή του δικαίου, καθώς και την εφαρμογή των αρχών της ελεύθερης αγοράς της οικονομίας.

Αν το πολιτειακό σύστημα της Κύπρου θα βασισθεί σε Σύνταγμα που θα καταγράφει και θα ενσωματώνει τις εξωτερικές στρατηγικές και στρατιωτικές ισορροπίες στο εσωτερικό, τότε θα τις νομιμοποιήσει και θα τις μετατρέψει σε καθοριστικούς πυλώνες της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης της κοινωνίας.

Οι εσωτερικές κοινωνικές δυνάμεις και εξελίξεις θα είναι υποχρεωμένες να λειτουργούν με όρους που ουσιαστικά θα καθορίζονται από εξωτερικές δυνάμεις, ανάλογα με τα δικά τους γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή.

Οι προτεινόμενες λύσεις είτε της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας που προτείνει η Ελλαδο-Κυπριακή ηγεσία, είτε της Συνομοσπονδίας δύο ανεξαρτήτων κρατών που προτείνει η Τουρκία, είτε η Συνομοσπονδία δύο οντοτήτων που προωθεί ο διεθνής παράγοντας, δεν εξασφαλίζουν το μέγιστο αγαθό που είναι η ΑΣΦΑΛΕΙΑ και η ΕΝΟΤΗΤΑ του κράτους.

Αλλά και οι άλλες πιθανές λύσεις που στη σκέψη ορισμένων παραγόντων υπάρχουν, έστω και αν δεν δημοσιοποιούνται όπως καθαρή διχοτόμηση, διπλή ένωση καταστρατηγούν τους στόχους της ασφάλειας και της ενότητας του Κυπριακού Κράτους.

Η Κύπρος δεν προσφέρεται σε λογικές του τύπου «έδαφος αντί ειρήνη» ή «συνταγματικές παραχωρήσεις» έναντι «επιστροφής εδάφους».

Δεν είναι στόχος της σύντομης ανάλυσης η αξιολόγηση των προτεινομένων λύσεων. Στόχος είναι να καταδειχθεί η συσχέτιση του πολιτειακού συστήματος με την ασφάλεια της Κύπρου. Επειδή είναι δυνατό η κριτική στις προτεινόμενες λύσεις να δημιουργήσει το εύλογο ερώτημα ως προς το ποιο είναι το καταλληλότερο πολιτειακό σύστημα για την Κύπρο, θα διατυπώσω επιγραμματικά τη θέση μου και του κόμματος των ΝΕΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ. Με τα δεδομένα της Κύπρου και στο συγκεκριμένο γεωπολιτικό χώρο, μόνο το πολιτειακό σύστημα του ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ είναι δυνατό να εξασφαλίσει στην Κύπρο τα δύο αγαθά: Ασφάλεια και ενότητα.
Οποιοδήποτε πολιτειακό σύστημα θα προνοεί την ύπαρξη δύο κρατών είτε κυριάρχων είτε όχι, θα ομηροποιήσει και θα προτεκτοροποιήσει την Κύπρο στην Τουρκία και θα οδηγήσει στον πλήρη στρατηγικό έλεγχό της από την Τουρκία, σε συσχετισμό πάντα με την παρουσία των δυτικών στο νησί.

Παράλληλα, δυνατό να δημιουργήσει προβλήματα στην οικονομική και κοινωνική ανέλιξη της κοινωνίας, με πιθανή αδυναμία παρακολούθησης των Ευρωπαϊκών εξελίξεων είτε εντός, ως μέλος είτε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΟΥΡΚΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟΣ

Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου αποτελεί αναντίλεκτα και διαχρονικά το κύριο χαρακτηριστικό της Γεωγραφικής της θέσης. Τόσο Γεωστρατηγικά όσο και Γεωοικονομικά, επηρεάζει και διαπλέκεται στα μεγάλα παιχνίδια της παγκόσμιας οικονομίας και του ανταγωνισμού των εκάστοτε ισχυρών της γης.

Η γεωγραφική θέση της Κύπρου επιτρέπει στη δύναμη που την ελέγχει να επηρεάζει τις δύο κρίσιμες διαδρομές διακίνησης του πετρελαίου από τον Αραβικό κόσμο ανατολικά και από την Κασπία βορείως.
Ο έλεγχος αυτής της γραμμής «γάμμα» που σχηματίζεται γύρω από την Κύπρο, είναι και το ζητούμενο στην αμείλικτη διαμάχη συμφερόντων. Αυτό το σημείο επιδιώκει να ελέγξει η Τουρκία με την παράνομη στρατιωτική παρουσία της στην Κύπρο. Μια παρουσία που επιδιώκει να την μετατρέψει σε μόνιμη και νόμιμη με την επιδιωκόμενη λύση. ΑΥΤΟΣ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.

Επιδιώκοντας αυτό το στόχο, η Τουρκία δηλώνει απερίφραστα ότι το «ψευδοκράτος» που ίδρυσε στην κατεχόμενη Κύπρο (το οποίο από το Ευρωδικαστήριο χαρακτηρίζεται ως «τοπική διοίκηση υποτελής στην Τουρκία») αποτελεί μέρος της γεωπολιτικής της άμυνας και ασφάλειας!!! Ταυτόχρονα, με μια συνολική στρατηγική επιδιώκει: Αφενός μεν την επιβολή ενός πολιτειακού συστήματος που να καταγράφει τις εξωτερικές στρατιωτικές ισορροπίες που δημιούργησε η εισβολή, αφετέρου τη συνέχιση του συστήματος εγγυήσεων του 1960 που τις ερμηνεύει ότι της παρέχουν ακόμα και το δικαίωμα μονομερούς επέμβασης.

Είναι βέβαια ολοφάνερο ότι οι Τουρκοκύπριοι σ’ αυτούς τους τουρκικούς σχεδιασμούς δεν διαδραματίζουν κανένα ρόλο παρά χρησιμοποιούνται ως στρατηγικό όργανο για την υλοποίηση των ευρύτερων σχεδιασμών του πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου της Άγκυρας. Αυτό τον ρόλο ευχαρίστως φαίνεται να υλοποιεί και ο εγκάθετος του κατοχικού καθεστώτος Ραούφ Ντενκτάς.

Κοιτάζοντας στο πρόσφατο παρελθόν, βλέπουμε την Τουρκία να μετατρέπεται από πρώην αποικιακή δύναμη της Κύπρου σε συνεγγυήτρια (με τις συμφωνίες του 1960)

- Να κατέχει το 37% του εδάφους με την τουρκική εισβολή το 1974
- Να επιδιώκει μέσα από «πολιτική» λύση τη συνέχιση της συνεγγύησης και τη συνεταιριστική διαχείριση του «νέου συνεταιρισμού», δηλαδή του κράτους μετά τη λύση, πράγμα που θα της επιτρέψει την προτεκτοροποίηση και τη γεωστρατηγική αξιοποίηση της Κύπρου, ενώ θα αφήσει ανοικτή την προοπτική της ολοκληρωτικής κατοχής.

ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ - Χωρίς συνολική στρατηγική για την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα θα δυσκολευθεί να υπερασπίσει την Κύπρο

Η Ελλάδα ιστορικά ανέπνεε με δύο γεωπολιτικούς πνεύμονες:

Ένα ανατολικά (Μικρά Ασία, Ανατολική Μεσόγειος) και ένα δυτικά (Βαλκάνια). Σήμερα είναι φανερή η εγκατάλειψη του Ανατολικού πνεύμονα και η συγκέντρωση μόνο στον Βαλκανικό χώρο. Η αποχώρηση της Ελλάδας δημιουργεί ένα στρατηγικό κενό. Όλοι ξέρουμε πως τα στρατηγικά κενά πάντα καλύπτονται. Έτσι και το κενό αυτό επιδιώκει να το καλύψει η Τουρκία τόσο με την ενσωμάτωση της κατεχόμενης Κύπρου στα δικά της σχέδια όσο και με στρατηγικής σημασίας κινήσεις (Οτσαλάν – Συρία) ή συμμαχίες (Ισραήλ).

Η Ελλάδα έχει ΕΝΝΟΜΑ συμφέροντα στην περιοχή και η υπεράσπισή τους συνδέεται και με τη δική της Εθνική Ασφάλεια και αμυντική ικανότητα. Στον βαθμό που δεν τα υπερασπίζεται, τόσο ενισχύεται η τουρκική θέση και τόσο εξασθενίζει και η δυνατότητα της Ελλάδας να υπερασπισθεί την εδαφική ακεραιότητα και ανεξαρτησία της Κύπρου. Θέλω να επισημάνω την τεράστια διαφορά, για να αποφευχθούν πιθανές σκόπιμες συγχύσεις, ότι η στρατηγική της Ελλάδας είναι και πρέπει να είναι η ενίσχυση της Κρατικής υπόστασης της Κύπρου, ενώ της Τουρκίας η κατάργηση του Κράτους και η ομηροποίηση της Κοινωνίας.

Χωρίς συνολική στρατηγική για την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα θα δυσκολευθεί να υπερασπίσει την Κύπρο και κατ’ επέκταση τα δικά της συμφέροντα ακόμα και στο Αιγαίο.

Το γεωπολιτικό παιχνίδι στην περιοχή ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ. Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΟΥΤΕ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΔΕΔΟΜΕΝΗ. Οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή είναι υπό διαμόρφωση και θα είναι για αρκετά ακόμα χρόνια. Είναι πολλοί οι παράγοντες που συμβάλλουν σ’ αυτή τη ρευστότητα. Ρωσία, Ιράν, οι πιθανές εξελίξεις σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Σ. Αραβία καθώς και το Παλαιστινιακό και η διαδικασία ειρήνευσης στην Μέση Ανατολή, προσδιορίζουν και επιμηκύνουν, την ρευστότητα. Μια ρευστότητα που επιτρέπει σε Ελλάδα και Κύπρο να σχεδιάσουν μια συνολική στρατηγική αντιμετώπισης των εξελίξεων. Μια στρατηγική που θα αποβλέπει όχι σε εξωπραγματικούς στόχους και περιπέτειες, αλλά στην υπεράσπιση των εννόμων συμφερόντων τους.

Βέβαια, υπάρχουν αρκετά δυτικά Κέντρα Έρευνας που παρουσιάζουν διαφορετικά τα πράγματα, ιδιαίτερα αναφορικά με τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας. Αυτές τις θέσεις τις αξιοποιεί κατά τον καλύτερο τρόπο η Τουρκία που έφθασε σε σημείο να πιστεύει ή να συμπεριφέρεται ως να είναι ήδη περιφερειακή δύναμη.

Καιρός να μελετήσουμε εμείς οι ίδιοι αντικειμενικά και με προσοχή τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή. Κύπρος και Κυπριακό επιβάλλουν μια νέα προσέγγιση στα γεωπολιτικά θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, που θα έχει ως στόχο την ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ και οπωσδήποτε ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ύπαρξης Κυπριακού Κράτους.
Παρά την ήττα του 1974 και την εξασφάλιση πλεονεκτημάτων από την Τουρκία, ο πόλεμος των συμφερόντων δεν τέλειωσε. Η μάχη της Κύπρου δεν είναι χαμένη, φτάνει Ελλάδα και Κύπρος να προσδιορίσουν με σαφήνεια τα συμφέροντά τους και με αυτοπεποίθηση, σχεδιασμό, και αγωνιστικότητα να τα διεκδικήσουν.

Ανακοίνωση Τύπου για την αποψινή αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Αμμοχώστου -

Να διεκδικήσουμε την Αμμόχωστο!


Η αποψινή αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Αμμοχώστου, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Κατεχόμενης πόλης μας στην Δερύνεια, επανασυνδέει τη μνήμη με την πραγματικότητα και τον πόθο της επιστροφής με την ανάγκη για αγώνα προς επιστροφή. Οι δύσκολες ώρες που περνά η πατρίδα μας όσο αφορά την επίλυση του κυπριακού προβλήματος και οι αδιέξοδες πολιτικές που ακολουθούνται καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για αγώνα. Επιπλέον οι νέες οικονομικές πραγματικότητες και αναδιαμορφώσεις έχουν ως σκοπό να πλήξουν ακόμα περισσότερο τον διακαή πόθο του πρόσφυγα για επιστροφή και απελευθέρωση.

Ελπίζω και πιστεύω πως όλοι οι Αμμοχωστιανοί θα λάβουν μέρος και θα στηρίξουν αυτή την προσπάθεια όπως και κάθε Ελληνοκύπριος πολίτης που πιστεύει στην ανάγκη και στο ιδανικό απελευθέρωσης της κατεχόμενης πατρίδας μας.

Η πάγια θέση μου είναι πως πρέπει να διεκδικήσουμε την Αμμόχωστο με βάση το 550 ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας, χωρίς όρους και χωρίς οποιεσδήποτε άλλες παραχωρήσεις ή ανταλλαγές. Θα πρέπει να στηρίξουμε το αίτημα μας αυτό και να καταστήσουμε σαφές προς την Τουρκία πως θα πρέπει να σεβαστεί και να εφαρμόσει άμεσα το ψήφισμα.


Νίκος Κουτσού,

Βουλευτής Αμμοχώστου –
Αναπληρωτής Πρόεδρος
Ευρωπαϊκού Κόμματος

Φυγοστρατία και κοινωνικές επιπτώσεις

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος και Βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού κατέθεσε την ακόλουθη γραπτή δήλωση στην Επιτροπή Άμυνας της βουλής για το θέμα της φυγοστρατίας:

«Το ζήτημα της φυγοστρατίας με ανησυχεί και με προβληματίζει όλο και εντονότερα αφού οι επιπτώσεις τόσο πάνω στη συνοχή και στην ετοιμότητα της Εθνικής Φρουράς όσο και γενικότερα πάνω στην κοινωνία είναι τεράστιες και επικίνδυνες. Σε συνέχεια των προφορικών μου τοποθετήσεων που έγιναν ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας αλλά και της γραπτής μου παρέμβασης στην Ολομέλεια της Βουλής, καταθέτω και δημόσια τις απόψεις μου αναφορικά με το ζήτημα τις φυγοστρατίας και των κοινωνικών επιπτώσεων του προβλήματος.

Πιστεύω ότι το πρόβλημα πηγάζει πρωτίστως μέσα από τον λαϊκισμό που επιχειρούν οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες ερίζουν για το εάν η διάρκεια της θητείας θα είναι δεκατέσσερις, δεκαεννιά ή εικοσιτέσσερις μήνες κ.ο.κ. Αυτές οι προσεγγίσεις στέλνουν λανθασμένα μηνύματα προς τους νέους οι οποίοι δεν βλέπουν και δεν αντιλαμβάνονται κάποιον σοβαρό λόγο να υπηρετήσουν στον στρατό. Δικαίως, αφού τα ίδια τα πολιτικά κόμματα δεν αντιλαμβάνονται την σοβαρότητα του ζητήματος.

Μία άλλη παράμετρος είναι ο τρόπος λειτουργίας, η στελέχωση και οι διαδικασίες αξιολόγησης των ιατρικών συμβουλίων. Σαφώς, θα πρέπει να επιλυθούν τα διαδικαστικά προβλήματα που δημιουργούνται μεταξύ ιδιωτών ιατρών και στρατιωτικού ιατροσυμβουλίου με την ύπαρξη λεπτομερών κριτηρίων αξιολόγησης. Πέραν τούτου θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το ζήτημα της κοινωνικής εργασίας.

Πιστεύω ότι θα ήταν ορθότερο, και με δεδομένο το γεγονός ότι μέχρι σήμερα απέτυχε το σύστημα της κοινωνικής εργασίας ως αντισταθμιστικό μέτρο απαλλαγής, προτείνω όπως συζητηθεί το θέμα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε διάφορους τομείς όπως είναι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, οι ξένες γλώσσες κτλ.

Το πρόβλημα της φυγοστρατίας δεν παρουσιάζεται μόνο στους νεοεισερχομένους και στους νεοκατατασσόμενους αλλά και στους εφέδρους, θα ήταν βοηθητικό για την Βουλή εάν το ΓΕΕΦ και το Υπουργείο Άμυνας μας έστελλε τα ακριβή ποσοστά των εφέδρων που προσέρχονται – συγκριτικά τα τελευταία χρόνια – και τους λόγους για τους οποίους δεν παρουσιάζονται όταν καλούνται. Διότι ο έφεδρος τι είναι; Είναι ο γονιός του στρατιώτη.



Εάν ο ίδιος δεν πηγαίνει να υπηρετήσει πώς θα πείσει το παιδί του για την χρησιμότητα της υπηρεσίας για την πατρίδα; Οτιδήποτε και να κάνουμε η ιστορία απέδειξε ότι αν δεν υπάρχει συγκεκριμένος στόχος και αν ο στόχος ο πολιτικός δεν υιοθετείται από την κοινωνία, τότε τίποτε δεν γίνεται.

Οι Γάλλοι είχαν την καλύτερη, στην ιστορία της πολεμικής πορείας των κρατών, «Γραμμή Μαζινό». Και κατέρρευσε γιατί; Γιατί όταν κλήθηκαν να την υπερασπιστούν οι Γάλλοι εξέφρασαν το περιβόητο pour quoi. Το περιβόητο γιατί. Λοιπόν η κοινωνία μας είναι σε αυτή τη φάση, Διερωτάται το Γιατί.

Άρα χρειαζόμαστε άμεσα μια συνολική αναθεώρηση της πολιτικής και κατά την άποψή μου το θέμα είναι καθαρά πολιτικό. Θα πρέπει να θέσουμε λοιπόν ξεκάθαρα τον στόχο και τους άξονες της υλοποίησής του.» καταλήγει στη δήλωση του ο κ. Κουτσού.

Τοποθέτηση στην Κοιν. Επιτροπή Παιδείας

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010


Τοποθέτηση στη Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας για το θέμα:

Ενημέρωση και συζήτηση σχετικά με τον κατάλογο διοριστέων και τα παράπονα τα οποία εκφράζονται από τους άνδρες οι οποίοι υπηρετούν διετή θητεία στα 18 και ακολούθως πάνε για σπουδές.


Σε συνέχεια παλαιότερής προφορικής μου τοποθέτησης που έγινε για το συγκεκριμένο θέμα κατά την χρονική περίοδο εγγραφής του θέματος στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας προς συζήτηση, καταθέτω σήμερα και γραπτώς τα βασικότερα σημεία της θέσης μου προς αξιοποίηση και πυλώνα συζήτησης.
Λαμβανομένου υπόψη την έκθεση της Αρχής Ισότητας, ημερομηνίας 30 Νοεμβρίου 2005, αναφορικά με καταγγελία για έμμεση διάκριση λόγω φύλου στο σύστημα διορισμού στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία, πρόβλημα το οποίο προκύπτει από την διετή υποχρεωτική στρατιωτική θητεία των αρρένων προτείνω όπως:
1. Όσοι γράφονται τώρα στους καταλόγους διοριστέων να τους δίνονται μονάδες που να ισοδυναμούν αναδρομικά δύο χρόνια μπροστά.
2. Στην περίπτωση αυτών που γράφτηκαν ήδη στους καταλόγους κατά τα προηγούμενα χρόνια και δεν διορίστηκαν ακόμα να ισχύει το ίδιο σκεπτικό όπως πιο πάνω, με την βασική διαφορά ότι θα πρέπει να αποφασιστεί η χρονολογία έναρξης ισχύος της ρύθμισης. Για παράδειγμα θα μπορούσε να ισχύσει από το 2005, χρονολογία κατά την οποία ετοιμάστηκε και η σχετική έκθεση από την Επίτροπο Διοικήσεως.
3. Στην περίπτωση αυτών που διορίστηκαν ήδη θα μπορούσε να εξευρεθεί μία μικτή φόρμουλα ωφελημάτων η οποία θα λειτουργούσε κατά περίπτωση, όπως για παράδειγμα δύο ετήσιες προσαυξήσεις στην μισθοδοτική κλίμακα, προτεραιότητα σε προαγωγές ή διευκολύνσεις σε μεταθέσεις.



Βέβαια τα πιο πάνω τα υποστηρίζω νοουμένου της διετής στρατιωτικής θητείας. Σε περιπτώσεις μειωμένης στρατιωτικής θητείας θα δίδονται και οι ανάλογες μονάδες στους καταλόγους.


Νίκος Κουτσού,




Αναπληρωτής Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Κόμματος,
Βουλευτής Αμμοχώστου.

ΔΙΠΟΛΙΣΜΟΣ - ΑΠΟΧΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Άρθρο από το αρχείο του Νίκου Κουτσού / Δημοσίευση: 15.3.2006


Είναι αποδεδειγμένο, ότι στις χώρες που έχει καθιερωθεί το δικομματικό σύστημα έχει δημιουργηθεί τέτοια πόλωση, που οδηγεί είτε σε αδιέξοδα είτε σε απομάκρυνση των πολιτών από την πολιτική και γενικά τη δημόσια ζωή, με επιπτώσεις γενικότερες. Το φαινόμενο αυτό δυστυχώς παρατηρείται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα στη Μ. Βρετανία, Γερμανία και Ελλάδα, με αποτέλεσμα να αυξάνει συνεχώς το ποσοστό αποχής στις εκλογές, τόσο στις εθνικές όσο και στις ευρωεκλογές. Στις ευρωεκλογές μάλιστα φτάνει σε ποσοστά ρεκόρ που πολλές φορές υπερβαίνει και το 50%.

Στην Κύπρο είχαμε ένα μεγάλο ποσοστό αποχής στις πρώτες εκλογές μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, που θεραπεύθηκε με τη νομοθετική ρύθμιση της υποχρεωτικότητας της ψήφου και τη θέσπιση επιπτώσεων για όσους, χωρίς σοβαρό λόγο, δεν ψήφιζαν. Οι φετινές εκλογές είναι οι πρώτες που θα γίνουν με την υποχρεωτικότητα της ψήφου, αλλά χωρίς επιπτώσεις. Μια δοκιμή είχαμε στις πρόσφατες ευρωεκλογές.

Απ' ότι μέχρι τώρα δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ένα μεγάλο ποσοστό που υπερβαίνει το 30% των εκλογέων δε φαίνεται διατεθειμένο, τουλάχιστον μέχρι τώρα, να προσέλθει στις κάλπες. Το αποτέλεσμα αν τελικά επιβεβαιωθεί ότι ένα τόσο μεγάλο ποσοστό θα απέχει από την εκλογική διαδικασία, θα είναι χτύπημα στη δημοκρατική αρχή και στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας με αυτονόητες επιπτώσεις στην ευρύτερη λειτουργία του συστήματος της συμμετοχικής Δημοκρατίας.

Οι κύριοι λόγοι που μέσα από τις δημοσκοπήσεις φαίνεται να οδηγούν σ' αυτή την
προοπτική είναι η απογοήτευση των πολιτών από τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά και η αδυναμία των υπόλοιπων κομμάτων να τους ενεργοποιήσουν και να τους πείσουν να ψηφίσουν ένα από αυτά. Ο τρίτος λόγος είναι το προεδρικό σύστημα που αναδεικνύει τον πρόεδρο ως αδιαμφισβήτητο ηγέτη του κράτους για 5 χρόνια χωρίς να υπόκειται στην έννοια του όρου της κοινοβουλευτικής εμπιστοσύνης, δηλαδή δεν εξαρτάται από το αν έχει ή όχι πλειοψηφία στη Βουλή. Αυτό μειώνει τη σημασία των Βουλευτικών εκλογών σε σχέση με τις προεδρικές, αν και οι εκλογές του Μαΐου όπως έχουν εξελιχτεί τα πράγματα θα είναι καθοριστικότατες τόσο για τις προεδρικές του 2008, όσο και για την πορεία που τελικά θα πάρει η προσπάθεια λύσης του Κυπριακού.

Πόλωση από ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ.

Φαίνεται ότι οι ηγεσίες ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ προσπαθώντας να πολεμήσουν τη διαφαινόμενη αποχή επέλεξαν την τακτική της πόλωσης, που κατά την άποψή μου όχι μόνο δε θα μειώσει την αποχή και την αναξιοπιστία των πολιτικών, αλλά θα την αυξήσει. Μια γεύση αυτής της πολωτικής τακτικής πήραμε από τα δύο τελευταία συνέδρια του ΑΚΕΛ και του ΔΗ.ΣΥ, από το τι ακολούθησε και συνεχίζει να παρουσιάζεται στο πολιτικό σκηνικό. Μια άλλη γεύση πήραμε όλοι από τις συζητήσεις των ηγετών των κομμάτων αυτών στην τηλεόραση, όσοι βέβαια άντεξαν για πολύ αυτό το μίζερο φαινόμενο της αντιπαράθεσης των επιθέσεων, των χαρακτηρισμών και της παρελθοντολογίας.

Αυτά τα δύο φαινόμενα προδιαγράφουν και το τι θα συμβεί όταν, ανεξάρτητα από το ποσοστό αποχής, τα δύο κόμματα ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ διατηρήσουν μεταξύ των έγκυρων ψήφων τα ποσοστά τα οποία κατέγραψαν στις εκλογές του 2001. Αν οι πολίτες που αποστρέφονται τα φαινόμενα της πόλωσης και της στείρας αντιπαράθεσης δε στηρίξουν δυνάμεις που θα ανατρέψουν αυτή την για δεκαετίες πορεία προς την πόλωση, τότε οι προοπτικές μας και για το Κυπριακό και για τα κοινωνικοοικονομικά μας θέματα είναι τραγικά φτωχές.

Ανάγκη δύναμης ανατροπής
Όπως έχουν διαμορφωθεί τα δεδομένα και οι συγκυρίες, ιδιαίτερα μετά το δημοψήφισμα, παρουσιάζεται μια ιστορική ευκαιρία οι πολίτες και γενικά η κοινωνία των πολιτών να ανατρέψει αυτή τη διαγραφόμενη πορεία. Όμως αυτή η ανατροπή δε μπορεί να γίνει ούτε με θεωρητικολογίες, ούτε με αυτόματο πιλότο. Χρειάζεται μια πολιτική δύναμη που να έχει τα περισσότερα εχέγγυα για να πρωτοπορήσει προς την κατεύθυνση της μεταρρύθμισης του κράτους και της κοινωνίας, που να ξαναφέρει την ελπίδα στους πολίτες, που να δώσει προοπτική στα οράματα και στις αγωνίες των νέων και να τους πείσει να έρθουν κοντά και να συμμετέχουν στην πολιτική και δημόσια ζωή.

Εξ ορισμού ΑΚΕΛ και ΔΗ.ΣΥ. όχι μόνο δεν επιδιώκουν την ανατροπή των υφιστάμενων κομματικών ισορροπιών, αλλά στοχεύουν στη σταθεροποίηση και επαύξησή τους. Εύκολα απαντά κανείς στο ερώτημα αν μπορεί ΔΗ.ΚΟ και ΕΔΕΚ να διαδραματίσουν αυτό τον ρόλο και ασφαλώς η απάντηση είναι αρνητική. Η για δεκαετίες παρουσία τους στην πολιτική ζωή και ο τρόπος της πολιτικής συμπεριφοράς και πρακτικής τους αποδεικνύουν ότι δε μπορούν να αποτελέσουν μία τέτοια δύναμη.

Χωρίς να υποστηρίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κόμμα είναι η τέλεια και ιδανική λύση, πιστεύω ότι έχει τα πιο πολλά εχέγγυα για να αποτελέσει τη δύναμη ανατροπής και τον κύριο μοχλό της δημιουργίας της νέας πλειοψηφίας, να διαγράψει την πορεία προς την ευρωπαϊκή λύση μακριά από το σχέδιο ΑΝΑΝ και να συμβάλει στη μεταρρύθμιση του κράτους και της κοινωνίας. Οι πολίτες θα πρέπει να αντιληφθούν ότι εάν βοηθήσουν στη διατήρηση του υφιστάμενου κομματικού συστήματος είτε με την αποχή τους, είτε με ψήφο σε άλλα κόμματα, αυτό που στην πράξη θα πετύχουν είναι αφ' ενός την ανακύκλωση του υφιστάμενου κομματικού κατεστημένου το οποίο καταγγέλλουν με τη στάση τους, και αφ' ετέρου την ακύρωση, για όσους βέβαια ψήφισαν ΟΧΙ, της ψήφου τους στο δημοψήφισμα. Στο πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Κόμματος που καταγράφονται 21 ενότητες για τον 21 ο αιώνα, θα βρουν τις απαντήσεις και τις λύσεις, αλλά και το συνολικό όραμα του Ευρωπαϊκό Κόμματος.

Ανακοίνωση Τύπου - Εκ μητρογονίας πρόσφυγες

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010
Ανακοίνωση Τύπου

Θέμα: Εκ μητρογονίας πρόσφυγες


Σε συνέχεια της προφορικής μου τοποθέτησης που έγινε ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009 αλλά και με την ευκαιρία της σημερινής συνεδρίας της Επιτροπής (21 Απριλίου 2010), καταθέτω και δημόσια τις απόψεις μου αναφορικά με τους εκ μητρογονίας πρόσφυγες, θέσεις τις οποίες κατέθεσα ήδη στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων:

1. Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι για τους εκ μητρογονίας πρόσφυγες: Έχω τόσο εκτός όσο και εντός Βουλής τοποθετηθεί σαφέστατα ότι υποστηρίζω να δοθεί το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε όλους τους πρόσφυγες, ανεξάρτητα αν είναι εκ μητρογονίας ή πατρογονίας. Θεωρούμε ως απαράδεκτο τον διαχωρισμό των προσφύγων σε εκ μητρογονίας και πατρογονίας. Ταυτόχρονα είναι αντισυνταγματικό και αντιδημοκρατικό. Αναφορικά με το θέμα της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος εισηγούμαι όπως όλοι οι εκ μητρογονίας με την ενηλικίωσή τους και την απόκτηση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι να δηλώνουν οι ίδιοι που επιθυμούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα και να επιλέγουν μεταξύ τόπου καταγωγής και τόπου διαμονής.
2. Ωφελήματα στους εκ μητρογονίας: Η παροχή οικονομικών ωφελημάτων πρέπει να είναι ίδια σε όλους με μόνα κριτήρια τα αντικειμενικά κριτήρια που προβλέπει κατά περίπτωση το εκάστοτε σχέδιο. Θα πρέπει να γίνει πρόνοια ώστε να αντιμετωπιστεί η αδικία που θα καταγραφεί για την περίοδο που αποκλείστηκαν οι εκ μητρογονίας από τα διάφορα προγράμματα μέχρι την ημερομηνία του νέου νόμου.
3. Υπολογισμός αριθμού προσφύγων: Ο καθιερωμένος τρόπος υπολογισμού των εκ πατρογονίας προσφύγων μπορεί να συνεχιστεί ως έχει και για τους εκ μητρογονίας να γίνεται δήλωση από την μητέρα η οποία να προσκομίζει την

προσφυγική της ταυτότητα. Είναι έντονη η άποψή μου ότι ενόσω διαρκεί η κατοχή, η ιδιότητα του πρόσφυγα δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί με δεδομένο ότι η συμμετοχή του σε οποιαδήποτε οικονομικά προγράμματα βασίζεται σε δίκαια κριτήρια.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ - ΣΗΜΕΡΑ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ακούγοντας και διαβάζοντας τις δηλώσεις και ανακοινώσεις των κομμάτων μετά την τελευταία συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, θέλω να τονίσω ότι, η εμμονή στην σωστή λύση του Κυπριακού έχει αυξηθεί και διογκωθεί.

Προσωπικά πιστεώ ότι, είναι αναγκαία η διαφωνία με τις συνεχείς υποχωρήσεις της πολιτικής του κ. Χριστόφια, η οποια είναι ολέθρια για τον Ελληνισμό της Κύπρου και με μαθηματική ακρίβεια, οδεύει στην εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Καλώ τους οπαδούς της σωστής λύσης, να παραμείνουν προσηλωμένοι στις αρχές και τα στοιχεία της λύσης που μαζί διακηρύξαμε και για την οποία αγωνιστήκαμε για να υλοποιηθεί.





Νίκος Κουτσού

Βουλευτής Αμμοχώστου
Αναπληρωτής Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Κόμματος


Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος και Βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού, σε ανακοίνωση του αναφέρει ότι παραμένοντας στο Κέντρο Αποκατάστασης, παρακολουθεί με αγωνία τις τελευταίες συναντήσεις και δηλώσεις για το Κυπριακό, τόσο από τον ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Γκι-μουν, όσο και από τους δικούς μας πολιτικούς ηγέτες.

''Θέλω να διαβεβαιώσω τους πολίτες ότι, παρακολουθώ με πολλή προσοχή και ηρεμία τα τεκταινόμενα και τις τελευταίες εξελίξεις, καταδικάζω όσα είναι αντίθετα με τις δικές μας απόψεις για απελευθέρωση του νησιού μας και παροτρύνω τον Κυπριακό Ελληνισμό να είναι και αυτός ήρεμος και ήσυχος γιατί 'έχουν γνώση οι φύλακες', σημειώνει ο Αναπληρωτής Πρόεδρος στην ανακοίνωση του.

''Σύντομα με την βοήθεια του Θεού, θα είμαι μαζί τους για να συνεχίσουμε τον αγώνα για την απελευθέρωση της Κύπρου μας'', καταλήγει.

One-Day Conference on Energy Cooperation Prospects for Cyprus and Russia

Το 1ο Διεθνές Συνέδριο του Κυπριακού Ιδρύματος Μελετών και Ερευνών (Κ.Ι.Μ.Ε.) που ίδρυσε ο Νίκος Κουτσού μαζί με το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο.

30 January 2010

10:00 – 14:00

Venue: Golden Bay Hotel, Larnaca

AIM

The aim of the conference is twofold:

· To highlight the importance of Cyprus and Russia cooperation in the field of energy

· To promote and to indentify possible cooperation areas in energy between Cyprus and Russia.

AUDIENCE

All energy related stakeholders, including end-users, regulators, manufacturers, investors, researchers, utilities, and students.

VENUE

Golden Bay Hotel, Larnaca, Cyprus

ORGANIZERS

Russia’s Institute for Strategic Studies

Cyprus Institute of Studies and Research

Cyprus European Party


Towards a Sustainable Energy Future

Blog συζήτηση: Ψευδοπανεπιστήμια στα Κατεχόμενα

Συζητήθηκε σήμερα στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων το θέμα της λειτουργίας ψευδοπανεπιστημίων στα Κατεχόμενα και οι προκύπτουσες επιπτώσεις στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Τι μέτρα πιστεύετε ότι θα πρέπει να λάβει η Κυπριακή Δημοκρατία με σκοπό να εμποδίσει την αναγνώριση των ψευδοπανεπιστημίων στην διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει μια τέτοια αναγνώριση πάνω στο πολιτικό μας ζήτημα;

«Η λογική έγινε τρέλα και ο συμβιβασμός πατριωτισμός», Νίκος Κουτσού (2006)

Διαβάστε μια παλαιότερη συνέντευξη του Νίκου Κουτσού που πήραμε από το αρχείο του. Πρόκειται για συνέντευξη στον Λάμπρο Καούλλα στις 20 Μαρτίου 2006.

Στις 11 Δεκεμβρίου 2002, όταν ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης αναχωρούσε για την Κοπεγχάγη, όπου θα δεσμευόταν τελικά για το Σχέδιο Ανάν, κάποιοι φώναζαν και διαμαρτύρονταν έντονα. Τον προειδοποιούσαν να μην πάει για να μην δεσμευτεί. Ο κ. Κληρίδης τότε είπε μεταξύ άλλων, «με τα σημερινά δεδομένα εάν ακούσω μερικούς τρελούς δε θα πρέπει να υπογράψω λύση». Σήμερα, η «Νοητική Αντίστασις – www.N-A.gr», πιστή στην ποιοτική διαδικτυακή της παρουσία, φιλοξενεί μια άκρως ενδιαφέρουσα και αποκλειστική συνέντευξη ενός εκ των «τρελών». Τον κ. Νίκο Κουτσού.

Όταν ο κ. Νίκος Κουτσού ίδρυσε το 1996 τους Νέους Ορίζοντες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις μειδίασαν. Τούς αποκάλεσαν τότε μια παρέα περιθωριοποιημένων «ακροδεξιών». Δέκα χρόνια μετά, όντας Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος και εις εκ των πρωτεργατών του ΟΧΙ, με συνεπείς, ξεκάθαρες, προοδευτικές και πατριωτικές θέσεις, ίσταται πλέον ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του κομματικού διπολισμού.

Λάμπρος Καούλλας: Εδώ και πολύ καιρό και με συνέπεια απορρίπτετε την ιδέα της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας ως βάση λύσης του Κυπριακού και μιλάτε για την λεγόμενη «Ευρωπαϊκή Λύση». Τι είδους λύση είναι αυτή για το Κυπριακό, τι υποχωρήσεις ή παραχωρήσεις θα πρέπει να κάνουμε στα πλαίσια μιας τέτοιας λύσης και πως διασφαλίζεται η δημοκρατικότητα (στις σχέσεις των δύο κοινοτήτων) και η λειτουργικότητα τους κράτους που θα προκύψει από αυτή;

Νίκος Κουτσού: Η Ευρωπαϊκή Λύση είναι βασισμένη στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Δηλαδή όπως λέμε ένα κράτος είναι «τριτοκοσμικό» λέμε και ότι ένα κράτος είναι ευρωπαϊκό. Τι διαχωρίζει ένα δημοκρατικό, ευρωπαϊκό κράτος από τα άλλα; Η βάση λειτουργίας του. Δηλαδή, στηρίζεται πρώτα και πάνω απ’ όλα στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, στην δημοκρατική αρχή, στην αρχή του κράτους δικαίου και στην αρχή διάκρισης των εξουσιών. Δεν θα βρεις, για παράδειγμα, ευρωπαϊκό κράτος το οποίο να προβλέπει ότι σε περίπτωση αδιεξόδων λειτουργίας του προσφεύγει σε δικαστές ξένους. Τις λύσεις θα τις δώσουν οι συντεταγμένες εξουσίες, είτε μέσα από Δημοψήφισμα, είτε μέσα από αποφάσεις της Βουλής είτε με οποιαδήποτε άλλη διαδικασία. Άρα όταν λέμε «ευρωπαϊκή λύση» εννοούμε την λύση η οποία θα στηρίζεται και θα υλοποιεί τις αρχές ίδρυσης των ευρωπαϊκών κρατών. Εδώ γίνεται μια προσπάθεια, κάποιοι, να συγχύσουν τα πράγματα. Πως; Θεωρώντας ότι η ομοσπονδία είναι εκτός ευρωπαϊκών αρχών. Δεν είναι καθόλου. Η ομοσπονδία η ορθόδοξη, η οποία και πάλι βασίζεται στις τέσσερις αρχές που σας είπα, ναι, υπάρχει και στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει όμως πουθενά «διζωνική ομοσπονδία». Διότι «διζωνικότητα» συνεπάγεται ορισμένες προϋποθέσεις και επιπτώσεις οι οποίες αντιστρατεύονται τις βασικές αρχές της λειτουργίας της Ευρώπης. Άρα δεν είναι τι παραχωρήσεις θα κάνουμε για να πετύχουμε την ευρωπαϊκή λύση. Είναι πως θα εξηγήσουμε σε όλο τον κόσμο, Τουρκοκύπριους και Ελληνοκύπριους, ότι αφού το μέλλον μας είναι η Ευρώπη, τότε πρέπει και το κράτος μας να είναι σύμφωνο με τις ευρωπαϊκές αρχές. Και εδώ υπάρχει μια μεγάλη αντίφαση. Δηλαδή από τη μια οι Ευρωπαίοι λένε στην Τουρκία ότι για να μπεις στην Ευρώπη πρέπει να εξευρωπαϊστείς – και δεν ακούω κανένα να λεει ότι είναι λαϊκισμός ο εξευρωπαϊσμός της Τουρκίας – και εμάς μας θέλουν, ενώ είμαστε στην Ευρώπη, να δεχτούμε λύσεις που δεν είναι ευρωπαϊκές!

ΛΚ: Πως μπορεί μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, να βρει το δίκαιό της σε ένα τεράστιο οργανισμό συμφερόντων όπως η Ε.Ε.;

ΝΚ: Με προγραμματισμό, με πειστικότητα, με ταύτιση συμφερόντων σε άλλες περιπτώσεις ή και αξιοποίηση κάποιων συγκυριών. Όπως για παράδειγμα η αντίδραση των ευρωπαϊκών λαών στην Τουρκία. Στα θέματα του βέτο, στα θέματα της έναρξης των διαπραγματεύσεων. Εάν εμείς ήμασταν προετοιμασμένοι κατάλληλα και μελετημένοι σωστά πιστεύω ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε. Και τώρα μπορούμε να κερδίσουμε.

ΛΚ: Είναι λανθασμένη, κατά τη άποψη σας, η μη χρησιμοποίηση του δικαιώματος του βέτο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

ΝΚ: Κατά την άποψη μου, ναι. Έπρεπε να είχε αξιοποιηθεί η δυνατότητα του βέτο η οποία θα ανάγκαζε την Τουρκία, αντί να παίζει με τα θέματα της αναγνώρισης, να τα παραχωρήσει. Αυτό θα ήταν το πρώτο. Το δεύτερο, θα έπρεπε να μπει καθαρά μέσα στο διαπραγματευτικό πλαίσιο και η διαδικασία αποχώρησης της Τουρκίας από την Κύπρο, απόσυρσης των εποίκων και των στρατευμάτων και αποδοχής των αποφάσεων των ευρωπαϊκών οργάνων. Αυτά πολύ κακώς δεν συμπεριλήφθησαν.

ΛΚ: Υπάρχει λόγος;

ΝΚ: Υπάρχει μια, κατά την άποψη μου, λανθασμένη αντίληψη που ξεκινά από την Αθήνα και την έχει προωθήσει η Ουάσινγκτον ότι Ελλάδα και Κύπρος έχουν να κερδίσουν από την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη. Βεβαίως έχουν να κερδίσουν νοουμένου ότι θα μπει μια ευρωπαϊκή Τουρκία και δεν θα μπει με τους όρους της Τουρκίας στην Ευρώπη. Άρα, η δοκιμασία αυτής της διαδικασίας και της προσαρμογής της Τουρκίας στα ευρωπαϊκά δεδομένα θα άρχιζε με το να αποδεχθεί ορισμένα πράγματα μεταξύ των οποίων και η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν είναι νοητό να δεχόμαστε εμείς ως κράτος να μην μας αναγνωρίζει η Τουρκία και ταυτόχρονα να συγκατανεύουμε στο να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις. Τι πιο απλό πράγμα.

Κ: Πηγαίνοντας τέσσερα χρόνια πίσω, και συγκεκριμένα στις 11 Δεκεμβρίου 2002, πριν ο Πρόεδρος Γλαύκος Κληρίδης αναχωρήσει για την Κοπεγχάγη, οπού τελικά δεσμεύτηκε για το Σχέδιο Ανάν μίλησε, μεταξύ άλλων, για κάποιους «τρελούς», που αν τους άκουγε δεν θα υπόγραφε. Ποιους εννοούσε;

ΝΚ: Ασφαλώς ήξερε ο Πρόεδρος Κληρίδης και από τις συζητήσεις στο Εθνικό Συμβούλιο ότι εμείς, ως Νέοι Ορίζοντες τότε, ήμασταν σταθερά αντίθετοι με την αποδοχή της συζήτησης του Σχεδίου Ανάν και την αποδοχή της συζήτησης του στην Κοπεγχάγη όταν το μόνο θέμα που έπρεπε να είχε συζητηθεί ήταν η ένταξη μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δυστυχώς η δεκαπενταετία Βασιλείου - Κληρίδη έφερε τα πάνω κάτω και άλλαξε και τις αρχές και τις έννοιες. Έτσι, η λογική έγινε τρέλα και ο συμβιβασμός έγινε πατριωτισμός. Ευτυχώς που η παρέμβαση των πολιτών στις 24 του Απρίλη αποκατέστησε την ισορροπία, έδωσε το σωστό περιεχόμενο στις έννοιες και δικαίωσε την σωστή πατριωτική στάση που οι Νέοι Ορίζοντές τότε, πρώτοι και μόνοι, είχαν διατυπώσει και είχαν στηρίξει.

ΛΚ: Γιατί η κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, η οποία σωστά προέτρεψε τον Λαό να απορρίψει το Σχέδιο Ανάν και με την οποία συμπαραταχθήκατε στην απόφασή της τούτη, επιμένει – έστω και αν έχει δηλώσει πολλές φορές ότι το Σχέδιο είναι νεκρό – να το επικαλείται ως βάση διαπραγμάτευσης και δεν επιμένει, καθαρά και ξάστερα, στην Ευρωπαϊκή Λύση;

ΝΚ: Νομίζω ότι υπάρχουν δύο λόγοι. Υπάρχει ο πρώτος, οι εσωτερικοί συσχετισμοί. Είναι δεδομένο ότι οι ηγεσίες του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ υποστηρίζουν λύση με βάση το Σχέδιο Ανάν, σε επίπεδο ηγεσιών. Σε επίπεδο πολιτών είναι γνωστό ότι απορρίπτεται και από τους οπαδούς και των δύο κομμάτων. Νομίζω αυτό μετρά στις εκτιμήσεις του Προέδρου και επιλέγει να τοποθετείται πολιτικά ότι θα πρέπει να υπάρξει αλλαγή του Σχεδίου για να υπάρξει λύση. Ταυτόχρονα όμως έχει υποβάλει μια σειρά από προτάσεις στα Ηνωμένα Έθνη που εκεί διαπιστώνουμε ότι καλώς υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Κύπρου. Και το δεύτερο πιστεύω, ίσως είναι εκτίμηση του Προέδρου ότι θα τραβούσε τα θέματα στα άκρα και θα συγκρουόταν με βασικούς παράγοντες της εξωτερικής πολιτικής της περιοχής όπως είναι οι Αγγλοαμερικάνοι αν θεωρούσε το Σχέδιο νεκρό. Αντίθετα, εγώ πιστεύω, θα ήταν πιο σωστός και πιο ωφέλιμος για την Κύπρο ο οριστικός ενταφιασμός του Σχεδίου έτσι ώστε να αναζητήσουμε ένα νέο σχέδιο πάνω σε μια νέα βάση. Άρα η δική μας η πλευρά μετά το Δημοψήφισμα έπρεπε να θέσει τις βάσεις λύσης και τις αρχές λύσης του Κυπριακού που για μας δεν είναι άλλες από τις ευρωπαϊκές όπως εξήγησα και προηγουμένως.

ΛΚ: Κύριε Κουτσού, λόγω της πολύχρονής εμπειρίας σας ως ιδρυτής και πρόεδρος του ΚΥ.ΚΕ.Μ (Κυπριακό Κέντρο Μελετών) και της συμμετοχής σας σε πολλά άλλα ερευνητικά ιδρύματα και συμβούλια όσο και της ανάμιξης σας στην πολιτική, γνωρίζετε από πρώτο χέρι τι σημαίνει διεθνείς σχέσεις και συμφέροντα. Με ποιο τρόπο θα βρει η Κύπρος το δίκαιο της σε αυτό το περιβάλλον και τι είναι αυτό που αποτρέπει τόσο την παρούσα όσο και τις προηγούμενες κυβερνήσεις στο να το πράξουν;

ΝΚ: Ασφαλώς για ένα μικρό κράτος είναι δύσκολη η διεθνής πραγματικότητα και χρειάζεται πάρα πολλή σοφία, πάρα πολύς προγραμματισμός, μελέτη, για να καθορίσει ποια είναι εκείνα τα συμφέροντά σου που μπορείς να προστατεύσεις και πως θα τα προστατεύσεις. Νομίζω ότι ο κυριότερος λόγος που δυσκολευόμαστε να βρούμε το δίκαιο μας, είναι η αδυναμία μας να σχεδιάσουμε και να στηρίξουμε και να διεκδικήσουμε το δίκαιο μας. Όπως λειτουργεί το πολιτικό σύστημα στην Κύπρο, χωρίς εξειδικευμένα κέντρα, χωρίς εξειδικευμένες πολιτικές, είναι πολύ δύσκολο στο διεθνή χώρο να είμαστε αυτό που λέμε «σύγχρονοι» και πειστικοί. Επικρατεί μια λογική διαχείρισης της εξωτερικής μας πολιτικής η οποία δεν έχει ξεφύγει και πολύ από την λογική που μας επιβάλλουν οι Αγγλοαμερικάνοι. Αυτό πιστεύω ότι είναι και η μεγαλύτερη αδυναμία της άρχουσας πολιτικής τάξης στην Κύπρο. Δεν έχει αποδεσμευτεί από επηρεασμούς ξένων καταστάσεων και να σκεφτεί από μόνη της και να βρει τον δρόμο από μόνη της.

ΛΚ: Πως αξιολογείτε την διαχείριση του ΟΧΙ του 76% του Λαού από την κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου;

ΝΚ: Υπήρξε μια σωστή πρώτη φάση διαχείρισης του αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος ούτως ώστε να απορροφηθούν οι αντιδράσεις από τον ξένο παράγοντα. Απ’ εκεί και πέρα, στη δεύτερη φάση, πιστεύω ότι έπρεπε να μπούμε πιο δυναμικά και πιο διεκδικητικά καθορίζοντας εμείς τα θέματα της ατζέντας. Δεν πρέπει να περιμένουμε, πρέπει εμείς να προτείνουμε.

ΛΚ: Πότε ξεκίνησε η δεύτερη φάση;

ΝΚ: Μετά από τον πρώτο χρόνο νομίζω ότι είχε μειωθεί η αντίδραση και μπορεί κανένας να το θεωρήσει ως σημείο εκκίνησης το σημείο εκείνο που και οι Αμερικάνοι και οι Εγγλέζοι παραδέχθηκαν δημόσια ότι έπρεπε να γίνουν αλλαγές στο Σχέδιο Ανάν. Εμείς έπρεπε να είμαστε πιο προχωρημένοι, έπρεπε να υλοποιήσουμε την πρόνοια του Σχεδίου ότι αν απορριφθεί παύει να υπάρχει και να καταθέσουμε αμέσως στις 25 του Απρίλη πρόταση για λύση. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε και τώρα. Να καθορίσουμε τις βασικές αρχές λύσης του Κυπριακού και πάνω σ’ αυτές θα δουλέψουμε. Διότι αν περιμένουμε να μας φέρουν κάποιοι σχέδιο ξέρουμε ότι το σχέδιο θα είναι παραλλαγή του Σχεδίου Ανάν και ξέρουμε ότι θα μας υποχρεώσουν να ξαναπούμε Όχι. Άρα αν θέλουμε λύση, αν θέλουμε να αναλάβουμε πρωτοβουλία πρέπει να προχωρήσουμε. Εξάλλου, μπορούν να συζητηθούν και θέματα που είναι εκτός του Σχεδίου, για παράδειγμα τα θέματα των Βάσεων που έγειραν οι Εγγλέζοι στο Σχέδιο Ανάν. Άρα συμφωνούμε με την πρώτη φάση της διαχείρισης του ΟΧΙ από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο, διαφωνούμε όμως με την δεύτερη η οποία και πάλι εμπεριέχει στοιχεία εσωτερικών ισορροπιών. Πρέπει να καταλάβουμε στην Κύπρο ότι από την στιγμή που οι δύο ηγεσίες, Συναγερμού και ΑΚΕΛ, έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό είναι πολύ δύσκολο να αλλάξουμε πολιτική. Για να αλλάξουμε πολιτική πρέπει να αλλάξουν και οι εσωτερικοί πολιτικοί συσχετισμοί.

ΛΚ: Για την Συνάντηση στο Παρίσι και τις πρόσφατες εξελίξεις ποια είναι η άποψη σας;

ΝΚ: Εμείς θεωρούμε θετική τη συνάντηση, με την έννοια ότι αποδέχθηκε ο Γενικός Γραμματέας να συζητηθούν και θέματα ουσίας και μόνο με αυτή την προϋπόθεση θα πρέπει να δεχτούμε να εμπλακούμε σε αυτές τις συνομιλίες. Είναι σημαντικότατο, να τονίσουμε, ότι μία από τις πτυχές ουσίας είναι και η Αμμόχωστος. Άρα αυτοί που κλαιν για την Αμμόχωστο πρέπει να στηρίξουν αυτή την διαδικασία για να συζητηθεί με την λογική ότι πρέπει να επιστραφεί στους νόμιμους κατοίκους της. Είναι σημαντικό σημείο διότι μέχρι τώρα δεν πετύχαμε τέτοια καθαρή θέση του Γενικού Γραμματέα ότι πρέπει να συζητηθεί το θέμα της Αμμοχώστου παρόλο που υπάρχει το ψήφισμα 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας.

ΛΚ: Οι Νέοι Ορίζοντες υπήρξαν εκ των συνιδρυτών της ομάδας του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο. Ποια η θέση του EDP στο Κυπριακό και μέχρι ποιο σημείο είναι έτοιμο να υπερασπιστεί τις θέσεις μας;

ΝΚ: Το Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα έχει κάμει και ειδική σύνοδο στην Κύπρο, στην Λάρνακα, όπου ήρθε όλη η ηγεσία και στο οποίο έχει εγκριθεί η πολιτική του EDP για το Κυπριακό και αποτελεί πλέον το πλαίσιο λειτουργίας μας. Είναι ένα πλαίσιο που στηρίζει την Ευρωπαϊκή Λύση, συμφωνεί μαζί μας και έχουμε κερδίσει αρκετή υποστήριξη από τα κόμματα και τις χώρες που συμμετέχουν στο EDP.

ΛΚ: Ο κ. Ρομάνο Πρόντι, ο επίτιμος πρόεδρος του EDP, του κόμματος του οποίου εσείς είστε Αντιπρόεδρος, πιθανόν να κερδίσει τις εκλογές στην Ιταλία. Ποια πιστεύετε ότι θα είναι η στάση του στο Κυπριακό και πως μπορεί η δική σας θέση ως συνιδρυτής, αντιπρόεδρος του EDP και φίλος του Ρομάνο Πρόντι να επηρεάσει την στάση του όσον αφορά το Κυπριακό.

ΝΚ: Εμείς εκφράζουμε την ελπίδα και την ευχή τελικά ο Ρομάνο Πρόντι να αναδειχθεί πρωθυπουργός στην Ιταλία και ελπίζουμε ακόμα ο Πρόεδρος του "La Margherita", ο Francesco Rutelli, να πάρει και το Υπουργείο Εξωτερικών ή ένα σημαντικό υπουργείο για να έχουμε ισχυρές προσβάσεις στην ιταλική κυβέρνηση. Ήδη με την συνεδρία που έγινε τον περασμένο Ιούλιο του 2005 του ανωτάτου συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος στην Λάρνακα έχουν καθοριστεί οι θέσεις του κόμματος για το Κυπριακό οι οποίες προβλέπουν την προώθηση Ευρωπαϊκής Λύσης. Αντιλαμβάνεστε ότι θα είναι μια πολύ μεγάλη υποστήριξη στην πρότασή μας για Ευρωπαϊκή Λύση αν τελικά εκλεγεί ο Ρομάνο Πρόντι ως πρωθυπουργός της Ιταλίας και ανεβούν οι δυνάμεις αυτές στην εξουσία με το δεδομένο ότι ο Μπερλουσκόνι υποστήριζε και υποστηρίζει τις τουρκικές θέσεις.

ΛΚ: Παρά το ότι έχουν ήδη περάσει 2 χρόνια από το Δημοψήφισμα της 24^ης Απριλίου 2004 βλέπουμε ότι οι υποστηρικτές του Σχεδίου, η γνωστή «Πλατφόρμα του ΝΑΙ» έχει επιδείξει μέχρι σήμερα συνοχή και υποστηρίζει σθεναρά – και αυτό προς τιμήν της – τις ιδέες και τις θέσεις της. Υπάρχει κάποια παρόμοια διακομματική «συμμαχία» από πλευράς των δυνάμεων και των προσωπικοτήτων που υποστήριξαν το ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν;

ΝΚ: Εδώ υπάρχει μια πάρα πολύ σημαντική αντίφαση. Από τη μια υποστηρίζουν ότι σέβονται την ετυμηγορία του λαού και από την άλλη επιμένουν στις θέσεις τους. Ε πως σέβονται την ετυμηγορία του λαού; Δεύτερον, απεδείχθη ότι όλη εκείνη η κινδυνολογία δεν ευσταθούσε, τουλάχιστον στα κύρια μέρη της. Τρίτο, δεν έχουν μέχρι τώρα πει πως είναι δυνατόν να εφαρμοστεί το Σχέδιο Ανάν. Ζητούν από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο να καταθέσει τις προτάσεις του και να ιεραρχήσει τις εισηγήσεις του αλλά οι ίδιοι δεν το κάνουν. Και όταν μάλιστα μας λένε ότι έχουν και κοινές επιτροπές που συσκέπτονται για το Κυπριακό με τον Ταλάτ, τόσο το ΑΚΕΛ όσο και ο Συναγερμός, δεν ήλθαν καμιά φορά να μας πουν τι είναι το αποτέλεσμα αυτών των επιτροπών και που έχουν καταλήξει. Άρα πιστεύω ότι συνεχίζουν μια πολιτική ενός ανταρτοπολέμου ή αν θέλετε «κρυφού πολέμου» υπέρ του Σχεδίου Ανάν που δεν τολμούν να την παρουσιάσουν στην πραγματικότητα.

ΛΚ: Γι’ αυτό και έχει αλλάξει η φρασεολογία;

ΝΚ: Βεβαίως, και ακούμε για παράδειγμα τον κ. Αναστασιάδη να μας λεει ότι αν επανέλθει το Σχέδιο ως έχει είναι αυτοκτονία, αλλά αυτό το Σχέδιο στο Δημοψήφισμα το θεωρούσε ως ιστορική ευκαιρία και καλούσε τους πολίτες να το ψηφίσουν. Πως, όπως είπε ο Πρόεδρος Κληρίδης, ότι θα προτιμούσε να αποδημήσει εις Κύριον παρά να δει να απορρίπτεται το Σχέδιο, τώρα μας λεν ότι αν επανέλθει θα είναι αυτοκτονία! Αυτές είναι τραγικές αντιφάσεις που αποδεικνύουν ότι βρίσκονται σε λάθος πλευρά.

ΛΚ: Υπάρχει κάποια παρόμοια διακομματική συμμαχία από πλευράς δυνάμεων και προσωπικοτήτων που υποστήριξαν το ΟΧΙ;

ΝΚ: Είναι γνωστό ότι υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις και αναλύσεις σε όλο το φάσμα του ΟΧΙ. Βασικές, διαφορετικές αντιλήψεις είναι στο κατά πόσον με την απόρριψη του το Σχέδιο πρέπει να εξαφανιστεί και να αντικατασταθεί με άλλο ή κατά πόσον υπάρχουν πιθανότητες και περιθώρια βελτίωσης. Εμείς από την εμπειρία και από την συμμετοχή μας στο Εθνικό Συμβούλιο και όλος αυτός ο χρόνος που πέρασε και οι συζητήσεις που έγιναν πιστεύουμε ότι οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να αλλάξει κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να γίνει αποδεχτό το Σχέδιο. Και νομίζω είναι εύκολα κατανοητό, διότι από την στιγμή που η τουρκική πλευρά επήρε αυτά που επήρε πως θα δεχτεί να αλλάξουν χωρίς να πάρει αντίστοιχα ωφελήματα; Άρα η εμμονή στην συζήτηση του Σχεδίου Ανάν οδηγεί μαθηματικά στην αδυναμία τροποποίησής του άρα και στην τελική αποδοχή του ως έχει.

ΛΚ: Υπάρχει συμφωνία στο τι πρέπει να προταθεί ως βάση λύσης του Κυπριακού, διότι από το ΟΧΙ του ΑΚΕΛ με απώτερο σκοπό το «τσιμέντωμα του ΝΑΙ» ως το ΟΧΙ του ΕΥΡΩ.ΚΟΜΜΑΤΟΣ με σκοπό την «ευρωπαϊκή λύση» υπάρχει πελώριο χάσμα.

ΝΚ: Ασφαλώς υπάρχει διότι εμείς δεν δεχόμαστε την ουσία και την φιλοσοφία του Σχεδίου Ανάν την οποία θεωρούμε ρατσιστική, αντιδημοκρατική και μη λειτουργική. Εξάλλου είναι γνωστό ότι και το ΑΚΕΛ διαφώνησε με την εκτίμηση του Προέδρου Παπαδόπουλου που έκανε στο διάγγελμα του ότι το Σχέδιο Ανάν βαθαίνει την διχοτόμηση. Εμείς συμφωνούμε με αυτή την εκτίμηση (του Προέδρου) γι’ αυτό και εισηγούμαστε να αλλάξουμε εντελώς πορεία και να προχωρήσουμε προς την ευρωπαϊκή λύση.

ΛΚ: Από πλευράς Ελληνοκυπρίων ποιους «συμμάχους» έχετε στο πολιτικό σύστημα;

ΝΚ: Εμείς απευθυνόμαστε στους πολίτες και τους ζητούμε ιδιαίτερα και ενόψει εκλογών να μας δώσουν στήριξη για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Υπάρχει ένα πρόβλημα σε επίπεδο ηγεσιών οι οποίες έχουν σχεδόν όλες δεσμευθεί στην επαναδιαπραγμάτευση του Σχεδίου Ανάν, με εξαίρεση την ηγεσία του Ευρωπαϊκού Κόμματος, που πιστεύουμε ότι δεν θα οδηγήσει πουθενά, αντίθετα θα μας παγιδεύσει. Γι’ αυτό απευθυνόμαστε στους πολίτες, αποβλέπουμε και εργαζόμαστε ούτως ώστε οι εκλογές του Μαΐου 2006 να αλλάξουν τις εσωτερικές ισορροπίες, να δώσουν ώθηση στις ιδέες του Ευρωπαϊκού Κόμματος και την δυνατότητα να τις προωθήσουμε περαιτέρω.

Κ: Πως κρίνετε τις επαφές κομμάτων και οργανώσεων με Τουρκοκυπριακά κόμματα; Εσείς ως ΕΥΡΩ.ΚΟΜΜΑ διατηρείτε επαφές με Τουρκοκυπριακά κόμματα και σε ποιο επίπεδο;

ΝΚ: Εμείς από την αρχή δηλώναμε και δηλώνουμε ότι οι σχέσεις πρέπει να είναι πολιτικές και όχι απλώς να συναντιόμαστε για να συναντιόμαστε. Γι’ αυτό και ως Νέοι Ορίζοντες και ως Ευρωπαϊκό Κόμμα κάνουμε ουσιαστικές επαφές, τελευταία είχαμε συνάντηση με τον κ. Ακκιντζί που συζητήσαμε την πρότασή του για επανένταξη των Τουρκοκυπρίων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Δηλαδή πράγματα τα οποία απέρριπταν κάποιοι Ελληνοκύπριοι ηγέτες σήμερα τα δέχεται και τα προτείνει η ηγεσία ή ένα μέρος της ηγεσίας των Τουρκοκυπρίων. Πιστεύω ότι είναι μια πάρα πολύ σοβαρή εξέλιξη, πρέπει να την λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη για να μπορέσουμε να κτίσουμε πάνω στην προοπτική της ευρωπαϊκής λύσης.

ΛΚ: Πως αντιμετωπίζουν οι Τουρκοκύπριοι την προοπτική της Ευρωπαϊκής Λύσης όπως την προτείνει το ΕΥΡΩ.ΚΟΜΜΑ νοουμένου ότι έχουν κερδίσει πολλά από τότε που έχουν διανοιχτεί τα οδοφράγματα αλλά και το ότι θα είχαν τόσα οφέλη από το Σχέδιο Ανάν;

ΝΚ: Έχουν κερδίσει αρκετά πράγματα αλλά από την άλλη καταλαβαίνουν ότι αυτά δεν είναι εκείνα τα οποία θα τους επιτρέψουν να ζήσουν ως ισότιμοι πολίτες. Πιστεύω ότι σήμερα στους Τουρκοκύπριους υπάρχει μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα για την Τουρκία και την πολιτική της απέναντί τους και υπάρχει και μια συνεχώς αυξανόμενη τάση να επανενταχθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία για να αξιοποιήσουν πλήρως τα οφέλη ως Κύπριοι πολίτες. Είναι βασικά ένα θέμα το οποίο εμείς μπορούμε να το χειριστούμε σωστά και να αλλάξουμε τα δεδομένα. Πιστεύω πως το κλειδί σε αυτή την φάση του Κυπριακού είναι ποιος θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των Τουρκοκυπρίων.

ΛΚ: Ένα κύριο επιχείρημα των υποστηρικτών του Σχεδίου Ανάν είναι ότι με την απόρριψή του παγιοποιήθηκε η διχοτόμηση ποικιλοτρόπως: με την καλπάζουσα ανάπτυξη των κατεχομένων, τον οικοδομικό οργασμό, την ανύψωση του βιοτικού επιπέδου των Τουρκοκυπρίων, την έμμεση αναβάθμιση του ψευδοκράτους από τους ξένους. Πως αντικρούετε αυτό το επιχείρημα;

ΝΚ: Κοιτάξτε, είναι ένα παραμύθι το οποίο όλοι γνωρίζουμε, όχι τώρα, αλλά από την στιγμή που έγινε η εισβολή του 1974 ο κίνδυνος της διχοτόμησης είναι εκεί. Εάν δεν γίνεται, δεν γίνεται διότι βασικά δεν συμφέρει στην Τουρκία. Και αν το αναλύσει κανένας σωστά θα αντιληφθεί ότι η πολιτική της Τουρκίας δεν ευνοεί την διχοτόμηση, μπορεί σε κάποια φάση να την ευνόησε, αλλά μετά την εισβολή δεν την ευνοεί. Αντίθετα την χρησιμοποιεί ως απειλή για τον λόγο ότι τα δύο κράτη δεν είναι σίγουρο ότι συμφέρουν στην Τουρκία. Τα δύο κράτη σημαίνει ότι μένουμε εμείς ως μέλη της Ε.Ε. και κρέμεται στο κενό η ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων ως κράτος. Αυτό δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι πρέπει εμείς να επιδιώξουμε τέτοια λύση, είναι καταστροφική, απλώς λεω γιατί κατά την άποψη μου δεν συμφέρει ούτε και στην Τουρκία και ούτε την προωθεί. Αυτό που προωθεί η Τουρκία είναι μια λύση η οποία να είναι ουσιαστικά μια συνομοσπονδία δύο κρατών και να έχουν από πάνω ένα κάλυμμα, μια κρατική υπόσταση και μέσα από αυτή την μορφή να προωθούντα οι θέσεις τους.

ΛΚ: Είμαστε ειλικρινείς όμως όταν βλέπουμε τα τετελεσμένα της κατοχής και της απόρριψης του Σχεδίου που είναι πέρα για πέρα υπαρκτά και μπροστά στα μάτια μας ή εθελοτυφλούμε;

ΝΚ: Εάν με βάση το Σχέδιο Ανάν θα τελείωναν τα τετελεσμένα της κατοχής θα μπορούσε κανένας να το σκεφτεί. Αλλά το Σχέδιο Ανάν δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να νομιμοποιήσει τα δεδομένα της εισβολής, να τα μετατρέψει σε παράγοντα πολιτικής και δημοκρατικής λειτουργίας και σε συστατικό πλέον στοιχείο της ζωής μας στην Κύπρο. Άρα δεν είχαμε την ευκαιρία να απαλλαγούμε και την πετάξαμε, είχαμε την ευκαιρία να νομιμοποιήσουμε όλα αυτά και δεν το αποδεχτήκαμε. Επομένως πρέπει να συνεχίσουμε, πρέπει να συνεχίζουμε με αυτή την πολιτική και να διεκδικήσουμε εκείνα τα οποία δικαιούμαστε. Πολλοί λεν «μα αυτά τα πράγματα είναι θεωρίες». Δεν είναι θεωρίες. Κανένας δεν περίμενε ότι θα κατέρρεε το κομμουνιστικό καθεστώς. Και κατέρρευσε. Επομένως να έχουμε υπομονή, να έχουμε πίστη, να έχουμε προγραμματισμό και κάποτε θα υλοποιήσουμε αυτά τα οποία θέλουμε.

ΛΚ: Από το 2003 που ο Ραούφ Ντενκτάς επέτρεψε να ανοίξουν μερικώς τα οδοφράγματα βλέπουμε το βιοτικό επίπεδο των Τουρκοκυπρίων αν ανεβαίνει δραματικά, το ψευδοκράτος να ισχυροποιείται οικονομικά και πολιτικά και τον πολιτικό προϊστάμενο του Αττίλα, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ να εμφανίζεται θρασύτατος και με θέσεις τις ίδιες και απαράλλακτες από αυτές του προκατόχου του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα πρόσφατα όπου υπήρξε πρόβλημα στην ηλεκτροδότηση των κατεχομένων, μόλις εμείς σπεύσαμε να τους βοηθήσουμε αυτοί φωταγώγησαν, με το δικό μας ηλεκτρικό ρεύμα, την τουρκική σημαία στον Πενταδάκτυλο!

ΝΚ: Σίγουρα τα δεδομένα που δημιουργήθηκαν και οι πιέσεις που ασκήθηκαν στα κατεχόμενα από τους Τουρκοκυπρίους οδήγησαν την Άγκυρα στο να αποφασίσει να ανοίξει τα οδοφράγματα. Ασφαλώς το άνοιγμα των οδοφραγμάτων έχει τα πλεονεκτήματα για την Τουρκία και για τους Τουρκοκυπρίους τα οποία είναι γνωστά, κυρίως οικονομικά, αλλά έχει και τα πολιτικά μειονεκτήματα. Διότι το βασικό επιχείρημα του Ντενκτάς ότι εάν αφήσουμε τις δύο κοινότητες να ξαναβρεθούν μαζί σε μια εβδομάδα θα σφαγούν, απορρίφθηκε από την ίδια την ζωή και από τα ίδια τα πράγματα. Έτσι δεν υπάρχει κάτι το οποίο σήμερα μπορεί να επικαλεστεί ο Ντενκτάς ή η Άγκυρα γιατί πρέπει να συνεχιστεί η διαίρεση και απομόνωση των Τουρκοκυπρίων. Άρα σε πολιτικό επίπεδο πιστεύω ότι και μεσοπρόθεσμα θα χάσει το βασικό επιχείρημα η Τουρκία. Εξάλλου και το γεγονός ότι πολλές χιλιάδες Τουρκοκυπρίων έχουν πλέον ταυτότητα, έχουν παρουσία στις ελεύθερες περιοχές είναι κάτι που επιβεβαιώνει ότι δεν μπορούν να σταθούν από μόνοι τους και θα πρέπει να είναι ενσωματωμένοι στην κυπριακή κυβέρνηση.

ΛΚ: Με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων έχουν μάλιστα ξεκινήσει και καθόλα επικίνδυνες τάσεις στην ελληνοκυπριακή κοινωνία, όπως η περαιτέρω ενδυνάμωση του παράνομου εμπορίου ναρκωτικών και όπλων, οι συχνότατες επισκέψεις στα καζίνο των κατεχομένων, οι αγορές από τα κατεχόμενα. Ποια η άποψη σας για τις συνέπειες αυτές που επέφερε η διάνοιξη των οδοφραγμάτων, και πως μπορεί η πλευρά μας να εκμεταλλευθεί την κατάσταση για να αποκομίσει σοβαρά και άμεσα πολιτικά οφέλη και να μην φαίνεται ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι κερδισμένοι και στον Βορρά και στον Νότο;

ΝΚ: Η λύση θα είναι η πλήρης πολιτική ενσωμάτωση ούτως ώστε να αναλάβουν και τις ευθύνες τους μαζί με την απόλαυση των δικαιωμάτων. Αυτή η νοθευμένη κατάσταση τους βοηθά να κερδίζουν αλλά να μην υλοποιούν τις υποχρεώσεις τους. Πιστεύω ότι πρέπει να τους δώσουμε και πλήρη δικαίωμα ψήφου και πλήρη δικαίωμα συμμετοχής στην κυβέρνηση με παράλληλη ανάληψη των ευθυνών που συνεπάγεται αυτή η ιδιότητα. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να τους δίδουμε για παράδειγμα δωρεάν υγεία χωρίς να εφαρμόζουμε τα κριτήρια. Δεν μπορούμε να τους δίνουμε το δικαίωμα της ελεύθερης και πλήρους διακίνησης σε όλη την Κύπρο χωρίς άδειες κυκλοφορίας, χωρίς το ένα, χωρίς το άλλο.

ΛΚ: Γιατί δεν γίνεται αυτό;

ΝΚ: Νομίζω και πάλι είναι θέμα εσωτερικής λανθασμένης εκτίμησης από κάποιες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες εκτιμούν ότι με αυτό τον τρόπο δημιουργείται καλύτερο κλίμα. Πιστεύω ότι χειροτερεύει το κλίμα και χειροτερεύει στη σχέση μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων γιατί οι Ελληνοκύπριοι νιώθουν ότι είναι αδικημένοι και ότι ζουν οι Τουρκοκύπριοι σε βάρος τους.

ΛΚ: Για να μιλήσουμε πιο «διαχρονικά». Το Κυπριακό είναι ένα πρόβλημα που για χρόνια παραμένει άλυτο. Ποια είναι τα συμφέροντα που «παίζονται» όσον αφορά την λύση του Κυπριακού και γιατί είμαστε συνεχώς οι αδικημένοι; Μπορούμε να μιλάμε για μια συνωμοσία σε βάρος των Ελληνοκυπρίων;

ΝΚ: Δεν είμαι υπέρ της συνωμοτικής ερμηνείας της Ιστορίας. Πρέπει να κάνουμε μια σε βάθος διάγνωση και να καταλάβουμε και τα λάθη μας και να καταλάβουμε και ποιοι είναι οι παράγοντες που καθορίζουν το Κυπριακό. Το Κυπριακό δυστυχώς είναι ένα πιόνι στη διεθνή σκακιέρα της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή. Η χώρα που θέλει να ελέγξει την περιοχή πρέπει να ελέγχει την Κύπρο, τουλάχιστον μέχρι τώρα διότι οι τεχνολογίες αλλάζουν. Άρα ο λόγος που δεν λύεται το Κυπριακό, ο λόγος που παρουσιάζονται όλα αυτά τα πράγματα είναι αυτή η διάσταση του Κυπριακού διότι επηρεάζει τις ισορροπίες δυνάμεων στην περιοχή. Και βλέπουμε και το ενδιαφέρον της Αμερικής, το ενδιαφέρον της Αγγλίας και της Ρωσίας για την Κύπρο. Αυτό είναι η δύναμή μας και η αδυναμία μας. Δηλαδή πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να το ελέγξουμε για να μπορέσουμε να επηρεάσουμε τις πολιτικές των δυνατών και κυρίως των Αγγλοαμερικανών στην περιοχή μας.

ΛΚ: Για παράδειγμα τους Άγγλους, με ποια πολιτική θα μπορούσαμε να τους επηρεάσουμε;

ΝΚ: Εγώ πιστεύω ότι θα πρέπει επιτέλους να μπει το θέμα των Βάσεων καθαρά και ανοικτά, ότι ως ευρωπαϊκή χώρα δεν χρειαζόμαστε εγγυήτριες δυνάμεις, δεν χρειαζόμαστε να δίδουμε βάσεις με το καθεστώς που τις έχουν οι Άγγλοι. Αν κρίνουμε ότι μπορούμε να ενοικιάσουμε ένα χώρο ως βάση, εντάξει, αλλά αυτό είναι άλλο. Αλλά όχι με την έννοια που έχουν τις Βάσεις οι Άγγλοι.

ΛΚ: Εμμένοντας στο θέμα των Άγγλων, να σας κάνω μια ακόμη ερώτηση: Όσες φορές πήγαμε με τα «νερά» των Άγγλων, στο τέλος ωφεληθήκαμε;

ΝΚ: Δεν νομίζω. Όπως αντιλαμβάνεται τα συμφέροντα της η Βρετανία ευρίσκονται σε αντίθεση με τα δικά μας. Οι Βρετανοί θεωρούν ότι μια Κύπρος με την Τουρκία να παίζει ένα ρόλο την βοηθά στα δικά της σχέδια ενώ εμείς πιστεύουμε ότι η παρουσία της Τουρκίας είναι εντελώς βλαπτική όχι μόνο για τους Ελληνοκύπριους αλλά και για τους Τουρκοκύπριους. Γι’ αυτό θα πρέπει να δούμε πως χειριζόμαστε τα θέματα των εγγυήσεων και τα θέματα των Βάσεων.

ΛΚ: Λόγω των διεκδικητικών σας θέσεων στο Κυπριακό θεωρείστε, μαζί με άλλες προσωπικότητες, εκ των κύριων εκφραστών του Ελληνοκυπριακού πατριωτισμού. Στις μέρες μας η έννοια έχει ενοχοποιηθεί και έχει σχεδόν ταυτιστεί με τον σωβινισμό, τόσο από την Δεξιά όσο και από την Αριστερά, στο όνομα της επαναπροσέγγισης (τοπικά) αλλά και της παγκοσμιοποίησης (διεθνώς). Τι ρόλο καλείται να διαδραματίσει ο πατριωτισμός σε εθνικό και διεθνές επίπεδο εν έτει 2006;

ΝΚ: Ο υγιής πατριωτισμός καλείται να παίξει τον ρόλο που έπαιζε πάντα. Να υπερασπιστεί τις αρχές της κοινωνίας, του κράτους το οποίο υπάρχει. Ασφαλώς είναι διαφορετικές οι έννοιες σήμερα και τα επίπεδα που πρέπει να ανταποκριθεί αλλά η ουσία είναι μία. Κάθε πατρίδα πρέπει να είναι ελεύθερη, πρέπει να είναι δημοκρατική, πρέπει οι άνθρωποι ειρηνικά να μπορούν να αποφασίσουν και να μπορούν να αντιστέκονται στις όποιες προσπάθειες επιβολής από έξω λύσης. Αυτό γίνεται και στην Κύπρο, δυστυχώς τα παραδοσιακά κόμματα δεν θέλουν να το αντιμετωπίσουν τούτο, συνεχώς μιλούν για τα «νέα δεδομένα» στα οποία πρέπει να προσαρμοστούμε αλλά νέα δεδομένα τα οποία μας αφαιρούν την βασική αντίληψη περί πατρίδας. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον εκσυγχρονισμό και με την τεχνολογία γιατί ένας πατριώτης το πρώτο που θέλει είναι η πατρίδα του να προοδεύσει, και τεχνολογικά και οικονομικά. Άρα η υιοθέτηση σύγχρονων μεθόδων εκσυγχρονισμού, τεχνολογίας και όλα αυτά είναι βασική προϋπόθεση για να μπορέσει να υλοποιήσει τους στόχους της κάθε κοινωνία.

ΛΚ: Στην Κύπρο όμως των δύο κοινοτήτων οι οποίες «αντικρούονται» εθνικά ας πούμε τι είδους πατριωτισμός θα βοηθήσει σε ένα μελλοντικό κοινό κράτος; Ο ελληνικός, ο τουρκικός ή μήπως ο «νεοκυπριακός»;

ΝΚ: Δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει «κυπριακό έθνος» ή οτιδήποτε, επομένως δεν νομίζω ότι προσφέρεται. Εκείνο που προσφέρεται είναι η κάθε κοινότητα να εφαρμόσει τον πολιτισμό και τον πατριωτισμό της χωρίς να θίγει τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της άλλης κοινότητας. Δεν είναι κατ’ ανάγκην ανταγωνιστικοί οι πολιτισμοί και πατριωτισμοί μας. Τις μετατρέπουν σε ανταγωνιστικούς κάποιοι οι οποίοι θέλουν να μας δουν να κάνουμε αυτά τα πράγματα.

ΛΚ: Μεταξύ άλλων, είσαστε συνιδρυτής του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. Τι ρόλο καλείται να παίξει ο Ελληνισμός ως ιδέα;

ΝΚ: Σίγουρα ο Ελληνισμός ως ιδέα, ως πολιτισμός δεν είναι μουσειακό αποτέλεσμα. Δηλαδή δεν είναι να πηγαίνεις πίσω και να λες «αχ τι καλοί που ήταν οι πρόγονοί μας». Ο Ελληνισμός είναι η κινητήρια δύναμη για τον σύγχρονο Έλληνα στην εποχή και πρέπει να τον προχωρήσουμε και πρέπει να τον εξελίξουμε. Όχι ανταγωνιστικά, αλλά συναινετικά και συνενωτικά με τους άλλους πολιτισμούς. Όχι με την έννοια ότι είμαστε ο καλύτερος πολιτισμός άρα και οι άλλοι θα πρέπει να μας ακολουθήσουν. Από την άλλη είναι μια βασική πηγή έμπνευσης και της Ευρώπης, έδωσε σε πάρα πολλούς τομείς τα φώτα του και μπορεί να τον αξιοποιήσουμε. Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι σύγχρονοι Έλληνες πόρρω απέχουν από τα επιτεύγματα των αρχαίων ημών προγόνων και ότι πρέπει να επανέλθουν σε μια διαδικασία που να αποκαταστήσουν τις βασικές αρχές της ελληνικής φιλοσοφίας που κάποτε είχε επηρεάσει ολόκληρα τα παγκόσμια ρεύματα.

ΛΚ: Πολλοί σας κατηγορούν ως ακροδεξιό, έστω και αν κάποτε η Χούντα των Αθηνών σας πολέμησε. Άλλοι χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι ήσασταν πρόεδρος της ΕΦΕΚ. Πως ανταπαντάτε;

ΝΚ: Νομίζω ότι μπορεί στην αρχή να δημιουργήθηκε μια εντύπωση που να ευνόησε αυτές τις κατηγορίες αλλά δέκα χρόνια κομματικής και πολιτικής παρουσίας εδόθησαν οι απαντήσεις. Εγώ δεν νιώθω ότι οφείλω να απαντώ εις το ερώτημα αν είμαι ή όχι ελέφαντας. Δεν είμαι ελέφαντας! Έχω τις αρχές μου, έχω τα πιστεύω μου και με βάση αυτά προχωρώ και πορεύομαι. Η δική μου η γενιά πέρασε τραγικές εμπειρίες, ζήσαμε γεγονότα που οι άλλοι δημιούργησαν για μας, παρόλα αυτά σταθήκαμε, δεν παρασυρθήκαμε ούτε σε ακρότητες ούτε σε τρομοκρατικές πράξεις και είναι προς τιμήν του συνόλου της δικής μας της γενιάς που έμεινε έξω, και από τα όσα έγιναν το 1972 – 74 και από τα όσα προηγήθησαν. Εξ ου και σήμερα αν υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις στο πολιτικό σύστημα προέρχονται από ανθρώπους οι οποίοι έζησαν εκείνα τα γεγονότα. Εμείς τα ζήσαμε, δεν μπορούσαμε να τα επηρεάσουμε, είχαν επιπτώσεις σε εμάς και τουλάχιστον για μένα είναι μια πηγή γνώσης του τι πρέπει να αποφεύγει ο άνθρωπος στην πολιτική του καριέρα για να βοηθά τον τόπο του και όχι να τον καταστρέφει.

ΛΚ: Ποια η γνώμη σας για την παγκοσμιοποίηση και την Νέα Παγκόσμια Τάξη;

ΝΚ: Η παγκοσμιοποίηση σήμερα δυστυχώς μετατρέπει τον πολίτη σε πελάτη. Αυτή είναι μια αρχή λειτουργίας της που δεν προοιωνίζει καλά. Ενώ ο Ελληνισμός πάντα μιλούσε για την οικουμενικότητα, μιλούσε για την ανάγκη της συμφιλίωσης και της συνύπαρξης των λαών, η παγκοσμιοποίηση δεν κινείται μέσα σε αυτό το πνεύμα. Κινείται μέσα στην ανάγκη ανάπτυξης πελατών και αγορών. Και έναντι της ανάγκης της ανάπτυξης των πελατών και των αγορών γίνονται και οι πόλεμοι, γίνονται και οι επεμβάσεις, γίνονται όλα αυτά στα οποία είμαστε μάρτυρες. Η Αμερική ως η πρώτη και κύρια δύναμη σε αυτό τον τομέα θα πρέπει να αλλάξει την αντιμετώπιση των βασικών αρχών λειτουργίας του διεθνούς συστήματος, να αποδεχθεί την δημοκρατία, να σεβαστεί την διαφορετικότητα των λαών και των κρατών και να λειτουργήσει ως ένας κρίκος που θα φέρει μαζί τους λαούς και όχι να τους χωρίζει, να τους διαχωρίζει και να τους πολεμά.

ΛΚ: Και ένα τελευταίο, διότι κάποτε φτάνεις σε ένα σημείο που λες ποιος πραγματικά εξουσιάζει τον πλανήτη; Εσείς τι πιστεύετε;

ΝΚ: Εγώ νομίζω δεν εξουσιάζεται ο πλανήτης από ανθρώπους. Και ότι και να κάνουν δεν νομίζω ότι θα ξεπεράσουν την ύπαρξη και του Θεού και της Θείας Πρόνοιας.